Χρ. Ξένος: «Ο εθελοντισμός στηρίζει τη Ζάκυνθο. Ό,τι κάνουμε, το κάνουμε για τον τόπο μας»

Νέες πρωτοβουλίες κοινωνικής προσφοράς από τον όμιλο Xenos Hotels & Resorts

Στην συνέντευξη που ακολουθεί, ο ιδιοκτήτης του ομίλου κ. Χρίστος Ξένος – «Καπετάνιος» αναλύει το σκεπτικό πίσω από τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και μιλά για τη σημασία της κοινωνικής προσφοράς.

ΕΡ.: Ανακοινώνετε τον σχεδιασμό για τη δημιουργία εθελοντικής ομάδας δασοπροστασίας σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Πώς γεννήθηκε αυτή η πρωτοβουλία και πού αποσκοπεί;
ΑΠ.: «Πριν από έξι με επτά χρόνια, ένας Διοικητής της Πυροσβεστικής με πλησίασε και μου ζήτησε εθελοντές του ομίλου, ώστε να στηρίξουν το έργο της πρόληψης πυρκαγιών στη Ζάκυνθο. Του υπέδειξα κάποιους εργαζόμενους και τελικά βρέθηκαν 30 με 40 άτομα, οι οποίοι έκαναν εκ περιτροπής βάρδια σε σημεία που μπορούσε να υπάρξει ανάφλεξη ή σε σημεία από τα οποία μπορεί να δει κανείς τη φωτιά, όταν πιάνει. Με λίγα λόγια, βοηθήσαμε. Στο εξής, προτιθέμεθα να συνεργαστούμε με όποιον Διοικητή υπάρχει στη Ζάκυνθο, προκειμένου να βοηθήσουμε με όποιον τρόπο μας υποδείξει η Πυροσβεστική και, βεβαίως, με όποιον τρόπο είναι δυνατόν, να προσφέρουμε».

ΕΡ.: Απευθύνετε ανοιχτό κάλεσμα στους Προέδρους των Τοπικών Κοινοτήτων να ζητήσουν τη συνδρομή του Ομίλου. Τι είδους βοήθεια μπορούν να περιμένουν από εσάς;
ΑΠ.: «Εμείς έχουμε ομάδα εθελοντών, οι οποίοι φέτος μαζέψανε τετρακόσιες μεγάλες σακούλες σκουπίδια από παρυφές δρόμων. Το κάναμε προς το τέλος της σεζόν, διότι τότε υπάρχει ευχέρεια από εργαζόμενους. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, στο φουλ της δουλειάς, δεν μπορεί να γίνει αυτό, αλλά μπορεί να συνεχιστεί το χειμώνα. Πρέπει να γίνει συντονισμένα , σε συνεννόηση με τους Προέδρους, με σωστή επίβλεψη, με γάντια και γενικά με συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής».

ΕΡ.: Θα μπορούσε αυτή η πρωτοβουλία να εξελιχθεί σε ένα σταθερό δίκτυο συνεργασίας ανάμεσα στον ιδιωτικό τομέα, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους κατοίκους;
ΑΠ.: «Αυτό θα μπορούσε να γίνει ένα παράδειγμα προς μίμηση και από άλλους επιχειρηματίες, ιδιώτες ή φορείς. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του κ. Νικολόπουλου, ο οποίος κάνει οργανωμένες προσπάθειες. Μπορούν να γίνουν και πρέπει να γίνουν πολλά και από τον Δήμο, που έχει την ευθύνη, και από ιδιώτες και από απλούς πολίτες. Όλοι έχουμε την ευθύνη κατ’ ελάχιστον να μην πετάμε χαρτιά και πλαστικά στους δρόμους».

ΕΡ.: Μπορεί ο εθελοντισμός και η κοινωνική προσφορά να αποτελέσουν μέρος μιας νέας φιλοσοφίας στο τουριστικό επιχειρείν του νησιού; Υπάρχουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε ικανοποιητικό βαθμό;
ΑΠ.: «Σε ικανοποιητικό βαθμό δεν υπάρχουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες. Ωστόσο, αρχίζουν να διαφαίνονται. Για παράδειγμα, πριν από εικοσιπέντε χρόνια και επί σειρά ετών, φιλοξενούσαμε στα ξενοδοχεία μας όλους τους καλεσμένους της Γκιόστρας. Τα τελευταία χρόνια, η κα Μαύρα Κάρδαρη μου μετέφερε ότι πλέον είναι και άλλα ξενοδοχεία τα οποία προθυμοποιούνται να δώσουν δωμάτια για την διοργάνωση της Γκιόστρας. Βλέπω κάποιους δειλά – δειλά να προσφέρονται. Αυτό πρέπει να γίνει πιο έντονα, πιο οργανωμένα και πιο δελεαστικά, για να γίνει κάτι στο νησί μας από αυτό που λέμε ιδιωτικό τομέα και εθελοντισμό»

ΕΡ.: Ο εθελοντισμός συνεπικουρεί την Αυτοδιοίκηση ή καλύπτει τις αδυναμίες της;
ΑΠ.: «Ο εθελοντισμός βασικά στηρίζει τη Ζάκυνθο. Ό,τι γίνεται είναι για τη Ζάκυνθο. Μπορεί σήμερα να είναι αυτή η δημοτική αρχή, αύριο θα είναι άλλη, μεθαύριο κάποια άλλη. Πάντα ό,τι κάνουμε, το κάνουμε για τον τόπο μας. Ποιος δεν θέλει το νησί καθαρό, με προστατευμένα δάση και, γενικά, σε ένα καλό επίπεδο όσον αφορά την καθημερινότητα, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό; Σε όλα αυτά, εμείς, ως όμιλος, προσπαθούμε να συνεισφέρουμε. Δεν υπήρξε κανείς φορέας που να μας ζητήσει κάτι και να μην ανταποκριθούμε. Αν αυτό γίνει από εμάς, που έχουμε την δυνατότητα, πιστεύω ότι η Ζάκυνθος θα είναι μια άλλη, σίγουρα πιο ανθρώπινη.
Θέλω όμως, στο σημείο αυτό, να προσθέσω και κάτι άλλο. Ήμουν στα πλοία επί σειρά ετών, περίπου για δεκαπέντε χρόνια, και συνεργάστηκα με Ανδριώτες. Πήγα στην Άνδρο το προηγούμενο καλοκαίρι έχοντας την επιθυμία να συναντήσω και να βρω παλιούς ναυτικούς. Το ωραιότερο που είδα ήταν τόσα πολλά σημεία αναφοράς με δωρεές Εμπειρίκου, Γουλανδρή και άλλων πλουσίων και καπεταναίων του νησιού. Στη Ζάκυνθο, είμαστε στο μηδέν. Απεναντίας, η Άνδρος και άλλα νησιά, όπως η Κεφαλονιά, έχουν μεγάλες δωρεές από πλούσιους Κεφαλλονίτες. Ο Βεργώτης έχει φτιάξει ολόκληρο χωριό στην Κεφαλονιά, τα Κουρκουμελάτα. Στην Ζάκυνθο , είμαστε στο μηδέν σε αυτό που λέμε προσφορά. Όσοι μεγαλώσαμε, δραστηριοποιηθήκαμε και πλουτίσαμε στη Ζάκυνθο πρέπει να αφήσουμε κάποια ίχνη ότι περάσαμε από το νησί αυτό».

ΕΡ.: Πολλές φορές οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες κοινωνικής προσφοράς αντιμετωπίζονται με καχυποψία. Πώς διαχειρίζεστε την κριτική;
ΑΠ.: «Αν κάνεις κάτι, πολλές φορές δεν είναι αποδεκτό από την τοπική κοινωνία. Είχαμε ξεκινήσει, σαν όμιλος, να φιλοξενούμε δωρεάν εκπαιδευτικούς στο νησί και ακούσαμε τα εξ αμάξης από το Σύλλογο Καθηγητών και Δασκάλων και από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων. Έλεγαν ότι δήθεν θέλουμε να φτιάξουμε ιδιωτικά σχολεία. Καμία σχέση δεν έχει αυτό με την πραγματικότητα, διότι, αν θέλαμε να φτιάξουμε ιδιωτικά σχολεία, δεν θα στηρίζαμε τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτή η κριτική λίγο με πικραίνει και με κάνει να σκέφτομαι πόσο ανόητοι μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι… Τους χαρίζεις κάτι και λένε αυτό που έλεγαν και οι αρχαίοι: «φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας». Εμείς, όμως, δεν είμαστε Δαναοί».