Από τις αφίξεις…στην αξία | Το μεγάλο στοίχημα του τουρισμού στη Ζάκυνθο
Η αύξηση των τουριστικών αφίξεων και των διανυκτερεύσεων δεν μεταφράζεται πλέον σε μεγαλύτερα έσοδα για την τοπική οικονομία, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για ένα μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης που θα αποφέρει μεγαλύτερη οικονομική αξία στο νησί.
«Η τουριστική αγορά και το τουριστικό προϊόν αλλάζει και δεν είναι ξεκάθαρο δείγμα ευημερίας ο αριθμός των αφίξεων ή των διανυκτερεύσεων. Οι συνεχείς ανάγκες των ανθρώπων να ταξιδεύουν υφίστανται. Επειδή, όμως, ταξιδεύουν σε πολύ αβέβαιο περιβάλλον, χωρίς να γνωρίζουν ούτε πόσο θα τους στοιχίσει το ταξίδι των διακοπών τους αλλά ούτε και τι υποχρεώσεις θα έχουν γυρνώντας σπίτι τους, υπάρχει μια ενδόμυχη συγκράτηση στο να καταναλώνουν. Αν εξαιρέσουμε τις στοιχειώδεις δαπάνες που κάθε επισκέπτης κάνει πριν καν αναχωρήσει από τον τόπο του για διακοπές, δηλαδή τα αεροπορικά εισιτήρια και την διαμονή του, σε όλα τα υπόλοιπα κομμάτια των διακοπών του υπάρχει μια πολύ μεγάλη αμφιβολία για το τι θα καταναλώσει στον προορισμό που πηγαίνει», εξηγεί ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Τσιλιβί και Ανατολικής Ζακύνθου κ. Νίκος Γκλαβάς.
Με δεδομένο αυτό, ο ίδιος θεωρεί σημαντικό να εξετάζεται η κατά κεφαλήν δαπάνη στον προορισμό, σε συνδυασμό με την κατηγορία και το κόστος του καταλύματος που επιλέγει ο επισκέπτης. «Αρχικά, θα πρέπει να δούμε την κατά κεφαλήν δαπάνη του κάθε επισκέπτη στον προορισμό και σε δεύτερη μοίρα θα πρέπει να δούμε αν αυτή συνάδει με τις επιλογές που έχει κάνει όσον αφορά την κατηγορία και το κόστος του καταλύματος. Θα πρέπει να μπορούμε να αναλύσουμε στο μέλλον αν ένας επισκέπτης που επιλέγει να ταξιδέψει business class ή να μείνει σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο έχει τη διάθεση να σπαταλήσει στον τόπο των διακοπών του αντίστοιχα ποσά που να ανταποκρίνονται στην επιλογή που έκανε για την πολυτελή του διαμονή. Δυστυχώς, υπάρχει ένα στρεβλό: επισκέπτες που επιλέγουν να μένουν σε ακριβού κόστους καταλύματα ή βίλες, καταναλώνουν ποσά που αντιστοιχούν σε επισκέπτες και πελάτες τριάστερων ξενοδοχείων», αναφέρει.
«Η Ζακυνθινή αγορά απαιτεί μια εξισορρόπηση στα κόστη των υπηρεσιών της»
Ερωτηθείς πώς μπορεί η Ζάκυνθος να κερδίζει περισσότερα από κάθε επισκέπτη προκειμένου ο τουρισμός να στηρίξει περισσότερο τις τοπικές επιχειρήσεις και την οικονομία του νησιού, ο κ. Γκλαβάς απαντά: «σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, είτε εμφανών είτε κεκαλυμμένων κρίσεων , γιατί ακόμα και αν δεν μας αρέσει να το συζητάμε, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπάρχει μια κρίση στην παγκόσμια τουριστική βιομηχανία η οποία προκύπτει από την γεωπολιτική αστάθεια, θα πρέπει να γίνει μια διόρθωση της αγοράς έτσι ώστε να τιμολογούμε σωστά το προϊόν μας, ο καθένας στον κλάδο που ανήκει. Στόχος πρέπει να είναι να μην σκέπτεται ο επισκέπτης αν η τιμολόγησή του για κάποιες παροχές είναι σωστή και να μπορεί να αποδέχεται την πληρωμή τους με την πρώτη σκέψη. Αν ο επισκέπτης σκέπτεται αν το κόστος που του ζητήθηκε ανταποκρίνεται στο πραγματικό ή είναι κατά τι υπερφίαλο, αρχίζει και η ενδόμυχη συγκράτησή του στο να καταναλώσει. Η Ζακυνθινή αγορά , στην οποία εμπλέκομαι, είναι δεδομένο ότι απαιτεί μια εξισορρόπηση στα κόστη των υπηρεσιών της», υποστηρίζει ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Τσιλιβί και Ανατολικής Ζακύνθου.
Παράλληλα, τονίζει ότι οι τοπικές επιχειρήσεις έχουν αποδείξει πως μπορούν να προσαρμόζονται στις απαιτήσεις κάθε τουριστικής περιόδου. «Το ζακυνθινό επιχειρείν έχει αποδείξει ότι έχει τη δυνατότητα να είναι ευπροσάρμοστο, άμεσα μεταβαλλόμενο και να ανταποκρίνεται στις πραγματικές απαιτήσεις κάθε σεζόν, ακόμα και αν αυτές μεταλλάσσονται στην εξέλιξη της σεζόν», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.
«Θα πρέπει να συνεννοηθούμε για να μπορούμε να είμαστε παραγωγικοί»
Όσον αφορά τις υποδομές, ως βασικό πρόβλημα της σεζόν του 2026 ο κ. Γκλαβάς αναδεικνύει τις καθυστερήσεις στη διαχείριση των αφίξεων στο αεροδρόμιο και στο λιμάνι της Ζακύνθου. «Οι υποδομές του τόπου είναι ένα κομμάτι το οποίο διαρκώς μας απασχολεί και επιδιώκουμε τη βελτίωσή του από όποιους φορείς και με όποια μέσα μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Αυτό που μας έχει ζορίσει για τη σεζόν του 2026 είναι η δυνατότητα διαχείρισης των αφίξεων των επισκεπτών στις πύλες εισόδου του νησιού, κάτι που επιφέρει σοβαρές καθυστερήσεις οι οποίες δημιουργούν επιπλέον κόστη στην αγορά και, το σημαντικότερο από όλα, προκαταβάλουν αρνητικά τους επισκέπτες. Απαιτείται μια διευθέτηση και στην κεντρική πύλη εισόδου, στο αεροδρόμιο, το οποίο διαχειρίζεται και τον μεγαλύτερο όγκο των αφίξεων, αλλά και στο λιμάνι της Ζακύνθου, όπου ακόμα και το χειμώνα κάθε άφιξη πλοίου δημιουργεί σοβαρή κυκλοφοριακή φόρτιση στους δρόμους πέριξ του λιμανιού».
Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζει την ανάγκη καλύτερου συντονισμού μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων, ώστε να βελτιωθεί η εξυπηρέτηση των ταξιδιωτών και η συνολική λειτουργία του τουριστικού προορισμού. «Κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπάρχουν αυτά τα στρεβλά. Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, επομένως, δεν βλέπουν με διαφορετική οπτική αυτά που υφίστανται. Το θέμα είναι ο καθένας να συντονιστεί κατάλληλα, ώστε να διευθετήσουμε αυτά τα ζητήματα. Στο αεροδρόμιο υπάρχει ως διαχειριστής η Fraport, υπάρχει ως δημόσια αρχή η Αστυνομία, η οποία έχει συγκεκριμένο φόρτο εργασίας και αρμοδιότητα και υπάρχουν οι tour operators ως ιδιωτικό κομμάτι των χρηστών του αεροδρομίου. Θα πρέπει, λοιπόν, να δούμε πως όλοι αυτοί θα μπορέσουν να λειτουργήσουν με καλό συγχρονισμό για την λιγότερη δυνατή όχληση στο τουριστικό προϊόν μας. Αντίστοιχα, στο λιμάνι υπάρχει το Λιμεναρχείο και μια εν εξελίξει διαμόρφωση του λιμανιού μέσω του Μάστερ Πλαν. Όλα θα πρέπει να μπουν σε μια κανονικότητα ώστε να μην συζητάμε πλέον για το τι πρέπει να γίνει, αλλά για το πως ολοκληρώνεται αυτό που κάνουμε. Θα πρέπει να συνεννοηθούμε για να μπορούμε να είμαστε παραγωγικοί».
