
photo: kathimerini.gr

Έπεσαν προπύργια και άλλαξαν χέρια έδρες της Γερουσίας, όπως στο Τέξας, που είχαν παγιωθεί δεκαετίες υπέρ του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Όλοι φυσικά μιλάνε για ήττα Τραμπ και όχι για νίκη του Δημοκρατικού κόμματος. Είναι διάχυτη η πεποίθηση ότι οι ψηφοφόροι κινήθηκαν με γνώμονα να “τιμωρήσουν” τον Πρόεδρο για τις κακές επιλογές του σε όλους τους τομείς, που έφεραν ακρίβεια και απογοήτευση. Πολλοί μιλούν και για το τέλος της πολιτικής MAGA, όμως ας είμαστε σε όλα αυτά επιφυλακτικοί, η Προεδρική θητεία συνεχίζεται και οι εξουσίες του Προέδρου είναι σημαντικές, πολύ περισσότερο όταν Πρόεδρος είναι ο απρόβλεπτος κ. Τραμπ. Ας δούμε τι συμβαίνει σε αυτές τις λεγόμενες ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, στα μισά της κάθε προεδρικής θητείας. Ανανεώνεται ολόκληρη η Βουλή των Αντιπροσώπων και περίπου το ένα τρίτο της Γερουσίας. Ο πρόεδρος που ασκεί την εκτελεστική εξουσία ολοκληρώνει τη θητεία του, όποια πλειοψηφία κι αν προκύψει. Οι γερουσιαστές εκλέγονται για έξι χρόνια, γι’ αυτό η πλειοψηφία στη Γερουσία αλλάζει με βραδύτερους ρυθμούς από ό,τι στη Βουλή.
Κάθε νόμος όμως απαιτεί την έγκριση και των δύο σωμάτων.
Αν η αντιπολίτευση κερδίσει έστω το ένα σώμα, το πρόγραμμα του Λευκού Οίκου περνάει από διαπραγμάτευση και δυσκολεύεται η εφαρμογή του προγράμματος του εκάστοτε Προέδρου. Η νέα πλειοψηφία αναλαμβάνει και τις επιτροπές, που ερευνούν κυβερνητικές αποφάσεις και καλούν αξιωματούχους να λογοδοτήσουν. Η Γερουσία, επιπλέον, εγκρίνει τους διορισμούς ομοσπονδιακών δικαστών και πρέσβεων.
Την εξωτερική πολιτική την ασκεί πρωτίστως ο Πρόεδρος, το Κογκρέσο όμως θεσπίζει τις κυρώσεις και ελέγχει τις μεγάλες πωλήσεις όπλων. Πριν από την επίσημη κοινοποίηση μιας πώλησης, οι πρόεδροι και οι επικεφαλής της μειοψηφίας στις επιτροπές Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής εξετάζουν την πρόταση και μπορούν να την παγώσουν για μεγάλο διάστημα. Αυτά έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και για εμάς. Μην βιαστούμε όμως να βγάλουμε συμπεράσματα ή να πανηγυρίσουμε. Το μόνο σίγουρο είναι, ό τι η σαρωτική εποχή Τραμπ, που μετά την πανηγυρική δεύτερη εκλογή του, βρήκε θαυμαστές και εκπροσώπους σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη, ακόμη και στη χώρα μας, “φρενάρει’ απότομα.
Δεν σταματάει ο κόσμος να έχει προβλήματα και προβληματισμούς, τουλάχιστον δεν θα αποτελούν λύση και παράδειγμα προς μίμηση, οι ακραίες θέσεις που εκφράστηκαν από τον Πρόεδρο Τραμπ και τους ανθρώπους γύρω του. Μάλλον άνθρωποι μετριοπαθείς θα έρθουν στο προσκήνιο σιγά σιγά και με ορίζοντα τις επόμενες Προεδρικές εκλογές σε δυο χρόνια, όταν ο Πρόεδρος Τραμπ δεν θα μπορεί να θέσει υποψηφιότητα. Μέχρι τότε όμως, πολλά μπορούμε να δούμε και να μας επηρεάσουν σε όλους τους τομείς, κυρίως στην οικονομία. Ας μην διαφεύγει σε κανέναν, ότι τελικά η οικονομία είναι το τελικό εκλογικό βαρόμετρο.