Κάποιες πολιτικές σκέψεις | Γράφει ο Ηλίας Μακρής
Τα φώτα της τοπικής επικαιρότητας εστιάζουν στην μήνυση και μοιραία εγκαταλείπουν το μεγάλο πρόβλημα με τα σκουπίδια, τα πρόστιμα από την ΕΕ για τον Σκοπό, το πρόβλημα με το Ναυάγιο και το πρόβλημα της παράνομης αγοραπωλησίας των ορεινών και τις συνακόλουθες πολιτικές ευθύνες, τόσο σε τοπικό, όσο και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Προβληματίζομαι, ωστόσο, για το πώς θα περάσει από Ελεγκτικό Συνέδριο μια δαπάνη που τα παραστατικά της δεν ακολουθούνται από την σχετική τεκμηρίωση. Υπάρχει απόφαση, χωρίς να υπάρχει οικονομοτεχνική μελέτη, μελέτη κόστους ωφέλειας. Και όταν πλέον, φτάσουμε στην διακεκαυμένη ζώνη της αιχμής της τουριστικής σαιζόν και ο ανάδοχος διαπιστώσει ότι ίσως και να μην πληρωθεί, τότε θα έχουμε άλλα γλέντια, τύπου «χορεύοντας με τους αρουραίους».
Κεντρική πολιτική σκηνή, Ακρίβεια: Ακόμη και αν δεν υφίστατο το φαινόμενο του καρτέλ στα supermarket, που απλά επιδεινώνει το πρόβλημα της ακρίβειας, ακρίβεια θα υπήρχε. Ένας βασικός κανόνας της οικονομίαςλέει ότι όταν σε μια δεδομένη ζήτηση κάποιου ή κάποιων αγαθών, αν για κάποιο λόγο μειωθεί η προσφορά τους, τότε αυτά τα αγαθά ακριβαίνουν. Όταν η ευλογιά αφέθηκε χωρίς εμβολιασμούς να αφανίζει ποιμνιοστάσια, επειδή έπρεπε να μπαζωθεί και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι οι τιμές του κρέατος των αιγοπροβάτων και των γαλακτοκομικών θα ανέβουν στα ύψη… Το πρόβλημα με το κρέας θα γίνει πολύ πιο έντονο το Πάσχα, ενώ μια πιθανή, παράπλευρη απώλεια έχει σχέση με το τυρί φέτα που είναι κατοχυρωμένο ως ποπ Ελληνικό προϊόν, παρά τις διεκδικήσεις άλλων χωρών που θέλουν να χρησιμοποιούν την ταμπέλα «φέτα» στα δικά τους τυριά. Άραγε, με εισαγόμενα γάλατα θα μπορούμε να μιλάμε για ελληνική φέτα; Μακάρι να διαψευστώ! Πέρα όμως από το ειδικό θέμα της ευλογιάς και τις επιπτώσεις του στην αγορά, διαπιστώνεται γενικότερα μια εχθρική πολιτική απέναντι στην πρωτογενή παραγωγή και την μεταποίηση, που αποτελούν τις δυο βασικές δομές της Ελληνικής παραγωγής και οικονομίας, αλλά και τις κύριες πηγές της ντόπιας προσφοράς στον διατροφικό τομέα κυρίως. Μια εχθρική πολιτική η οποία συνεχίζεται αδικαιολόγητα, εφόσον έχουμε βγει από τα μνημόνια. Εκτός λοιπόν από την ακριβή ενέργεια στην οποία η κυβέρνηση εμμένει πεισματικά, με τις ολέθριες επιπτώσεις της στην ακρίβεια γενικά και ειδικά στους μικρομεσαίους και τα νοικοκυριά, οι μικρομεσαίοι δεν έχουν δει ούτε ένα ευρώ από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης και φυσικά, είναι σχεδόν ανύπαρκτη η πρόσβασή τους στον τραπεζικό δανεισμό.
Υπάρχει λύση; Προφανώς και υπάρχει! Οι μεγάλες αλυσίδες των supermarket, αλλά και οι εισαγωγείς, θα αρχίσουν τις μαζικές εισαγωγές αιγοπρόβιου κρέατος και έτσι θα αντιμετωπιστεί η έλλειψη του κρέατος και πιθανόν να αποφευχθούν και οι υπερβολικές τιμές, αν και η καρτελοποίηση δεν συνηγορεί στην αποφυγή των υψηλών τιμών. Την ίδια ώρα που οι κτηνοτρόφοι μας καταστρέφονται, κάποιοι άλλοι θα πλουτίζουν. Το χρήμα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν εξατμίζεται. Όταν κάποιοι χάνουν χρήματα, απλά, κάποιοι άλλοι τα κερδίζουν.
Εξωτερική πολιτική: Συμμαχία με το Σιωνιστικό Ισραήλ και τον κατηγορούμενο, για εγκλήματα και καταζητούμενο, από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Νεντανιάχου, με ένα πρόσχημα που ούτε μικρά παιδιά δεν το πιστεύουν. Το πολιτικό πρόσχημα είναι ότι αν εμπλακούμε με την Τουρκία το Ισραήλ θα είναι ο ισχυρός μας σύμμαχος… Αυτό που πραγματικά ισχύει είναι ότι αν εμπλακούμε, μόνοι μας θα μείνουμε, εφόσον η κοινή λογική λέει ότι το Ισραήλ θα τα βρει με την Τουρκία. Τώρα το πόσο ισχυρός «σύμμαχος» είναι το Ισραήλ είναι ένα θέμα, εφόσον οι μέχρι τώρα ενδείξεις δεν συνηγορούν σε κάτι τέτοιο. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το Ισραήλ «θριαμβεύει» στρατιωτικά μόνο όταν βομβαρδίζει σχεδόν άοπλους παλαιστίνιους. Όταν επιτέθηκε στο Ιράν δέχτηκε μερικούς Ιρανικούς πυραύλους στο έδαφός του και παρακάλαγε τις ΗΠΑ να «καθαρίσουν» για λογαριασμό του. Ανάλογες απώλειες έχει και όταν επιχειρεί με στρατό ξηράς εναντίον των παλαιστινίων και της Χαμάς… Η Τουρκία είναι μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη και όχι Χαμάς…! Αν νομίζουμε ότι οι Ισραηλινοί θα πέσουν στην φωτιά για χάρη μας πλανώμεθα πλάνην οικτρά!
Σε σχέση με το Ουκρανικό: Οι Τραμπ και Πούτιν, τελικά συμφώνησαν να κάνουν μπίζνες, έτσι τουλάχιστον δείχνουν οι διαρροές από το σχέδιο ειρήνευσης του Τραμπ. Η ΕΕ, στο συγκεκριμένο σχέδιο δείχνει να έχει ρόλο κομπάρσου, η Ελλάδα κατάφερε να γίνει εχθρική χώρα και οιονεί στόχος της Ρωσίας, ενώ αντίθετα, η Τουρκία του Σουλτάνου έχει αναβαθμίσει σημαντικά τη θέση της. Και όλα αυτά για να στηριχτεί ένας νεοναζί ηγεμονίσκος, ο Ζελένσκυ, ο οποίος βαρύνεται όχι μόνο με διαφθορά που την ανακάλυψαν τώρα οι Ευρωπαίοι, αλλά με εγκλήματα εθνοκάθαρσης εναντίον των Ρωσόφωνων πληθυσμών που αποτέλεσαν την αιτία της Ρωσικής εισβολής, αλλά και των Ελληνικών πληθυσμών οι οποίοι ζουν εκεί από αρχαιοτάτων χρόνων.
Η αλλοπρόσαλλη Νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της ΕΕ είχε ως αποτέλεσμα την αποβιομηχάνιση της και τώρα, η μόνη σανίδα σωτηρίας στην οποία προσδοκούν είναι η ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας. Με απλά λόγια αντί να βγάζουν αυτοκίνητα θα παράγουν τανκς, αεροπλάνα και πυραύλους. Και επειδή όλα αυτά απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, πρέπει με κάποιο τρόπο να πείσουν τους λαούς τους για τεράστιες θυσίες σε βάρος του κοινωνικού κράτους και ό,τι απέμεινε από την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Προκειμένου να πείσουν τους λαούς τους απαιτείται ένας «κακός» εχθρός, που να εμπνέει τον φόβο. Με ανοιχτό το Ουκρανικό η Ρωσία προσφέρεται για τον ρόλο του «κακού». Αν μάλιστα υπάρξει και θερμό επεισόδιο, τότε θα πειστούν ακόμη καλύτερα οι Ευρωπαίοι… Εδώ, να θυμίσουμε και έναν άλλο «ανελέητο» κανόνα της Οικονομίας, ο οποίος λέει ότι όταν παράγεις ένα οποιοδήποτε προϊόν, απαραίτητη και βασική προϋπόθεση για να έχεις έσοδα και κερδοφορία είναι να μην σου μένει στοκ στις αποθήκες σου. Πρέπει δηλαδή, αυτό που παράγεις να καταναλώνεται….! Δηλαδή, η πολιτική της ΕΕ οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτό που λέμε «Γαία πυρί μειχθήτω» και αν συμβεί κάτι τέτοιο, μάλλον καθίσταται αδύνατη η ύπαρξη επόμενης ημέρας…
Η Ελληνική πολιτική στο Ουκρανικό είναι εγκληματικά επικίνδυνη. Η κυβέρνηση τροφοδοτεί με όπλα το καθεστώς της Ουκρανίας, έχει διακηρύξει επίσημα ότι η Ρωσία είναι εχθρός, αλλά διαμαρτύρεται όταν η Ρωσία προειδοποιεί ότι θα κάνει αντίποινα. Σίγουρα εδώ υπάρχει ένα ζήτημα κοινής λογικής. Η κοινή λογική λέει ότι όταν παίρνεις ενεργό μέρος υπερ του ενός σε μια διένεξη ανάμεσα σε δύο μέρη, αυτομάτως στοχοποιείσαι από το αντίπαλο μέρος. Και φυσικά κανένας δεν θέλει να του έλθει το παιδί του μέσα σε φέρετρο με την σημαία της ΕΕ. Ο κ. Ακτύπης ίσως να είναι απασχολημένος με την μήνυσή του, αλλά καλό θα είναι να βρει λίγο χρόνο να δώσει κάποιες εξηγήσεις και γι αυτά τα θέματα, εκτός των τοπικών ζητημάτων που ήδη αναφέρθηκαν στην αρχή.
Η εναλλακτική πολιτική πρόταση: Όταν βρίσκεσαι μέσα σε μια λυκοσυμμαχία όπως η ΕΕ, στην οποία αναβιώνει ο Ναζισμός και έχει έντονα πλέον τα σημάδια της κατάρρευσης, όταν αυτή η ΕΕ οδηγείται σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, τότε οι επιλογές σου είναι μόνο δύο: Η αυτοκαταστροφική συμπερίληψη ή η διέξοδος που θα επέλθει μέσα από την ρήξη. Γιατί όπως λέγαμε και κάποτε, το Ευρώ δεν είναι φετίχ!
