Εβδομάδα Αμερικανικών εκλογών
Εγώ θα έλεγα ότι αυτές είναι από τις πιο αμφίρροπες, τις πλέον καθοριστικές για πολλές αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο και τις πολύ ενδιαφέρουσες πολιτικά. Δεν είναι λίγο να διεκδικεί με πολλές αξιώσεις την επανεκλογή του ο κ. Τράμπ , ένας Πρόεδρος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κήρυκας λαϊκισμού, αλλά και σταθερός αμφισβητίας των εκλογικών διαδικασιών. Ποτέ δεν δέχτηκε αυτός και οι φανατικοί οπαδοί του ,ότι έχασε από τον κ. Μπάιντεν και το ίδιο ετοιμάζει το έδαφος να ξαναπεί αν χάσει και αυτή τη φορά . Βέβαια αν με ρωτάτε σε προσωπικό καθαρά επίπεδο, ας χάσει και ας αμφισβητεί. Σίγουρα δεν μου πέφτει λόγος για το ποιος θα βγει Πρόεδρος των ΗΠΑ με την ιδιόρρυθμη διαδικασία των εκλεκτόρων.
Όμως με τις παμπάλαιες μεταπολεμικές λογικές, πάντα οι Δυτικοί Ευρωπαίοι πολίτες, είχαμε έγνοια για το ποιος θα εκλεγεί Πρόεδρος. Άλλο αν μετά μας διέψευδε τις προσδοκίες ο εκάστοτε Αμερικανός Πρόεδρος. Κυρίως εμείς οι Έλληνες με τις ανοιχτές πληγές στα Εθνικά μας θέματα, πάντα παίρνουμε θέση υπερ του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Υπερβολές αλλά και λογική συνέπεια, αυτού του “ακουμπήματος” στις ΗΠΑ. Εδώ αυτο το “βόλεμα” κυριαρχούσε μεταπολεμικά σε όλη την Ευρώπη , εμείς θα ξεχωρίζαμε; Ήρθε όμως η ώρα αυτό το βόλεμα να τελειώσει. Αν εκλεγεί ο Τράμπ αυτό θα είναι άμεσο, αν εκλεγεί η Καμάλα Χάρις, αυτή η διαδικασία θα είναι περισσότερο συντεταγμένη αλλά οπωσδήποτε μονόδρομος. Ήρθε η ώρα η Ευρώπη και μαζί και εμείς να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα, στα νέα δόγματα, χωρίς να χάνουμε τον προσανατολισμό μας, σαν χώρα προσκολλημένη στον Δυτικό κόσμο.
Εγώ πάντως να επισημάνω δυο πράγματα, το ένα γεγονός το άλλο επιθυμία και προσδοκία. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δέχτηκε την εβδομάδα που έφυγε τον Κύπριο Πρόεδρο στον Λευκό οίκο. Ήταν μια εμβληματική και πολύ σημαντική κίνηση το Αμερικανού Προέδρου. Ξεκάθαρη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποβάθμιση του ρόλου των Τουρκοκυπρίων. Μια κίνηση υποστηρικτική και με πολλούς αποδέκτες. Δεν ξέρω αν μια τέτοια πρόσκληση θα της απέστελλε και ο κ. Τράμπ .Αυτές λοιπόν οι ενστικτώδεις κυρίως προτιμήσεις μου με κατατάσσουν στους οπαδούς της κ. Καμάλα Χάρις. Δεν το κρύβω χωρίς να παίζω κανέναν ρόλο, θέλω Δημοκρατική και γυναίκα Πρόεδρο των ΗΠΑ. Τώρα από το τι επιθυμώ μέχρι το το ποιος θα εκλεγεί, άλλη ιστορία. Εγώ σαν Έλληνας Ευρωπαίος πολίτης και αντιλαϊκιστής εκφράζω την επιθυμία μου. Ποιος ξέρει πρώτα μπορεί και χάσω αλλά και αν επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα να διαψευσθώ στην πορεία. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που Δημοκρατικοί Αμερικανοί Πρόεδροι μας απογοήτευσαν, ας ελπίσουμε να μη μας απογοητεύσει και η πρώτη Αμερικανίδα Πρόεδρος Γυναίκα, αν εκλεγεί τελικά.
