Πολύς ο χρόνος μέχρι τις εκλογές | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Το ενδιαφέρον τώρα θα στραφεί στις δημοσκοπήσεις και στα κέρδη ή ζημίες που θα έχει επιφέρει στον καθένα το καλοκαίρι και η ευκαιρία παρουσίασης των προγραμμάτων τους στη Συμπρωτεύουσα. Από εδώ και πέρα βεβαίως, κυρίαρχο ρόλο θα παίξουν, οι δυνατότητες καθενός να πείσει για την αξιοπιστία των προτάσεων του, όπως θα μετρήσουν και τα πιθανά λάθη της κάθε πλευράς. Ο χρόνος δε μέχρι τις εκλογές, οχτώ, εννέα μήνες, είναι πάρα πολύς και προσφέρεται για τέτοια “αυτογκόλ” με ποδοσφαιρικούς όρους .Η μέχρι τώρα μεγάλη δημοσκόπηση διαφορά της Κυβέρνησης από τον δεύτερο ,όποιος και να είναι για την ώρα ο κ. Τσίπρας, προσφέρει μεν χρόνο και ασφάλεια , αλλά ταυτόχρονα αυτή η ασφάλεια προκαλεί αλαζονεία και αλλοιώνει την πραγματικότητα, καλύπτοντας κινδύνους… Μια επιπλέον αστοχία, μια αλαζονική συμπεριφορά ή η υποβάθμιση μιας κοινωνικής αγωνίας, μπορεί να προκαλέσει απρόβλεπτη πολιτική φθορά που δεν αντισταθμίζεται, ούτε από φορολογικές ελαφρύνσεις ούτε από προεκλογικές εξαγγελίες .Θεωρώ ότι οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης καθώς και εξειδίκευση των μέτρων από τους υπουργούς, δεν έφεραν και μεγάλη ευφορία στους πολίτες. Τουλάχιστον αυτό εισπράττεται και οι δημοσκοπήσεις ίσως μας φωτίσουν περισσότεροι.
Η αντιπολίτευση, από την άλλη, έχει σημειώσει τα δικά της “αυτογκόλ’. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε μέσα σε λίγα χρόνια να μετατρέψει μια εκλογική ήττα σε υπαρξιακή κρίση. Αντί να αναζητήσει τα αίτια της κοινωνικής του αποδυνάμωσης, βυθίστηκε σε προσωπικές συγκρούσεις, αποχωρήσεις, διασπάσεις και αλληλοκατηγορίες. Έχασε ακόμη και τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εξουδετέρωσε μόνος του τον εαυτό του. Τώρα βέβαια έχει έρθει στο προσκήνιο δυναμικά η ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, να καλύψει το κενό και να βάλει νέες παραμέτρους αλλά και ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό. Όμως και εδώ δεν λείπουν τα λάθη και οι υπερβολές, θολώνοντας πολλές φορές τη φρέσκια εικόνα που θέλει να προβάλει ο πρώην Πρωθυπουργός. Για να είμαστε βέβαια δίκαιοι, περισσότερο θολώνει την εικόνα και φρενάρει την ανάπτυξη το παρελθόν του κ. Τσίπρα, παρά τα λάθη και η αστοχίες των άπειρων στελεχών.
Το ΠΑΣΟΚ επίσης, θεώρησε ότι η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ θα το καθιστούσε αυτομάτως τον μοναδικό αποδέκτη της κυβερνητικής φθοράς. Προφανώς αυτό δεν συνέβη. Παράλληλα, με τις συνεδριακές αποφάσεις του για αυτόνομη πορεία και αποκλεισμό συγκεκριμένων μετεκλογικών συνεργασιών, αυτό περιορίστηκε χωρίς λόγο και κυρίως χωρίς αποτέλεσμα. Τώρα προσπαθεί να σταθεί στο αφήγημα της ‘πρωτιάς με μια ψήφο”, να κερδίσει το χαμένο έδαφος και τον φοβίζει περισσότερο απ’ όλα η πιθανή τρίτη θέση. Πάντως τέτοια μακρόσυρτη προεκλογική περίοδο δεν είχαμε ποτέ έως τώρα και είναι βέβαιο ότι θα δούμε και θα συζητήσουμε πολλά.
