

Το ετήσιο οικονομικό φόρουμ του Νταβός, ηταν ανέκαθεν ένα Παγκοσμίου ενδιαφέροντος κέντρο ανταλλαγής ιδεών, παραγωγής ειδήσεων πάνω στις παγκόσμιες πολιτικές εξελίξεις και χώρος συνάντησης ηγετών και προσωπικοτήτων. Θυμάμαι τα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ως διεθνούς φήμης οικονομολόγος και Έλληνας Πρωθυπουργός, πάντα άφηνε το αποτύπωμα του με τις παρεμβάσεις του, τις ιδέες του, που τις περισσότερες φορές ήταν και αιρετικές ή και προφητικές για τα δεδομένα του τότε δυτικού κόσμου. Μετά ήρθαν τα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, με τις νέες σταθερές, τις ψευδαισθήσεις της “αδίστακτης οικονομικής ευμάρειας” και μετά η κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Κάπου σε όλες αυτές τις ανακατατάξεις και το οικονομικό φόρουμ στο ελβετικό θέρετρο, συνέχισε τη ζωή του, χωρίς όμως την αίγλη και τη λάμψη του παρελθόντος. Μάλλον έχει παρέλθει και η εποχή των μεγάλων ηγετών και των προσωπικοτήτων εκείνων που προσέδιδαν ιδαίτερη λάμψη. Με την πανδημία ήρθαν και οι δυσκολίες μετακίνησης και συνύπαρξης των πολλών ανθρώπων στον ίδιο χώρο.
Φέτος λοιπόν που η πανδημία κόπασε,η ενεργειακή κρίση καλά κρατεί και ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ανατρέψει πολλές από τις παλιές σταθερές, το Νταβός αποκτά ενδιαφέρον και οι ιδέες που διατυπώνονται δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες. Βέβαια όλοι συμφωνούν ότι το “καινούργιο” για τον κόσμο και την ανθρωπότητα αργεί. Όμως θεωρούν οι πάντες αναγκαία μια ,”νέα τάξη πραγμάτων”,μια νέα παγκοσμιοποίηση άλλου τύπου, μεταξύ πολυσυλλεκτικών κυβερνήσεων,χωρίς έμφαση σε ιδέες και ιδεολογίες,αλλά σε συμφέροντα. Που θα λαμβάνει υπόψη και τις αναδυόμενες νέες αγορές. Αυτά ειπώθηκαν από τον υπουργό εξωτερικών του Πακιστάν. Άλλοι μίλησαν για πόλεις χωρίς αυτοκίνητα, με έλεγχο των πάντων, ώστε να μην υπάρχουν κοινωνικές αναταράξεις, πόλεις “φυλακές” ίσως. Ακόμη και για “τσιπ” που θα έχει ο καθένας από μας για να δίδονται συνεχώς πληροφορίες για την υγεία μας,ας πούμε και για όλα τα υπόλοιπα φυσικά, που ενδιαφέρουν το κράτος.
Μπορεί κανείς να γελάει διαβάζοντας όλα αυτά. Η εποχή όμως του ανθρώπου έρμαιο των τεχνικών εξελίξεων, που θα είναι και έρμαιο μιας αόρατης κρατικής εξουσίας, πολύ πιθανόν μη εκλεγμένης ή ελεγχόμενων και καθοδηγούμενων διαδικασιών δεν είναι μακριά. Στο Νταβός έγινε μνεία τέτοιων εξελίξεων για το μέλλον της ανθρωπότητας. Βέβαια όλα αυτά γίνονται για εμάς, χωρίς τη γνώμη μας.