Η τελευταία “Σταρ” Βασίλισσα | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Ήταν αυτό λογικό και αναμενόμενο, πρώτον γιατί η βασιλεία είναι ένας θεσμός ξεπερασμένος, που έρχεται από το παρελθόν και που μόνο στην Αγγλία και το Ηνωμένο Βασίλειο αντέχει ακόμη και σε λαϊκό έρεισμα και δεύτερο, όταν τον τίτλο αυτό κατέχει μια γυναίκα για εβδομήντα ολόκληρα χρόνια, με τα θετικά και τα αρνητικά, κυρίως όμως όταν τροφοδοτεί συνεχώς την επικαιρότητα, είναι βέβαιο ότι και ο θάνατος της στα 96 της χρόνια, θα τροφοδοτήσει το ενδιαφέρον. Έφυγε λοιπόν η Βασίλισσα, ίσως η τελευταία “Σταρ” των ελάχιστων πλέον βασιλικών οίκων. Για τους λαούς του Βασιλείου της τίποτα πλέον δεν θα είναι το ίδιο. Υπάρχει Διάδοχος, τα πάντα έχουν προβλεφθεί και θα γίνουν κατά τα πρωτόκολλα και τις παραδόσεις, όμως τα πρόσωπα παίζουν καθοριστικό ρόλο και δεν αντικαθίσταται εύκολα η αξία τους και το προφίλ που έχουν χτίσει. Η Ελισάβετ το έχτισε με τον δικό της τρόπο σε εποχές διαφορετικές, το συντήρησε για εβδομήντα χρόνια μέσα στις τεράστιες αλλαγές του κόσμου, του κόσμου της ενημέρωσης, του διαδικτύου, vτων τεράστιων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών. Τώρα αυτή την παρακαταθήκη την φορτώνεται ο γιος της Κάρολος ο Γ’. Ο κόσμος όμως έχει μάθει αλλιώς και θα συνεχίσει τη ζωή του και με το νέο Μονάρχη. Άλλωστε ο θεσμός κερδίζει πλέον μόνον από τα πρόσωπα και την αξία τους ακόμη και από τα καμώματά τους, γιατί επί της ουσίας και πέραν του φολκλόρ δεν παίζει κανέναν άλλον ρόλο. Ίσως για κάποιους στο Ηνωμένο Βασίλειο να είναι συνυφασμένος με τον τρόπο ζωής τους και να θεωρούν ότι αποκτούν μεγαλύτερη προσωπική αξία από την ύπαρξη του. Δεν ξέρω πόσο αυτό φυσικά ακουμπάει ιδιαίτερα τους νέους πλέον και σε ποιο βαθμό τον κόσμο, σίγουρα σε μεγαλύτερο βαθμό στην Αγγλία απ’ ότι σε άλλες χώρες με βασιλεία. Πάντως και αυτή η σχέση μετά την Ελισάβετ θα δοκιμαστεί.
Γράφτηκαν και σε μας πολλά, κυρίως στο διαδίκτυο για την αποθανούσα Βασίλισσα. Γράφτηκαν πολλά αρνητικά για το ότι δεν έδωσε χάρη στα παιδιά ήρωες του Κυπριακού Αγώνα και τα άφησε να πεθάνουν στην αγχόνη. Γράφτηκαν και άλλα βγαλμένα μέσα από την δική μας αρνητική στάση απέναντι στη βασιλεία. Για το θέμα των Κυπρίων αγωνιστών, μετά από εβδομήντα χρόνια καλώς ειπώθηκαν και καλώς κατακρίνεται, όμως υπάρχει και η άποψη ότι η Βασίλισσα είναι προσηλωμένη στα όσα οι κυβερνήσεις της προτείνουν. Δεν ξέρω αν αυτό αποτελεί κάποια δικαιολογία για τη στάση της. Όμως πριν εβδομήντα χρόνια ήταν και πολύ διαφορετικά τα πράγματα, οι λογικές, στο τέλος της αποικιοκρατίας των Άγγλων.
Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθούμε σαν λαός ότι δεν είμαστε το κέντρο της γης, υπάρχουν και άλλοι με διαφορετικές αντιλήψεις, ιστορίες και παραδόσεις. Μπορεί εμείς να έχουμε όλα τα αρνητικά στο μυαλό μας για τους βασιλιάδες, όμως υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, άλλοι λαοί που έχουν διαφορετικές παραδόσεις διαφορετική άποψη. Αυτό πρέπει να το σεβόμαστε και να μην βρίζουμε εύκολα, μεμψίμοιρα, να μην πω κομπλεξικά. Έχουμε και εμείς σαν λαός τα δίκαια μας, αλλά και τα κουσούρια μας. Η τελευταία “Σταρ” Βασίλισσα έφυγε λοιπόν. Για το Ηνωμένο Βασίλειο το ” Η Βασίλισσα απέθανε – Ζήτω ο Βασιλεύς και το Ο Θεός σώζει τον Βασιλέα ” είναι η ιαχή, που ναι μεν είχε δεκαετίες πολλές να ακουστεί, αλλά είναι στη λογική των ανθρώπων, στην κουλτούρα και στις παραδόσεις τους. Τώρα πόσο αυτή η αλλαγή θα συντηρήσει τον θεσμό και αυτή την ισχυρή παράδοση, μόνο ο χρόνος θα μπορεί να μας το δείξει.
