

Φυσικά οι χώρες του Νότου αντέδρασαν άμεσα, με τη χώρα μας πρώτη και καλύτερη και δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς για πολλούς λόγους. Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομα τους, η Γερμανία περιήλθε σε αυτήν την κατάσταση εξαιτίας δικών της επιλογών. Οι πολιτικές και οικονομικές “ελίτ” αυτής της χώρας επέλεξαν μια στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία του Πούτιν για τη παροχή φτηνού φυσικού αερίου και πάνω σε αυτή την συνεργασία βασίστηκε εν πολλοίς όλη η οικονομική ανάπτυξη των ετών 2003 – 2020. Όταν κόμπαζαν και μας κουνούσαν το δάχτυλο. Το αντίτιμο που κατέβαλε η Γερμανία της Μέρκελ στη Ρωσία του Πούτιν ήταν η υποβάθμιση της ρωσικής απειλής, όπως αυτή εκφράστηκε στη Γεωργία πρώτα και στην Κριμαία αργότερα. Εκ των υστέρων φαίνεται πως ο κοινός τόπος “παιδείας” της Μέρκελ και του Πούτιν, η Ανατολική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σχέση των δύο ηγετών και στο πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας. Ο Πούτιν πουλούσε φτηνό φυσικό αέριο και αγόραζε τζάμπα γεωπολιτική ισχύ. Οι δε ΗΠΑ σφύριζαν αδιάφορα.
Τώρα που η κατάσταση στράβωσε, η πρώτη χώρα που πληρώνει τα αντίποινα είναι η Γερμανία. Και μας λέει, τώρα βοηθήστε. Και οι χώρες του Νότου απαντούν: Γιατί να βοηθήσουμε; Όπως στρώσατε, θα κοιμηθείτε κύριοι Γερμανοί. Από το 2004 και μετά κτίσατε μια Ευρωπαϊκή Ένωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα σας. Αυτή η μορφή εξυπηρετούσε τα συμφέροντά σας, αυτή τη μορφή επιβάλλατε. Και όταν αυτή η ανισομερής ανάπτυξη εντός της ευρωζώνης, σε συνδυασμό με εθνικές λανθασμένες επιλογές, οδήγησε κάποιες χώρες του Νότου σε κρίση χρέους, οι γερμανικές ελίτ κουνούσαν τιμωρητικά το δάκτυλό τους και μιλούσαν για αμαρτωλές χώρες που έπρεπε να τιμωρηθούν. Αυτά δεν ξεχνιούνται κύριοι και επιβεβαιώνουν το γνωστό γνωμικό “έχει ο καιρός γυρίσματα”.
Σήμερα το γερμανικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, ζητάει τη δική μας αλληλεγγύη, μας λένε “πως αν δεν ανακάμψουμε εμείς που είμαστε η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, δε θα ανακάμψετε κι εσείς”. Παραμύθια γιατί ποτέ δεν βλέπουν μακρύτερα από τα δικά τους συμφέροντα, όποια κυβέρνηση και να υπάρχει στην Γερμανία μικρές οι διαφορές ακόμη και με τους πράσινους, τα βλέπουμε μπροστά μας. Απλά την ίδια ώρα μας απειλούν, να επαναφέρουν τη συνταγή της δημοσιονομικής πειθαρχίας και τις περιοριστικές πολιτικές, στραγγαλίζοντας τις οικονομίες του Νότου αν δεν συμμορφωθούμε.
Και ενώ ο Β. Σόιμπλε έκανε την αυτοκριτική του, γιατί η πατρίδα του ευθύνεται πρωτίστως αυτή, για την ισχύ και την επιθετικότητα του Πούτιν, η Α. Μέρκελ δεν βρήκε να πει κάτι το επικριτικό για την πολιτική της όλα αυτά τα χρόνια.
Οι Γερμανοί είναι λαός με αντοχές και οργάνωση. Θα βρουν λύση στο πρόβλημα τους. Όμως είναι ώρα και να διδαχτούν ότι υπάρχουν και καλές λύσεις για όλους. Η καλύτερη λύση λοιπόν είναι να συναινέσουν στη δημιουργία ενός ενιαίου ενεργειακού ταμείου και σε πολιτικές, επωφελείς για όλους, κυρίως για τις χώρες του Νότου. Μόνο έτσι η Ευρώπη θα ξεφύγει από τις αντιθέσεις τις αντιφάσεις και τις διαιρέσεις και θα μπορέσεις να βρει, έστω και με καθυστερημένα το δρόμο της.