Η πολιτική κρίση της Ιταλίας
.
Μια τέλεια πολιτική καταιγίδα για την Ιταλία αλλά και την Ευρώπη. Η πτώση Ντράγκι διαταράσσει τη σχέση εμπιστοσύνης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιδεινώνει την ιταλική οικονομία μια από τις μεγαλύτερες και με τεράστιο δημόσιο χρέος. Παράλληλα, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η αύξηση επιτοκίων από την ΕΚΤ και η ενεργειακή κρίση, επιτείνουν τις υφεσιακές τάσεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλη αυτή η πολιτική αναστάτωση στην Ιταλία δεν έχει έρθει αναπάντεχα, ούτε κανείς γνωρίζει ακόμη τις συνέπειες. Απλά εκεί που ένιωθες μια σταθερότητα με τον Ντράγκι στο τιμόνι της διακυβέρνησης και θεωρούσε ότι μαζί με τον Μακρόν, θα κρατήσουν μια σταθερή πορεία στην Ευρώπη σε δύσκολους καιρούς, βλέπεις αυτό το δίδυμο να χάνεται.
Ο Ντράγκι σε “απόσυρση”, ο Μακρόν χαμένος μέσα στα προβλήματα που του δημιούργησαν οι πρόσφατες εκλογές και η απώλεια της πλειοψηφίας. Πολλοί μιλάνε και για νίκη του Πούτιν στην καρδιά της Ευρώπης. Κατάφερε να αποσταθεροποιήσει πλήρως δύο σημαντικές κυβερνήσεις, με όπλο κόμματα και δυνάμεις που βρίσκονται σε μια παλιά κρυφή σχέση μαζί του και που αντιτίθενται στα σκληρά μέτρα που του έχουν επιβληθεί. Στη Γαλλία η άκρα δεξιά και μέρος της αριστεράς κινείται σε αυτή την κατεύθυνση, στη δε Ιταλία τα κόμματα που έφτιαξαν τον Ντράγκι, φανερά ή κρυφά, έχουν σχέσεις με τη Ρωσία. Σαλβίνη και Μπερλουσκόνι, πάντα έτρεφαν συμπάθεια για τον Ρώσο Πρόεδρο, είχαν φιλίες ετών και “γκρίνιαζαν” για τη σκληρή στάση της ιταλικής κυβέρνησης προς τη Ρωσία. Φυσικά δεν ήταν μόνον αυτά οι αιτίες της πτώσης της κυβέρνησης. Ήταν και τα οικονομικά, η κρίση χρέους της Ιταλίας, η διαχείριση του πακέτου ανάκαμψης, η οικονομική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης γενικότερα. Ο Ντράγκι άνθρωπος της Ευρωπαϊκής οικονομίας και γνώστης των πραγμάτων, ήταν αντίθετος σε μια ανεξέλεγκτη παροχολογία που θα επιδείνωνε το χρέος της Ιταλίας, ένα χρέος που τρομάζει την Ευρώπη. Βλέπουμε και εδώ το λαϊκισμό να δείχνει τις προθέσεις του και να αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο πολιτικό αγκάθι της Ευρώπης. Η άκρα δεξιά και στην Ιταλία καραδοκεί να κερδίσει τις εκλογές, για την ώρα οι δημοσκοπήσεις την δίνουν πρώτη δύναμη και έτοιμη να κυβερνήσει. Η πολιτική καταιγίδα είναι προ των πυλών και το τι θα δούμε στην Ευρώπη το επόμενο χρονικό διάστημα μεγάλο ερωτηματικό. Ίσως ήταν η καλύτερη και σοφότερη απόφαση το να μην έχουμε και εμείς εκλογές και αστάθεια την ίδια περίοδο. Δεν είναι εποχές για πειράματα και αβεβαιότητες.
