Το «τέλος» του Μπόρις Τζόνσον | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Ξεκίνησαν βροχή οι παραιτήσεις υπουργών υφυπουργών και στελεχών του κόμματος από τις κυβερνητικές τους θέσεις, οι οποίες στο τέλος όπως αναμενόταν, παρέσυραν και τον Πρωθυπουργό. Ηταν το τέλος της Πρωθυπουργίας ενός ανθρώπου που εκμεταλλεύτηκε τα πάντα, φθείροντας τους εσωκομματικούς του αντιπάλους για να ανέλθει στην εξουσία, κυρίως το Brexit. Πολιτεύτηκε με άκρατο λαϊκισμό, πολλές φορές μιμούμενος ή και ξεπερνώντας τον Τραμπ. Είναι νωπές οι μνήμες από τις “κοινές λογικές” Τραμπ – Τζόνσον την περίοδο της πανδημίας. Όπως κάθε λαϊκιστής, δεν διαθέτει και αυτός πολιτική σοβαρότητα και σεβασμό σε θεσμούς, ακόμη και την τελευταία στιγμή θέλει να εκμεταλλευτεί την εξουσία, να μείνει μέχρι το φθινόπωρο στην “καρέκλα” ,ακόμη και να οργανώσει γαμήλιο πάρτι στην εξοχική προεδρική κατοικία. Μάλλον οι σοβαροί του κόμματος του δεν θα του το επιτρέψουν, με γρήγορες διαδικασίες θα εκλεγεί ο νέος αρχηγός του κόμματος και Πρωθυπουργός.
Άλλωστε, πέραν του θεσμικού υπάρχουν και οι πραγματικές ανάγκες για αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων στην Αγγλία. Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια τρέχουν, οι συνέπειες του αστικού Brexit είναι εμφανείς και από κοντά Σκωτία και Ιρλανδία ετοιμάζουν δημοψηφίσματα και αλλαγές στάσης για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν ο νέος ηγέτης δεν βρει λύσεις σύντομα, ίσως σε λίγο καιρό θα μιλάμε μόνο για Αγγλία, μιας και το υπόλοιπο “πουλόβερ” της πάλαι ποτέ κραταιάς αυτοκρατορίας θα έχει ξηλωθεί τελείως. Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για τέλος και του Brexit μαζί με το τέλος του Μπόρις Τζόνσον; Είναι πρόωρο, όμως οι ηγέτες που φιλοδοξούν να γίνουν πρωθυπουργοί, κυρίως οι επικρατέστεροι, έχουν άλλη άποψη και θεωρούσαν λάθος την έξοδο από την Ευρώπη. Πιεζόμενοι πλέον και από τα γεγονότα σε Σκωτία και Ιρλανδία, ίσως αποφασίσουν να επαναφέρουν την συζήτηση για επάνοδο στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Δύσκολο και σύνθετο όχι όμως ακατόρθωτο, άλλωστε ποτέ δεν ήταν στην Ευρωζώνη ούτε συζητάει κανείς για κάτι τέτοιο. Όμως ως μέλος της Ευρώπης και συμμέτοχος στην Ευρωπαϊκή άμυνα που τώρα ουσιαστικά διαμορφώνεται, η Βρετανία θα ήταν ένας ισχυρός και αναγκαίος παράγοντας και εταίρος.
