

Ας μην αφαιρέσουμε από την εξίσωση και τους πρώην πρωθυπουργούς του κυβερνώντος κόμματος και αυτοί με το Μητσοτάκη τα έχουν. Ο Σαμαράς φτιάχνει κόμμα για να αντιπαρατεθεί και να πλήξει, ο δε Κώστας Καραμανλής απέχει μεν ρίχνει όμως τις βολές του με κάθε ευκαιρία. Παρόλα αυτά, αν κάποιος μιλήσει με τους μετριοπαθείς ανθρώπους από την κοινωνία, θα σου πούνε τα παράπονά τους, αλλά στο τέλος θα παραδεχτού ότι
δεν υπάρχει άλλη λύση από τον Κυριάκο. Αυτοί είναι πολλοί και τον έχουν ψηφίσει, όπως έχουν ψηφίσει και ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του Τσίπρα, για αυτοδυναμία δεν φτάνουν φυσικά με τίποτα, αν όμως δώσουν κάτι κοντά στο 30% στις πρώτες εκλογές, τότε οι ελπίδες και οι προσδοκίες όλων αυτών που πολεμάνε να φύγει ο Μητσοτάκης θα ψαλιδιστούν, για να μην πω θα έχουν τελειώσει. Επομένως η προσπάθεια των επιτελών του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης γενικά, πρέπει να επικεντρωθεί, στο να διατηρηθεί το κλίμα ασφάλειας και προσδοκίας αυτών των πολιτών και όσο είναι δυνατόν αυτό να διευρυνθεί.
Χρειάζεται αποτελεσματικότητα, αποφυγή λαθών και στοχευμένες παρεμβάσεις κυρίως σε θέματα ακρίβειας, εισοδήματος ,στέγασης και γενικά καθημερινότητας. Ας αφήσουν τις επιθέσεις κατά της αντιπολίτευσης, άλλωστε όπως είπαμε εκεί συμμάχους δεν θα βρουν, μόνο αντιπάλους και σφοδρούς επικριτές. Ας αφήσουμε το ΠΑΣΟΚ να παλεύει με τον κ. Τσίπρα και αντίστροφα για την δεύτερη θέση. Ας αφήσουμε τους άλλους να βρουν άκρη με το κόμμα Σαμαρά. Τα κόμματα τα δεξιά της ΝΔ έχουν να υποστούν φθορά από την παρουσία ενός νέου κόμματος από τον πρώην Πρωθυπουργό. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει μικρή φθορά, ενδεχομένως θα μπορούσε να επαναπατρίσει κάποιους περισσότερους, αλλά δεν πρόκειται να χάσει από τους δηλωμένους υποστηρικτές του Μητσοτάκη. Ας φέρει ένα ποσοστό με μπροστά το 3 στις εκλογές και όλα μετά θα μπουν στη θέση τους. Αν όμως το ποσοστό είναι πολύ κάτω, τότε θα αρχίσουν τα όργανα. Βέβαια με μία τέτοια εξέλιξη, το πρόβλημα της κυβερνησιμότητας της χώρας θα γίνει οξύτερο και δυσεπίλυτο.