Παραιτήσεις μελών ΝΕ και ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου: Η αντίθετη άποψη | Γράφει ο Ηλίας Μακρής
1.Ας μη μιλάμε για σωτήρες: Γιατί ο πολιτικός χώρος που κάποτε εξέφρασε τις ελπίδες και τις προσδοκίες της κοινωνικής πλειοψηφίας αδυνατεί σήμερα να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας και στις απαιτήσεις της συγκυρίας; Προφανώς είναι μεγάλη ιστορία. Ξεκινάει από το δημοψήφισμα, και την διαχείριση της ήττας από το 2019 και μετά, με ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα που δημιούργησε να είναι η κρίση ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια του Τσίπρα και της τότε ηγετικής ομάδας να εξοβελίσουν στο πυρ το εξώτερο το ριζοσπαστικό προφίλ και πρόταγμα του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, αυτό που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Τέλος, αν πρέπει να πιστωθεί στον Α.Τσίπρα η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στην Κυβέρνηση, άλλο τόσο θα πρέπει να του χρεωθεί και η κατάρρευση.
2.Η απαξίωση της πολιτικής: Έχει να κάνει τόσο με τις θέσεις Τσίπρα για συνεργασίες μόνο με άτομα και όχι με συλλογικότητες, όσο και με την άκριτη αποδοχή τέτοιων θέσεων από μια πλειάδα πρώην συντρόφων, που είναι μάλιστα εκλεγμένοι στο κοινοβούλιο, προφανώς και από τους παραιτηθέντες συντρόφους εδώ στη Ζάκυνθο. Αναρωτιέται κανείς πώς ένα κόμμα (η ΕΛ.Α.Σ), που φιλοδοξεί να ηγεμονεύσει στον κεντρώο – κεντροαριστερό χώρο, αγνοεί εντελώς προκλητικά τα κόμματα και τις ομάδες που ήδη υπάρχουν σε αυτό τον χώρο. Η απαξίωση αυτή ενισχύεται από «παιχνιδάκια» τύπου, παράδοση της έδρας ή ανεξαρτητοποίηση. Πώς να μην υπάρχει απαξίωση της πολιτικής ρε σύντροφοι όταν ο Ελληνικός λαός έστειλε στη Βουλή τον ΣΥΡΙΖΑ με 71 έδρες και αξιωματική αντιπολίτευση και σήμερα βρίσκεται πιο πίσω και από το ΚΚΕ σε κοινοβουλευτική δύναμη; Και επειδή σε αυτό το ερώτημα μπορεί να δοθούν απαντήσεις που βολεύουν αναλόγως, η θέση του γράφοντος είναι ότι στην Αριστερά Αθώοι δεν υπάρχουν.
3. Το δημοψήφισμα των μελών: Η αλήθεια είναι ότι το δημοψήφισμα που είχε προταθεί, πριν την παραίτηση Φάμελλου ακουγόταν σαν μια λύση. Είναι πασιφανές ωστόσο, ότι αυτή την λύση την «έκαψε» η ΕΛ.Α.Σ μέσα από την δημόσια τοποθέτηση του Τσίπρα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε τον κύκλο του και σύμφωνα με στελέχη και στενούς του συνεργάτες, ο ΣΥΡΙΖΑ, γι αυτούς, είναι ένα τοξικό κόμμα. Είναι προφανές ότι είναι άλλο πράγμα ένα καθολικό δημοψήφισμα όπως του Όχι και του Ναι το 2015 και άλλο ένα δημοψήφισμα που περιορίζεται στα κομματικά μέλη. Δεν θα προκαλούσε και πολύ σωστά, καμία δέσμευση στον Τσίπρα, αρχηγό ενός άλλου κόμματος, όποια απόφαση και να έπαιρναν τα κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
4.Και το πιο σημαντικό όλων: Σύντροφοι τρεις ημέρες κάθε θαύμα, το μεγάλο τέσσερις. Ή θα δικαιωθείτε εκ του αποτελέσματος των εκλογών, οπότε η πλειοψηφία των εναπομεινάντων στο ΣΥΡΙΖΑ θα σας ακολουθήσει ή δεν θα δικαιωθείτε οπότε πάλι εδώ ξανά μαζί, θα είμαστε ανοιχτά και θα σας περιμένουμε… Με κάποιες, ίσως, μεμονωμένες εξαιρέσεις κάποιων συντρόφων που επέμεναν και θα επιμένουν πεισματικά στην Ριζοσπαστική Αριστερά!
