Μία διχασμένη ιδεολογικά πλειοψηφία σε θολό τοπίο | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Στις τοποθετήσεις των στελεχών, αλλά και γενικότερα στην αντιμετώπιση των επίκαιρων προκλήσεων, διακρίνεις ένα άγχος και μια υπερβολή κάποιων για να φανούν αυστηρότεροι και αποφασιστικότεροι κάποιων άλλων. Σίγουρα το άγχος του σταυρού στις εκλογές καθοδηγεί την υπερβολή, μη ξεχνάμε ότι οι αυξημένες πιθανότητες καθόδου ενός κόμματος Σαμαρά, αγχώνει και πιέζει όσους απευθύνονται στο δεξιό ακροατήριο. Βέβαια η Κυβέρνηση, όπως απέδειξε το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, μάλλον πάσχει προς το κέντρο και τους αναποφάσιστους που την εμπιστεύθηκαν δυο φορές. Το πολύ δεξιό ακροατήριο το έχει χάσει προ πολλού και ανεπιστρεπτί. Τώρα τις συνέπειες μιας καθόδου Σαμαρά με δικό του κόμμα δεν μπορούμε ακόμη να τις μετρήσουμε. Θεωρώ ότι σωστά ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέδειξε την διαφορά μεταξύ των Αστυνομικών που κάνουν μεθοδικά και σωστά τη δουλειά τους, βλέπε αποτελέσματα σε Marfin και δολοφονικό εμπρησμό στη Θεσσαλονίκη και απώλεια ενός νέου ανθρώπου στο Άργος από τα πυρά Αστυνομικών. Φυσικά και ο καθένας θα κρίνει αν οι συλλήψεις που έγιναν έχουν υπόσταση και μπορούν να αποδειχθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης, όπως και η προφυλάκιση των Αστυνομικών στο Άργος μπορεί να θεωρηθεί αυστηρή, όμως δεν είναι όλα αυτά δουλειά του καθενός. Υπάρχει συντεταγμένο σύστημα απονομής του νόμου , που θα δει στοιχεία, πιθανές υπερβολές και παραλήψεις και θα αποφασίσει. Το να γίνονται οι πολιτικοί, με τις δηλώσεις τους συνήγοροι της μια ή της άλλης πλευράς για ψηφοθηρία δεν ωφελεί. Ας δούμε όμως και μια πραγματικότητα που πολύ πιθανόν θα μας απασχολήσει μετά τις πρώτες, ενδεχομένως και δεύτερες εκλογές.
Η Νέα Δημοκρατία, αν δεν γίνει ξανά ελκυστική σε αυτούς που της γύρισαν τη πλάτη στις Ευρωεκλογές και εννοώ στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών, όχι σε κάποιους, δύσκολα θα βγει αυτοδύναμη. Επομένως θα αρχίσουν τα παζάρια σχηματισμού κυβέρνησης. Από αυτά που βλέπουμε σήμερα, δύο πιθανότητες διαφαίνονται. Μία συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, με σημείο αναφοράς τον κεντρώο προσανατολισμό, με μεγαλύτερη έμφαση στη συναίνεση, στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και στη στενή ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πολιτικές.
Η άλλη λύση, συνεργασία ΝΔ–κόμματος Σαμαρά, εφόσον μπει στη Βουλή, η οποία θα μετατοπίσει το κυβερνητικό στίγμα δεξιότερα, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην ασφάλεια, στον περιορισμό της παράτυπης μετανάστευσης, στην εθνική κυριαρχία, στη μείωση της φορολογίας και σε μια αυστηρότερη στάση στα ελληνοτουρκικά.
Και στα δύο αυτά πιθανά σενάρια θα διατηρηθεί ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός, αλλά με διαφορετικές προτεραιότητες και διαφορετικό βαθμό έμφασης στα οικονομικά, στα κοινωνικά και στα εθνικά ζητήματα. Αυτά πρέπει να απασχολούν και τους ψηφοφόρους πριν αποφασίσουν τι θα επιλέξουν. Φυσικά όλα αυτά με την πιθανότητα που οι δημοσκοπήσεις σήμερα δείχνουν μια Νέα Δημοκρατία κοντά στο 30% και με το μπόνους των εδρών δικό της.
