Η “παράνοια” στο χώρο της Αριστεράς και οι συνέπειες | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Ξεκινάμε με τη “Νέα Αριστερά”, φτιάχτηκε μόλις δύο χρόνια πριν με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξαιτίας που αποχώρησαν λόγω Κασσελάκη. Το κόμμα αριθμούσε 12 βουλευτές συνολικά. Από αυτούς έχει φύγει ήδη ένας και αυτή την εβδομάδα ακούγεται ότι αποχωρούν άλλοι 5 ή 7. Αυτοί που φεύγουν υποστηρίζουν ένταξη σε ένα “ενωτικό σχήμα”, βλέπε Τσίπρα.
Κι αυτοί που μένουν-ο Τσακαλώτος κι άλλοι 3-επιθυμούν είτε αυτόνομη πορεία, είτε συνεργασία με τον Βαρουφάκη. Έλα όμως που ο Βαρουφάκης βάζει βέτο επειδή θεωρεί τον Τσακαλώτο μνημονιακό.
Στον ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, αναμένεται να φύγουν όλοι σχεδόν για το κόμμα Τσίπρα, πλην των Πολάκη, Παππά και Δούρου που θα κρατήσουν τη σφραγίδα. Η δε κ. Κασιμάτη θα επιστρέψει όπως ακούγεται στο ΠΑΣΟΚ.
Οι τρεις που θα παραμείνουν, επιθυμούν σύμπραξη με τα απομεινάρια της Νέας Αριστεράς. Αυτούς δηλαδή που δύο χρόνια πριν αποκαλούσαν “αποστάτες” και απαιτούσαν “τις έδρες πίσω”.
Έλα όμως που στη Νέα Αριστερά βάζουν βέτο λόγω Πολάκη. Ένας Πολάκης που έχει διαγραφεί μεν από την Κοιν. Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, επιμένει ωστόσο να θέλει να μετέχει στις συνεδριάσεις των οργάνων του .
Το κόμμα Κασσελάκη αριθμούσε μέχρι πριν λίγους μήνες, 5 βουλευτές.
Δύο απ´αυτούς έφυγαν, ανεξαρτητοποιήθηκαν και οδεύουν τώρα μάλλον προς Τσίπρα, αφού ο ένας φλέρταρε για καιρό με την Καρυστιανού από την οποία όμως “έφαγε πόρτα”.
Η κ. Τζάκρη θα επιστρέψει πιθανότατα στο ΠΑΣΟΚ αφού βρεθεί λύση στο θέμα του περιορισμού των θητειών καθώς έχει ήδη συμπληρώσει 20ετία ως βουλευτής.
Ένα ΠΑΣΟΚ από το οποίο προέρχεται και το οποίο όμως κατήγγειλε επί σειρά ετών ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για “υποταγή” στους δανειστές.
Στο μεταξύ ο Σύριζα καταγράφεται πλέον στο 1,2%, η Νέα Αριστερά στο 0,5% και το κόμμα Κασσελάκη μεταξύ 1% και 2%.
Και όλοι αυτοί θα “γκρέμιζαν”, υποτίθεται τον Μητσοτάκη. Ενώ με όλους αυτούς, ο κ.Δούκας κυρίως, αλλά και πολλοί άλλοι στο ΠΑΣΟΚ επεδίωξαν “διάλογο” και “προγραμματικές συγκλίσεις” για να δοθούν “προοδευτικές λύσεις”.
Μια μικρή ιστορία, ενδεικτική όμως της παράνοιας που κυριαρχεί αυτή την ώρα στο χώρο της Αριστεράς. Ίσως καλύτερα από τον καθένα τα γνωρίζει αυτά ο κ.Τσίπρας και δεν θέλει κανέναν στα πόδια του, μέσω αξιώσεων για θέσεις και πρωτοκαθεδρίες. Τώρα η όλη αυτή αναταραχή δεν φαίνεται να επιρεάζει την κοινωνία. Το δειχνουν τα ποσοστά που προαναφέραμε. Η κυρία μάζα έχει κατευθυνθεί προς το νέο κόμμα Τσίπρα την Ε.Λ.Α.Σ. Αυτό συμπιέζει το ΠΑΣΟΚ. Σίγουρα δεν του αφήνει χώρο για αύξηση των ποσοστών του και ενδεχομένως να του αφαιρεί και κάτι από τις σημερινές δυνάμεις του. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις, σίγουρα πρώιμες, το φέρνουν τέταρτο πίσω και από την κ. Καρυστιανού. Εδώ λοιπόν ξεκινούν “τα όργανα” . Για την ώρα ο κ. Δούκας βγήκε και είπε ” ότι προτείνει συνεργασία Ανδρουλάκη – Τσίπρα, και μετά τις πρώτες εκλογές και ηγεσία από αυτόν που θα κερδίσει την δεύτερη θέση” . Έφερε ως παράδειγμα δε, όχι και ιδιαίτερα πετυχημένο, την δική του εκλογή στο Δήμο της Αθήνας, όταν από το 14 πήγε στο 54 %. Βέβαια μην περιμένει ότι θα πάνε ξανά στις παραλίες οι ψηφοφόροι της κεντροδεξιάς. Θα υπάρξουν αντιδράσεις πιστεύω και από το ΠΑΣΟΚ και από την ΕΛΑΣ. Και τα δυο κόμματα διαδηλώνουν την πίστη τους για πρωτιά και δεν επιθυμούν συνεργασίες, επίσης δεν νομίζω ότι στο ΠΑΣΟΚ, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, επιθυμούν πολλοί συνεργασία με τον κ. Τσίπρα. Όλο αυτό το σκηνικό, εξυπηρετεί τον κ. Μητσοτάκη. Το μόνο που περιμένει αρνητικό,είναι τις όποιες συνέπειες από την ίδρυση κόμματος Σαμαρά, αλλά και προσβλέπει σε καλύτερες δημοσκοπικές επιδώσεις μετά την ΔΕΘ το φθινόπωρο. Άλλωστε από εκεί και πέρα θα μπούμε σε καθαρή προεκλογική περίοδο και όσο διαρκέσει.
