
Η οργάνωση χαρακτηρίζει θετική την εξέλιξη, επισημαίνει, ωστόσο, ότι το ζήτημα της προστασίας των δανειοληπτών παραμένει ανοιχτό και θέτει ερωτήματα για την αρχική πρόθεση της κυβέρνησης να προωθήσει τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Ειδικότερα, αναφέρεται στο άρθρο 23 του νομοσχεδίου για τα κόκκινα δάνεια, το οποίο προέβλεπε τη μετατροπή των ιδιωτικών συμβάσεων ρύθμισης οφειλών σε εκτελεστούς τίτλους, χωρίς να προηγείται η διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής. Όπως σημειώνει, η απόσυρση ήρθε μετά τις αντιδράσεις του δικηγορικού κόσμου, κοινωνικών φορέων και κομμάτων της αντιπολίτευσης. Στην ανακοίνωσή της η ΕΛ.Α.Σ. τονίζει: «Η απόσυρση είναι θετική εξέλιξη. Δεν αναιρεί, όμως, το γεγονός ότι η κυβέρνηση επέλεξε να καταθέσει τη συγκεκριμένη διάταξη. Το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει: Γιατί επιχείρησε να διευκολύνει τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης υπέρ των τραπεζών και των funds, περιορίζοντας κρίσιμες εγγυήσεις δικαστικής προστασίας των οφειλετών; Η κατοικία δεν είναι απλώς ένα περιουσιακό στοιχείο. Είναι κοινωνικό δικαίωμα, είναι αξιοπρέπεια, είναι το καταφύγιο κάθε οικογένειας. Μια κυβέρνηση κρίνεται από τις επιλογές της και ιδιαίτερα από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όσους βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία. Δεν μπορείς να μιλάς για κράτος δικαίου και ταυτόχρονα να προωθείς διατάξεις που αποδυναμώνουν τις εγγυήσεις δικαστικής προστασίας. Δεν μπορείς να επικαλείσαι την οικονομική σταθερότητα και να παραβλέπεις την ανασφάλεια χιλιάδων οικογενειών».
Πέρα από την απόσυρση της διάταξης, η ΕΛ.Α.Σ. στρέφει την προσοχή της στο τι θα ακολουθήσει, εκφράζοντας την ανησυχία ότι μια αντίστοιχη ρύθμιση μπορεί να επανέλθει στο μέλλον. Ζητά, ουσιαστικά, να υπάρξουν μόνιμες νομοθετικές εγγυήσεις, ώστε η προστασία των δανειοληπτών να μην εξαρτάται από συγκυριακές πολιτικές αποφάσεις. Στο δεύτερο μέρος της ανακοίνωσης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Και τώρα που η διάταξη αποσύρθηκε, γεννιέται ένα ακόμη πολιτικό ερώτημα: Είναι οριστική η υποχώρηση ή πρόκειται για μια προσωρινή αναδίπλωση ενόψει των εκλογών; Η ανησυχία ότι μια μελλοντική κυβέρνηση θα μπορούσε να επαναφέρει την ίδια ή παρόμοια ρύθμιση δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η οριστική διασφάλιση των δικαιωμάτων των δανειοληπτών απαιτεί σαφείς νομοθετικές εγγυήσεις και όχι προσωρινές υπαναχωρήσεις. Η προστασία της κατοικίας, η πρόσβαση στη Δικαιοσύνη και η ισότιμη αντιμετώπιση πολιτών και οικονομικά ισχυρών δεν μπορεί να εξαρτώνται από πολιτικές σκοπιμότητες. Γιατί το σπίτι του πολίτη δεν είναι λάφυρο των funds. Γιατί η αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε πλειστηριασμό. Γιατί η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η απόσυρση μιας διάταξης κλείνει μια νομοθετική εκκρεμότητα. Δεν κλείνει τη συζήτηση για τις πολιτικές επιλογές που οδήγησαν στην κατάθεσή της. Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει αν η προστασία των δανειοληπτών αποτελεί σταθερή πολιτική δέσμευση ή μια θέση που μπορεί να αλλάξει μετά τις εκλογές».