
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πρόβλημα που υπάρχει σε ένα σχολείο ή σε μια δομή αποδεικνύει πάντα αδιαφορία των τοπικών αρχών. Ούτε ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να λυθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Υπάρχουν παρεμβάσεις που χρειάζονται μελέτες, χρηματοδότηση, εργολάβους και χρόνο.Υπάρχουν όμως και πράγματα που θα μπορούσαν να έχουν προγραμματιστεί νωρίτερα… Και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μας, το βασικό θέμα που αναδεικνύεται μέσα από τις τρεις διαφορετικές περιπτώσεις των τελευταίων ημερών. Στο Λύκειο Κατασταρίου οι γονείς διαμαρτύρονται έντονα και ζητούν να προχωρήσουν οι εργασίες που, όπως υποστηρίζουν, είχαν λάβει τη διαβεβαίωση ότι θα γίνουν. Στον παιδικό σταθμό του Αργασίου οι γονείς ανέδειξαν προβλήματα υγρασίας, μούχλας και φθορών, με τη Δημοτική Αρχή να απαντά ότι έχουν ήδη γίνει παρεμβάσεις και ότι έχουν δρομολογηθεί μελέτες και νέες εργασίες. Και στο Δημοτικό Σχολείο της Ορεινής Ζώνης, μετά την εμφάνιση ψύλλων, υπήρξε άμεση κινητοποίηση και προχωρά ήδη η τρίτη απεντόμωση, με το σχολείο να παραμένει κλειστό μέχρι να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Αυτές οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες. Όμως θεωρούμε ότι θα πρέπει τα σχολεία να είναι έτοιμα όταν ανοίγουν και όχι να ξεκινά τότε η προσπάθεια για να αντιμετωπιστούν προβλήματα που είναι ήδη γνωστά και σε πολλές περιπτώσεις πολύ εύκολο να αντιμετωπιστούν.
Ο Σεπτέμβριος δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσουμε να ψάχνουμε τι χρειάζεται ένα σχολικό κτίριο. Αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει τους προηγούμενους μήνες, όταν τα σχολεία ήταν κλειστά και υπήρχε χρόνος για να προγραμματιστούν και να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες. Ειδικά για προβλήματα που δεν είναι ιδιαίτερα βαριά και μπορούν να αντιμετωπιστούν με σχετικά απλές παρεμβάσεις, δεν υπάρχει λόγος να φτάνουμε στην έναρξη της σχολικής χρονιάς και να τρέχουμε τελευταία στιγμή. Και γι’ αυτό θεωρούμε ότι χρειάζεται καλύτερος προγραμματισμός από την πλευρά του δήμου. Να υπάρχει μια σειρά προτεραιότητας. Να ξέρουμε τι μπορεί να γίνει άμεσα και τι χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Και, κυρίως, να υπάρχει ενημέρωση για το τι έχει προγραμματιστεί και πότε θα γίνει. Οι γονείς πρέπει να αντιδρούν όταν θεωρούν ότι κάτι μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα παιδιά τους. Δεν χρειάζεται να περιμένουν να συμβεί κάτι για να κινητοποιηθούν. Επομένως έπραξαν πολύ καλά στις παραπάνω περιπτώσεις και έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου. Kαλά κάνουν και πιέζουν. Οι αρμόδιοι, όμως, πρέπει να φροντίζουν ώστε η πίεση αυτή να μη χρειάζεται κάθε χρόνο για να γίνουν τα αυτονόητα. Λιγότερη αντιμετώπιση της τελευταίας στιγμής και περισσότερος προγραμματισμός!