

Όμως υπάρχουν σημάδια, ότι όλες οι πλευρές έχουν “κουραστεί” και αναζητούν εύσχημους τρόπους παράτασης της εκεχειρίας. Ο καθένας φυσικά με τους όρους του και τις επιδιώξεις του Εκείνο που αλλάζει τα έως τώρα δεδομένα για την Ευρώπη, αλλά και στέλνει πολλαπλά μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις, είναι η ήττα Όρμπαν στην Ουγγαρία, με ένα αποτέλεσμα εντυπωσιακό και ξεκάθαρο. Αποτελεί μία εμβληματική ήττα του λαϊκισμού, του τραμπισμού και του πουτινισμού στην Ευρώπη, μια νίκη των Ευρωπαϊκών δυνάμεων και απελευθέρωση της ΕΕ από τα δεσμά που επέβαλε για χρόνια ο Όρμπαν και η Ουγγαρία, μέσω της άρνησης στην ομοφωνία των αποφάσεων της Ένωσης σε πολύ σοβαρά ζητήματα. Δεν είναι αυτονόητο, ότι με τη νίκη του Μάγιαρ όλα δια μαγείας θα λυθούν, όμως είναι μία εμβληματική στιγμή, σε μια καμπή της δυναμικής Τραμπ, ώστε η Ευρώπη να πάρει επάνω της, να ορθώσει ανάστημα, να διεκδικήσει το ρόλο που της αξίζει στο διεθνές περιβάλλον. Αρκετά άκουσε, αρκετά υποτιμήθηκε, αρκετά οι ηγέτες της διαπομπεύτηκαν.
Το αποτέλεσμα στην Ουγγαρία στέλνει το μήνυμα, ότι πέραν από τις όποιες λογικές αμφισβητήσεις των υπερβολών των Βρυξελλών, οι λαοί προτιμούν το Ευρωπαϊκό τους μέλλον και δεν θέλουν να το απεμπολίσουν. Την ίδια στιγμή και οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, παρά τις πιέσεις, παρά τις υψηλές τιμές στην ενέργεια και τα εμπόδια στο εμπόριο και την εφοδιαστική αλυσίδα, αποδεικνύονται εξαιρετικά ανθεκτικές. Δεν κατέρρευσε τίποτα, έχουμε ακρίβεια, δυσκολίες, άλλα όχι κατάρρευση.
Αυτοί που επεδίωκαν ή και φαντάστηκαν κατάρρευση της Ευρώπης, με τους δασμούς, τους πολέμους και τις πιέσεις, έπεσαν απλά έξω. Τις δικές τους πόρτες χτύπησε επικίνδυνα ο πληθωρισμός και το δικό τους πολιτικό μέλλον φαντάζει πολύ δύσκολο. Είναι λοιπόν ώρα να ακουστεί η φωνή της Ευρώπης για ειρηνική διευθέτηση των κρίσεων, για εκεχειρία παντού με όρους αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης για όλους. Να επιβληθούν οι κανόνες ανθρωπιάς και δικαίου όπου καταστρατηγούνται, στη Μέση Ανατολή, στη Γάζα, στην Ουκρανία και παντού. Να ενισχυθεί με σοβαρότητα και σύνεση και όχι υπό εξευτελιστική πίεση η αμυντική συνεργασία και θωράκιση της Ευρώπης, να ανοίξουν δίαυλοι επικοινωνίας παντού για το κοινό καλό, αλλά με κανόνες που θα τους βάζουμε εμείς οι Ευρωπαίοι και όχι άλλοι πίσω από την πλάτη μας. Όσοι Ευρωπαίοι ηγέτες “γλυκό κοίταξαν” στην πλευρά Τραμπ, μετά την ήττα Όρμπαν άρχισαν να αντιλαμβάνονται το κόστος που τους αναλογεί. Είναι λοιπόν μια στιγμή ευκαιρίας για την Ευρώπη που δεν πρέπει να πάει χαμένη.