Εισπράττει αρνήσεις ο Πρόεδρος Τραμπ | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Τρόπον τινά οι κυβερνήσεις του κόσμου απαντούν “δεν μας ρώτησες που το ξεκίνησες και τώρα μας θέλεις στα δύσκολα;”. Ο καθένας από την πλευρά του έχει το δίκιο με το μέρος του, ανάλογα με τη δική του οπτική. Ο Αμερικανός Πρόεδρος θεωρεί ότι καθένας έχει ευθύνη να διασφαλίσει την διέλευση των δεξαμενοπλοίων του, ενώ οι κυβερνήσεις των διαφόρων χωρών δεν επιθυμούν να εμπλακούν σε μια απρόβλεπτη σύρραξη. Το πώς θα διαμορφωθεί βέβαια η κατάσταση στο τέλος δεν μπορούμε να το προβλέψουμε. Ούτε ο κ. Τραμπ “ξεχνάει” αυτούς που του αρνούνται και τους απειλεί, αλλά και στην πραγματικότητα, αν τα στενά δεν λειτουργήσουν οι τιμές θα εκτιναχθούν. Γι’ αυτό και οι Ευρωπαίοι και όχι μόνο, μετά τις πρώτες αρνήσεις, μη φανεί σε κανέναν παράξενο αν κάνουν δεύτερες σκέψεις ή προτείνουν εναλλακτικές λύσεις.
Ήδη η Ευρώπη σκέφτεται να προτείνει λύσεις παρόμοιες με αυτές που εφαρμόστηκαν με τα σιτηρά στη Μαύρη Θάλασσα όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και επέκταση των μέτρων που λαμβάνονται για τα πλοία που διέρχονται από τα στενά του Άντεν και κινδυνεύουν από τις επιθέσεις των Χούθι και στον Περσικό Κόλπο. Θα δούμε τι μέτρα θα ληφθούν και αν θα υπάρξουν και χώρες που θα ενδώσουν στις απειλές Τραμπ. Πάντως για να είμαστε ειλικρινείς, επιβεβαιώθηκαν εκείνοι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί που προσπαθούσαν να αποτρέψουν τον Αμερικανό Πρόεδρο από αυτό τον πόλεμο. Του έλεγαν ότι ούτε γρήγορος θα είναι και ότι θα υπάρξουν παρενέργειες με κυριότερη το κλείσιμο των στενών.
Οι πόλεμοι δεν κερδίζονται πλέον με μόνη την ισχύ, το είδαμε και στην Ουκρανία. Κερδίζεις μάχες, καταστρέφεις υποδομές, προκαλείς καταστροφές και θύματα, όμως μόνο με τους βομβαρδισμούς δεν κερδίζεις ολοκληρωτικά, πέραν του ότι, με μία κίνηση στρατηγική, όπως το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, υφίστασαι τις συνέπειες, γιατί στραγγαλίζεις την παγκόσμια οικονομία. Βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, με παγκόσμια διάσταση. Μπορεί να υπήρχε απειλή προς το Ισραήλ από το Ιράν και τους δορυφόρους του, μπορεί το Ιράν να έκανε εξαγωγή τρομοκρατίας, όμως και οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία μπορεί να μην αξιολογήθηκαν σωστά. Ίσως το Ισραήλ να είχε άλλους στόχους από τις ΗΠΑ, σίγουρα από την Ευρώπη. Τώρα χρειάζεται ψυχραιμία και σύνεση ώστε να τερματιστεί η σύρραξη και να διασφαλιστεί η εφοδιαστική διαδικασία. Η Ευρώπη μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες και να παίξει το ρόλο της. Είναι ευκαιρία να φανεί σαν δύναμη αποτροπής και σταθερότητας στον κόσμο. Έχει χάσει αξιοπιστία και έχει υποστεί φθορές η ενότητα και η συνοχή της. Ευκαιρία, λοιπόν, να ανακτήσει την χαμένη αξιοπιστία της.
