Τέσσερα χρόνια πολέμου στην Ουκρανία | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Τα θύματα αυτού του πολέμου εκατοντάδες χιλιάδες, οι ζημίες σε υποδομές ανυπολόγιστες και οι συνέπειες ανυπολόγιστες για την ειρήνη στην Ευρώπη. Ποτέ μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο η Ευρώπη δεν έζησε τέτοια πολεμική σύρραξη τόσο κοντά της. Τα πάντα έχουν αλλάξει τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε ότι αφορά την άμυνα και την πολεμική ανασυγκρότηση της Ηπείρου μας. Ακόμη και η ανησυχία για μια ευρεία σύρραξη είναι διάχυτη σε πληθυσμούς που γειτνιάζουν με τη Ρωσία η ευρίσκοντο παλιότερα κάτω από την ίδια κρατική Σοβιετική στέγη. Οι χώρες της Βαλτικής, η Πολωνία , η Φιλανδία, η Σουηδία και άλλες χώρες βρίσκονται σε συνεχή επαγρύπνηση. Όλη η Ευρώπη προσπαθεί να ανασυγκροτήσει την αμυντική της λειτουργία αυτόνομα, ιδιαίτερα τώρα στην εποχή Τραμπ, ο οποίος διαφοροποίησε τελείως τον αμυντικό προσανατολισμό των ΗΠΑ.
Βέβαια και η Ρωσία δεν έχει πετύχει τους στόχους της σε αυτόν τον πόλεμο, έχει υποστεί τεράστια φθορά και αδυνατεί να ολοκληρώσει τις επιδιώξεις της. Τον ξεκίνησε ως πόλεμο ολίγων εβδομάδων και βρίσκεται εγκλωβισμένη τέσσερα ολόκληρα χρόνια, χωρίς διέξοδο, παρά τη φθορά που έχει προκαλέσει και την ανέλπιστη υποστήριξη του Προέδρου των ΗΠΑ τον τελευταίο χρόνο.
Αυτά που δεν ολοκληρώνει ως κέρδος στο πεδίο των πολιτικών επιχειρήσεων, προσπαθεί να τα επιβάλει, μέσω των εκβιαστικών διεκδικήσεων στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η υποβοήθηση της Αμερικής σε αυτές τις διεκδικήσεις της Ρωσίας, μέσω πιέσεων προς την Ουκρανική ηγεσία είναι προκλητικές. Όμως και η γενναία αντίσταση του Ουκρανικού λαού, αλλά και η υποστήριξη των περισσότερων Ευρωπαϊκών κρατών, έχουν κρατήσει με ουκρανικό μέτωπο και έχουν εμποδίσει τη Ρωσία να πετύχει τους στόχους της. Δεν μπορεί κανείς να προβλέψει αν ο πόλεμος μπήκε στο τελευταίο του χρονικά διάστημα, μόνο να το ευχηθεί κανείς μπορεί. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται με αργούς ρυθμούς και πολλά εμπόδια, κυρίως από τις υπερβολικές Ρωσικές απαιτήσεις. Σίγουρα η στάση των ΗΠΑ και οι πιέσεις Τραμπ, αναγκάζουν και τους Ουκρανούς να γίνονται διαλλακτικότεροι. Οι δε Ευρωπαίοι κρατούνται μακριά από τις διαπραγματεύσεις αυτές, σαν να μην έχουν λόγο. Πάντως, τέσσερα χρόνια μετά το δίκαιο τελικά δεν βγαίνει ηττημένο, οι πόλεμοι πλέον δεν κερδίζονται μόνο με την δύναμη και η φθορά μετράει πολύ, ακόμη και αν φαίνεται ότι μπορείς και να κερδίσεις. Η Ρωσία πληρώνει τίμημα πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό. Για την Ουκρανία η επόμενη ημέρα, αν επιτευχθεί σύντομα η ειρήνη, είναι εντός της Ευρώπης σε μια γρηγορότερη διαδικασία ένταξης, ώστε να ανασυγκροτηθεί και να ξαναζήσει ο λαός της με ειρήνη και ασφάλεια. Μακάρι αυτό να γίνει σύντομα πράξη.
