Το “Συμβούλιο Ειρήνης Τραμπ” και η δύσκολη θέση μας | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Ξεκίνησε ως ένα “εργαλείο” ειρήνευσης και ανασυγκρότησης για τη Γάζα. Στη πορεία όμως πήρε άλλη μορφή και προβάλλεται ως ανταγωνιστικό μεν, αλλά αποτελεσματικό δε σε σχέση με τον ΟΗΕ. Από την αρχή οι κυριότερες χώρες της Ευρώπης στάθηκαν αρνητικά σε αυτή την οργάνωση. Άλλωστε έφερε την προσωπική σφραγίδα του Πρόεδρου Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι θα είναι και ο μόνιμος πρόεδρος, ανεξάρτητα του αν θα είναι στο Λευκό Οίκο, πλαισιωμένος από ένα συμβούλιο με τον πρώην Βρετανό Πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ και άλλους διεθνείς παράγοντες. Προσκλήθηκαν δε οι περισσότερες χώρες του κόσμου να συμμετέχουν. Αρκετές χώρες που δεν φημίζονται για τα δημοκρατικά τους πολιτεύματα και την προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δήλωσαν την συμμετοχή τους.
Ανάμεσα στις προσκεκλημένες χώρες ήταν η Ελλάδα και η Κύπρος. Αμέσως μπήκαν ερωτηματικά, αλλά και προβληματισμός για την αποδοχή αυτής της πρόσκλησης. Η Κύπρος έβλεπε, ότι μια άρνηση σε μια πρόσκληση την οποία είχε αποδεχτεί η Τουρκία, ήταν δύσκολη, θα λειτουργούσε σε βάρος των σχέσεων με τις ΗΠΑ Τραμπ, αλλά και σε μια χαμένη ευκαιρία να είναι στο ίδιο τραπέζι ισότιμα με την Τουρκία, κάτι που αυτή επιμελώς αποφεύγει. Από την άλλη το να γυρίζεις την πλάτη στον ΟΗΕ, τις αποφάσεις του οποίου στόχος επικαλείσαι και στον οποίο δεκαετίες έχεις εναποθέσει τις όποιες ελπίδες επίλυσης του Κυπριακού, θα ήταν ανατροπή της σταθερής διεθνούς πολιτικής σου. Δύσκολη λοιπόν απόφαση. Παρεμφερείς δυσκολίες αντιμετώπιζε και η χώρα μας. Δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τον Πρόεδρο Τραμπ, σε μια στιγμή που διατυμπανίζει ότι οι σχέσεις με την χώρα μας είναι καλύτερες παρά ποτέ, προωθείται ο ενεργειακός σχεδιασμός μέσω αμερικανικών κολοσσών όπως η Chevron και είναι στο τελικό στάδιο η λειτουργία του “κάθετου άξονα” μεταφοράς αμερικανικού αερίου σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Δε ήταν η κατάλληλη στιγμή για να δυσαρεστηθεί ο Πρόεδρος Τραμπ. Όμως την ίδια ώρα οι σημαντικότερες χώρες της Ευρώπη δήλωναν απολύτως αρνητικές.
Επίσης είμαστε και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας αυτή την περίοδο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την αρχή επέλεξε να δηλώσει ότι “εμείς συμμετέχουμε σε αυτή την προσπάθεια Τραμπ, μόνον σε ότι αφορά την Γάζα” όπως ήταν και η αρχική μορφή. Παρακολουθούσαμε δε τη στάση της Ιταλίας, η οποία και κοντά στις μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες ήταν, αλλά και γνωστή είναι η προσωπική σχέση της Πρωθυπουργού Μελόνι με τον Πρόεδρο Τραμπ. Τελικά ακολουθήθηκε η Ιταλική γραμμή και από την Ελλάδα και την Κύπρο. Η παρουσία στην ιδρυτική συγκέντρωση με παρατηρητή. Τη χώρα μας εκπροσωπεί ο Υφυπουργός εξωτερικών κ. Χάρης Θεοχάρης, ο οποίος και δήλωσε, στο πλαίσιο αυτού που έχει πει και ο Πρωθυπουργός, το ενδιαφέρον μας για την ασφάλεια της Γάζας με την παρουσία και κάποιας στρατιωτικής δύναμης, αλλά και τη συμμετοχή στην ανασυγκρότηση της περιοχής. Μια δύσκολη απόφαση πάρθηκε και επιλέχτηκε ο πιο ανώδυνος τρόπος. Το πώς θα εξελιχθούν από δω και πέρα τα πράγματα είναι μια άλλη ιστορία . Άλλωστε οι πάντες προβλέπουν ότι εντός των επόμενων ημερών, κάτι σημαντικό στρατιωτικά πρόκειται να συμβεί στο μέτωπο με το Ιράν.
