Η χειραφέτηση της Ευρώπης | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Η Ευρώπη που εύρισκε χρόνο και χώρο, ώστε να μην αποφασίζει την δική της χειραφέτηση, ενηλικίωση και δυναμική παρουσία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, να αποφασίσει τελικά την αφύπνιση και να σταθεί στα δικά της πόδια. Αυτό θα είναι κάτι το θετικό για την Ήπειρο μας, αλλά και η καλύτερη απάντηση στις “αγενείς” συμπεριφορές του Πλανητάρχη. Δεν θα είναι κάτι το εύκολο και χωρίς αναταράξεις και κόστος, άλλωστε ούτε όλοι είναι σύμφωνοι, ούτε έτοιμοι να βάλουν το χέρι στη τσέπη. Όμως η πίεση είναι μεγάλη και δεν υπάρχει χρόνος για παλινωδίες και αναβολές όπως στο παρελθόν. Ήρθε η ώρα για να σκεφτούμε μια Ευρωπαϊκή άμυνα ακόμη και χωρίς τις ΗΠΑ. Ένα αμιγώς “Ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ”. Αμυντική Συνεργασία κρατών χωρίς εκπτώσεις και στρουθοκαμηλισμούς. Τώρα που ο κ. Τραμπ απειλεί τη Γροιλανδία και κατ’ επέκταση τη Δανία, πώς νιώθουν οι Δανοί σύμμαχοι μας, ευρισκόμενοι τώρα στην ίδια θέση με εμάς, όταν έκαναν “ότι δεν καταλάβαιναν” για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο , τις απειλές και το τουρκικό “casus belli” εναντίον της χώρας μας, χώρας του ΝΑΤΟ ; Ένα Ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας, πρέπει να έχει ξεκάθαρες θέσεις για τέτοιες περιπτώσεις. Ναι στη συμμετοχή και χώρων εκτός Ένωσης σε αυτό το σύστημα ευρωπαϊκής Άμυνας, χρειάζεται και ο Καναδάς και η Βρετανία και άλλοι, όμως με κανόνες, στους οποίους δεν θα χωράνε απειλές μεταξύ των μελών.
Η Ευρώπη πρέπει να μετρήσει τις δυνάμεις τις, να κατανόηση το ρόλο της και να γίνει θεματοφύλακας των αξιών, που κράτησαν ζωντανή την υπέροχη του Ευρωπαϊκού πολιτισμού ανά τους αιώνες και του σεβασμού όλων των υπολοίπων λαών και των υπόλοιπων πολιτισμών. Η ισοπεδωτική πολιτική της τελευταίας χρονιάς, με βάση τις απόψεις του Αμερικανού Προέδρου, βασισμένες σε συμφέροντα και μόνον, δεν μπορούν να καθορίζουν και τις Ευρωπαϊκές επιλογές, ούτε να στηρίζετε πλέον η ασφάλεια μας σε άλλους, που θεωρούν οικονομικό βάρος αυτή την υποχρέωση. Μπορεί να έχουν και δίκιο, σήκωσαν αυτό το φορτίο για 80 χρόνια, τώρα δεν το θεωρούν υποχρέωση τους. Βέβαια δεν θέλουν και τη δική μας ενηλικίωση, δεν το βλέπουν με καλό μάτι. Θα ήθελαν να μας έχουν στο “τσεπάκι” χωρίς κόστος. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Σεβασμός στις παραδοσιακές μας φιλίες, αλλά επί ίσοις όροις. Θα είναι και για μας σαν χώρα, δύσκολη αυτή η ισορροπία μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, έχουμε ανάγκη και τις δύο πλευρές. Οι εποχές απαιτούν διπλωματική μαεστρία και να είσαι δυνατός και με αυτοπεποίθηση. Θεωρώ ότι μετά από χρόνια είμαστε στο σωστό δρόμο, αρκεί να μην επιλέγουμε πειραματισμούς, εμμονές και διχαστικές λογικές.
