Υπάρχει πρόοδος, αλλά η ειρήνη είναι μακριά | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
Παρουσίασε, λοιπόν, ένα σχέδιο 28 σημείων, που πολλοί είπαν ότι “γράφτηκε στο Κρεμλίνο” για να τελειώσει επιτέλους ο πόλεμος. Ένα σχέδιο που δίνει τα πάντα στον εισβολέα και νικητή και τίποτα στον ηττημένο, ούτε εγγυήσεις στην Ευρώπη. Εύλογα οι Ευρωπαϊκές χώρες αντέδρασαν, βέβαια και αυτές πάντα απροετοίμαστες και δείχνοντας αιφνιδιασμένες, παρουσίασαν ένα διαφοροποιημένο σχέδιο, με προσθαφαιρέσεις επί του σχεδίου Τραμπ, σίγουρα βελτιωμένο. Επ’ αυτού υπάρχει κάποια πρόοδος και κάποιας μορφής συναίνεση, Αμερικανών, Ευρωπαίων και Ουκρανών. Αναφέρεται το Ευρωπαϊκό σχέδιο στην ασφάλεια και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, αφήνει το εδαφικό στις μετέπειτα διαπραγματεύσεις, δέχεται ότι δεν θα υπάρχουν στρατεύματα στην Ουκρανία αλλά στην Πολωνία, ότι θα διεξαχθούν εκλογές μετά την ειρηνευτική διαδικασία και ότι το θέμα ένταξής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, δεν ακυρώνεται απολύτως, απλά δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει ομοφωνία για να πραγματοποιηθεί. Το ερώτημα είναι: Η Ρωσία θα δεχτεί αυτό το σχέδιο; Οι ΗΠΑ δέχονται τις προσαρμογές, όμως η Μόσχα για την ώρα παρακολουθεί και δεν δεσμεύεται. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν μια ηττοπαθή αδυναμία. Κάποιος μας θύμισε την προφητική φράση του Τσώρτσιλ. προς τον Τσάμπερλεν δόθηκε η επιλογή ανάμεσα στον πόλεμο και την ατίμωση. “Επέλεξες την ατίμωση και θα έχεις πόλεμο”. Με αυτή τη φράση, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ προειδοποίησε το 1938 τον Νέβιλ Τσάμπερλεν, ο οποίος επιδίωξε “ειρήνη με τον Χίτλερ” παραδίδοντας τμήματα της Τσεχοσλοβακίας μέσω της Συμφωνίας του Μονάχου. Η ιστορία έδειξε ότι ο κατευνασμός δεν φέρνει ειρήνη· φέρνει χειρότερο πόλεμο. Ο Πρόεδρος Τραμπ δείχνει να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα, ούτε για τις συνέπειες μίας κακής ειρηνευτικής συμφωνίας, ούτε για το μέλλον της Ουκρανίας, ούτε για την ειρήνη. Τις οικονομίες συμφωνίες και τα συμφέροντα προτάσσει. Μακάρι να διαχειριστούν οι επιφυλάξεις, μακάρι να μπορούσε να γίνει μία αποδεκτή κι βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία και τα σύννεφα του πολέμου να πάψουν να υπάρχουν στον Ευρωπαϊκό ορίζοντα. Πάντως η Ευρώπη για μια ακόμη φορά παρουσιάζεται, πίσω από τις εξελίξεις, ανήμποροι να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να εγγυηθεί την Ειρήνη. Υποχωρεί μπροστά στις απαιτήσεις των Αμερικανών και τους εκβιασμούς της Ρωσίας.
