Η Γαλλία βάζει την Ευρώπη προ των ευθυνών της
Μπορεί να είναι μια κρίση χρέους που απασχολεί τη συγκεκριμένη χώρα εδώ και χρόνια, όμως έχει πολλά από εκείνα τα χαρακτηριστικά κυρίως πολιτικά, πέραν των οικονομιών, που απασχολούν ολόκληρο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Είναι σπόρια χρόνιων παθήσεων του συστήματος, ανεκπλήρωτης ενοποίησης και γενικότερα κοινωνικών εφησυχασμών και αδυναμίας πολιτικών και κοινωνικών να αντιληφθούν τις αλλαγές που έχουν επέλθει παγκοσμίως αλλά και των αδυναμιών να ζούμε με δανεικά και χωρίς να παράγουμε. Το βιώσαμε και στη χώρα μας, με επώδυνο τρόπο στα χρόνια των μνημονίων.
Βέβαια η Γαλλία είναι μια μεγάλη χώρα,η δεύτερη μεγάλη οικονομία της Ευρώπης και δεν μπορεί κανείς να την βάλει σε καταστάσεις και πιέσεις όπως αυτές που εμείς βιώσαμε. Όμως ή έτσι ή αλλιώς, αν δεν ληφθούν μέτρα, αν δεν μειωθεί το χρέος της Γαλλίας, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές και για την ίδια τη χώρα και για τους Γάλλους και φυσικά και για όποιους θα επηρεαστούν από αυτές τις εξελίξεις. Το κακό είναι ότι και οι Γάλλοι, όπως και εμείς πριν κάποια χρόνια, δεν είναι έτοιμοι να αποδεχτούν ότι μόνο με περικοπές και λιτότητα αντιμετωπίζεται το πρόβλημα. Έχουν δε διάφορους πολιτικούς να τούς τάζουν λύσεις που δεν υπάρχουν, απλά ακούγονται όμορφα στα αυτιά. Τα ίδια περάσαμε και εμείς.
Απλά εκεί δεν υπάρχει μια ενωμένη αριστερά και με ενιαία πρόταση, όμως καραδοκεί η δεξιά Λεπέν, να επωφεληθεί της κρίσης. Αυτή θα είναι η χειρότερη λύση και για τη Γαλλία και για την Ευρώπη, ενόψει και της παρουσίας των πολιτικών Τράμπ και των επιρροών Πούτιν στον συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό . Η Ευρώπη δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τις κρίσεις ,να αντιληφθεί τις αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο, να οργανώσει την ύπαρξή της στο μέλλον. Να πούμε ότι είναι η τελευταία ευκαιρία ή ότι πλέον είναι πολύ αργά; Θα προτιμούσαμε να ισχύει το πρώτο και να υπάρξει αφύπνιση. Δυστυχώς λείπουν οι ηγέτες που θα σηκώσουν αυτό το φορτίο. Όμως ας ευχηθούμε να υπάρξει και στη Γαλλία και στην Ευρώπη, έστω και μέσα από οδύνες, επόμενη ημέρα. Αυτό αφορά και τη χώρα μας,που επένδυσε μονοσήμαντα σε ένα Ευρωπαϊκό μέλλον, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει και κάτι άλλο, σε αυτό ας είμαστε ειλικρινείς. Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν τα καταφέρει αυτό θα έχει συνέπειες και για τη χώρα μας, ιδιαίτερα στην ασφυκτική σημερινή γεωπολιτική συγκυρία στην Ανατολική Μεσόγειο.
