Η “Pax Americana”
Το πρωί ξυπνάς με πολεμικές κραυγές και το βράδυ κοιμάσαι με ειρηνευτικές κορώνες. Θα ήταν βέβαια, έστω και έτσι, ευχάριστο να προστατεύσει την η ειρήνη, όμως ας κρατάμε μικρό καλάθι. Τέτοιες εκεχειρίες μόνο στη λογική του Προέδρου Τράμπ έχουν επιτυχία και διάρκεια. Βέβαια, μέσω των χειρισμών του κάποια πράγματα τα έδειξε και τα πέτυχε, τουλάχιστον επικοινωνιακά και για την ώρα. Επιβεβαίωσε ότι η υποστήριξη του Ισραήλ είναι η υπέρτατη στάση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, διαχρονικά, αλλά και του Προέδρου Τράμπ αυτή τη στιγμή, με ό,τι τον συνδέει με τον Νετανιάχου.
Απέδειξε ότι η Αμερική συνεχίζει να έχει τον πρώτο λόγο στην επιβολή της “ειρήνης και της τάξης” στον κόσμο. Η Pax Americana επιβεβαιώθηκε, έστω και για όσο διαρκέσει αυτή η εκεχειρία ή με ό,τι άλλο χρειαστεί για να επιβληθεί. Κάνεις άλλος μεγάλος δεν αντέδρασε και κυρίως, πέραν των καλών λόγων δεν υποστήριξε το Ιράν. Ενδεχομένως να μην εμπιστεύεται και κανείς το θεοκρατικό καθεστώς, να μην θέλει να πετύχει το πυρηνικό του πρόγραμμα και όλοι να εύχονται μια αλλαγή καθεστώτος, έστω και όχι με πλήρη ανατροπή, άλλα με μεταρρυθμίσεις σε κάτι περισσότερο κοσμικό και φιλικό προς τον κόσμο. Επομένως οι επιχειρήσεις του Ισραήλ και κυρίως η καταλυτική των ΗΠΑ, να ήταν αρεστές σε πολλούς, απλά δεν το δηλώνουν. Τώρα ο κ. Τράμπ θα μπορεί να προβάλει στο δικό του ακροατήριο στην Αμερική, ότι δια της ισχύος πέτυχε την ειρήνη. Σταμάτησε τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράκ.
Εκεί που απέτυχε στην Ουκρανία, όπως είχε υποσχεθεί κάτι πέτυχε εδώ. Βέβαια είναι ακόμη νωρίς για να πανηγυρίζει την επιτυχία του και η εκεχειρία θα είναι εύθραυστη. Όμως τις πρώτες εντυπώσεις τις κέρδισε. Πήγε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ θριαμβευτής. Η Αμερική πάντως κρατάει ακόμη τα σκήπτρα της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων δια της ισχύος της και αυτό πρέπει να μην το ξεχνάμε. Όλοι οι υπόλοιποι μεγάλοι ακολουθούν για την ώρα. Τι θα συμβεί σε λίγα χρόνια ή σε μια δεκαετία κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Εδώ ξεκινάμε το πρωί με πόλεμο και το βράδυ κοιμόμαστε με εκεχειρία που ξεκινάει το επόμενο πρωί επιβαλλόμενη δια της ισχύος φυσικά και της ανάγκης. Ο ισχυρός επιβάλλει και ο λιγότερο ισχυρός πείθεται ή μάλλον αναγκάζεται να πειστεί.
