Επιχείρηση “Ανατέλλων Λέων” από το Ισραήλ
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου σκιαγραφεί εδώ και πολλά χρόνια, αλλά με ιδιαίτερα μεθοδικό τρόπο τα τελευταία δύο ,την “σκληρή” εικόνα του. Μετά τη συγκλονιστική 7η Οκτωβρίου 2023 και τις δολοφονικές επιθέσεις της Χαμάς, θεωρεί ότι δεν πάει άλλο και ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει τη Μέση Ανατολή. Το μόνο σίγουρο, παρά τις έντονες επικρίσεις που έχει δεχτεί απ όλον τον κόσμο για τη Γάζα είναι, ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός όχι μόνο δεν τα βάζει κάτω, αλλά όπως αναφέρει, το the times of Israel, ακόμα και οι πολιτικοί αντίπαλοι του αναγνωρίζουν την ατσαλένια ιδιοσυγκρασία του να φέρει σε πέρας αυτό που έχει σχεδιάσει. Να κατατροπώσει τις οργανώσεις που κυκλώνουν τη χώρα του επικίνδυνα και δημιουργούν συνεχώς ανασφάλεια και κινδύνους, καθώς και την πηγή του κακού που τους χρησιμοποιεί, το καθεστώς της Τεχεράνης. Γι’αυτο ξεκίνησε γενικευμένη επίθεση στο Ιράν και τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του.
Από τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής, η Μέση Ανατολή, αλλά φυσικά και ολόκληρος ο Κόσμος ζει μία νέα εποχή. Τετριμμένη έκφραση θα πούνε κάποιοι, καθώς αρκετοί θα αναλογιστούν ότι παρόμοια πυραυλική επιχείρηση από μέρους του Ισραήλ έγινε πριν σχεδόν ένα χρόνο.
Κι όμως, η Μέση Ανατολή έχει μπει για τα καλά σε νέα μονοπάτια. Ακόμη και οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης στο Ιράν ζητούν τώρα την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος
Φυσικά, το ό,τι η Μέση Ανατολή βρίσκεται για άλλη μία φορά στο μεταίχμιο ενός πολέμου, του οποίου δεν να μπορεί κανείς να διαγνώσει την επόμενη ημέρα, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Η χθεσινή έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν μπορούσε παρά “να βρίθει” ευχολογίων για αυτοσυγκράτηση των δύο πλευρών, ενώ ανάλογης διάστασης ήταν οι ανακοινώσεις χωρών, όπως της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Ιορδανίας και της Αιγύπτου που κρατούν- όλο αυτό το διάστημα των δύο ετών – μία σοβαρή στάση, αναμφισβήτητα. Μάλιστα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου σε χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία με ομολόγους του Άραβες και με τον εκπρόσωπο της εξωτερικής διπλωματίας της Παλαιστινιακής Αρχής έθεσε την αναγκαιότητα απελευθέρωσης των Ισραηλινών ομήρων, προκειμένου να αποσοβηθεί σε κάποιο ποσοστό το επικίνδυνο σκηνικό στη Μέση Ανατολή.
Εάν, ωστόσο το καλοσκεφτούμε αναλογιζόμενοι την Ιστορία της Μέσης Ανατολής από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και κυρίως την περίοδο των δύο αραβοϊσραηλινών πολέμων, το Ισραήλ με επικεφαλής τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου κινήθηκε πάνω στους βηματισμούς του Μοσέ Νταγιάν και της Γκόλντα Μέιρ για τον τρόπο αντιμετώπισης του εχθρού. Οπότε, κάθε άλλο παρά οι κινήσεις του όλο αυτό το διάστημα έπρεπε να μας ξαφνιάζουν. Η μόνη διαφορά του τότε με το τώρα είναι, ότι η πλειοψηφία του Αραβικού Κόσμου έχει έναν κοινό εχθρό με το Ισραήλ, άλλο τι λένε για “τα μάτια του κόσμου” τους Μουλάδες της Περσίας. Τη δεδομένη χρονική στιγμή βρίσκονται “στην ίδια πλευρά της Ιστορίας”.
Ήδη στο Iran International TV προβλήθηκαν μαγνητοσκοπημένα μηνύματα Ιρανών αντικαθεστωτικών, ευχαριστώντας τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου για την πυραυλική αμυντική επιχείρηση. Μάλιστα, ένας εξ αυτών των αντικαθεστωτικών προέτρεψε να βγουν οι Ιρανοί στους δρόμους και να ανατρέψουν το καθεστώς. Τότε στο μακρινό 1979 , η κινητοποίηση της κοινωνίας κατά του Σάχη, κράτησε ένα χρόνο και τέσσερεις μήνες γιατί δεν είχε σαφές ιδεολογικό υπόβαθρο, παρά μόνο κοινωνική δυσαρέσκεια. Αντίθετα, τώρα με την κοινωνική δυσαρέσκεια υπάρχει και ιδεολογικό υπόβαθρο, την εκρίζωση του θεοκρατισμού. Τότε, τα γεγονότα ξεκίνησαν από το Γιαζντ (κέντρο του Ζωροαστρισμού) και το Ισπαχάν (την πρώτη πρωτεύουσα της Περσίας που διαδέχθηκε την αρχαία Περσέπολη). Η αμυντική επιχείρηση του Ισραήλ είχε στόχο (και αυτές) τις δύο πόλεις, εκτός των άλλων, γιατί η πρώτη ήταν η γενέτειρα του πρώτου θεοκρατικού ηγέτη του Ιράν, Χομεϊνί και στη δεύτερη υφίσταται η πρώτη εβραϊκή εποίκηση που χρονολογείται πριν 2.500 χρόνια. Το Ισραήλ έχει αποδείξει ότι έχει την ικανότητα να εξαπολύσει συντριπτική δύναμη πυρός, προκαλώντας σοβαρές ζημιές στις πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές του Ιράν. Αλλά και το ιρανικό ισλαμικό καθεστώς έχει επίσης την ικανότητα να ανταποδώσει, με όλα τα μέσα που διαθέτει.
Παρά το γεγονός ότι η ιρανική ηγεσία αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά ζητήματα σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να στοχεύει ισραηλινά και αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία στην περιοχή με προηγμένους πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Έχει επίσης τη δυνατότητα να κλείσει το Στενό του Ορμούζ, μέσω του οποίου διακινείται το 20-25% των παγκόσμιων μεταφορών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου. Βέβαια αυτό θα την φέρει αντιμέτωπη με την Κίνα και άλλες μεγάλες χώρες που εξαρτώνται από το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Δύσκολο λοιπόν να το τολμήσει, απλά το θέτει ως απειλή. Τις τιμές βέβαια του πετρελαίου και του φυσικά αερίου η νέα κατάσταση ήδη τις επηρεάζει. Επομένως είμαστε στην αρχή μεγάλων εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή, με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους.
