Όλα “κρέμονται” από ένα τηλεφώνημα
Η μεν Ρωσία ζητάει πολλά, η δε Ουκρανία, αμύνεται χωρίς να θέλει να παραχωρήσει τίποτα. Δεν είναι φυσικά εύκολο να δεχτείς την ήττα και να παραχωρήσεις εδάφη. Τώρα τα πάντα μεταφέρονται σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις και οι πιθανότητες μιας εκεχειρίας ενός μηνός ως πρώτο βήμα , κρέμονται από το τηλεφώνημα Τράμπ – Πούτιν. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, που τόσο εύκολα διατυμπάνιζε ότι θα τελειώσει τον πόλεμο σε μια ημέρα, έχει χάσει την υπομονή του με το φίλο του τον Βλαδίμηρο. Είναι έτοιμος ακόμη και για κυρώσεις και ευθυγράμμιση με την Ευρώπη, αν το τηλεφώνημα δεν παράξει αποτέλεσμα. Η εικόνα του διεθνώς έχει τρωθεί με το Ουκρανικό και αυτό δεν το αντέχει.
Άλλωστε έχει εξευτελίσει την Ουκρανική ηγεσία, έχει μεταχειριστεί κάθε μέσο και πίεση, έχει διαταράξει τις σχέσεις του με την Ευρώπη, έχει από την άλλη εκθειάσει το φύλο του τον Πούτιν και εν τούτοις οι ενδείξεις για ειρήνευση δεν έχουν φανεί, οι Ρώσοι παίζουν συνεχώς “καθυστερήσεις” . Ίσως βρισκόμαστε σε μια κομβική στιγμή που πρέπει να μετρήσουν όλες οι πλευρές και οι Ρώσοι. Είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη, αλλιώς ο πόλεμος αυτός μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ χειρότερο, σίγουρα για τις αντιμαχόμενες πλευρές, περισσότερο για την Ουκρανία, αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα. Έχουμε εθιστεί με την ειρήνη και όσο και να είναι κοντά μας οι πολεμικές συρράξεις, τις θεωρούμε μακριά και θεωρούμε δεδομένο ότι δεν θα μας αγγίξουν. Όμως πολλές φορές στην ιστορία, όταν χάθηκαν ιστορικές στιγμές, τα υπόλοιπα ήρθαν νομοτελειακά μετά από λίγα χρόνια. Σε μια τέτοια ευκαιρία νομίζω ότι βρισκόμαστε.
Του να ξεκινήσει τώρα μια επίπονη ειρηνευτική διαδικασία. Με στόχο κάτι μακροπρόθεσμο. Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν, ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορούσε και να αποφευχθεί. Άλλοι υποστηρίζουν οτι τα γεωπολιτικά σχέδια της Ρωσίας του Πούτιν καθιστούσαν αυτό τον πόλεμο αναπόφευκτο. Όπως και να έχει, ούτε η Ρωσία έκανε περίπατο και επομένως δεν εξάγει μόνο θετικά συμπεράσματα από αυτή την εμπλοκή, ούτε η Ουκρανία μπορεί να αντέξει την πολεμική πίεση πολύ περισσότερο να ανακαταλάβει τα απολεσθέντα. Με τις πλάτες της Ευρώπης και τις Αμερικής πορεύτηκε και οι Αμερικανικές πλάτες μάλλον ατονούν επί Τράμπ. Δεν έχει λοιπόν νόημα να συνεχίζεται η αιματοχυσία και να κινδυνεύει όλη η Ευρώπη σε μια πολεμική εμπλοκή. Ας ευχηθούμε το τηλεφώνημα να έχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Οι διάδοχοι των πραγματικών νικητών του τελευταίου μεγάλου πολέμου, ίσως θέλουν να μας θυμίσουν ότι μόνον αυτοί αποφασίζουν για τη τύχη της ειρήνης. Μεγαλοϊδεατισμοί και υπερβολές. Όμως έστω και έτσι ,ας επικρατήσει η ειρήνη.
