

Οι συνομιλίες θα πραγματοποιηθούν κάποια στιγμή σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο, ούτε καν με την παρουσία υπουργών Εξωτερικών. Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς, ότι αποτελεί πρόοδο και αφήνει κάποιο παράθυρο επίτευξης συμφωνίας στο μέλλον, το ότι συναντώνται αντιπροσωπείες των δύο μερών, στην πόλη που σταμάτησαν να συνομιλούν το 2022, λίγο πριν αρχίσει ο πόλεμος που συνεχίζεται.
Για την ώρα ανταλλάσουν οι δυο πλευρές κατηγόριες για το ποιος δεν θέλει τη λήξη. Η Ουκρανία προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στη Μόσχα και να την εκθέσει στα μάτια των Ευρωπαίων, που πρότειναν τις συνομιλίες κατά τρόπο πιεστικό, αλλά και στις ΗΠΑ και τον Πρόεδρο Τράμπ, που δεν κατηγορούν ξεκάθαρα τον Πούτιν για τη μη παρουσία του στις συνομιλίες. Θα δούμε τι βήματα θα επιτευχθούν εάν και όταν ξεκινήσουν οι συνομιλίες και εάν μπορεί στο μέλλον μια υψηλή επιπέδου συνάντηση, κύριος Πούτιν – Τράμπ φέρει την εκεχειρία και ανοίξει παράθυρο ειρηνικής λύσης. Πάντως ο Τούρκος Πρόεδρος, με το να παίζει ρόλο σε αυτές τις συνομιλίες, να φιλοξενεί τέτοιες διαπραγματεύσεις, έχει επιτύχει να αναβαθμίσει τη θέση του στη διεθνή σκακιέρα. Θα έλεγα ότι και η συμμετοχή της Τουρκίας στην αναβάθμιση των σχέσεων ΗΠΑ- Συρίας, μετά τη συνάντηση στη Σαουδική Αραβία Τράμπ και Αλ Σάρα, προσωρινού ηγέτη της Συρίας όπως ονομάζεται, έδωσε πόντους στον Τούρκο Πρόεδρο. Αυτά πρέπει να μας ανησυχούν; Όχι υποχρεωτικά, όμως δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Ζούμε σε μια εποχή συνεχιζόμενων διεθνών αλλαγών και ανατροπών. Ό,τι ξέραμε και θεωρούσαμε σταθερό στις διεθνείς σχέσεις δεν ισχύει. Κυριαρχούν συμφέροντα, ακόμη και επιχειρηματικά και όχι κατ’ ανάγκη, πολιτικά και διπλωματικά. Το να επιτευχθεί μια ειρηνική διευθέτηση των δύο εστιών πολέμου στην περιοχή μας, Ουκρανία και Μέση Ανατολή, θα είναι θετικό για όλους. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε στην πορεία.