

Η Γερμανία άλλαξε κυβέρνηση και σίγουρα κάποιες αλλαγές στη στρατηγική θα υπάρξουν. Άλλωστε αυτό φάνηκε από την πρώτη στιγμή, με την επαναδραστηριοποίηση του Γάλλο – Γερμανικού τόξου, το ταξίδι των δύο ηγετών στο Κίεβο και τις προτάσεις τους για έναρξη συνομιλιών.
Το ότι δε αυτή η πρόταση υιοθετήθηκε και από τον Πρόεδρο Τράμπ, σημαίνει οτι αποκτά πρόσθετο βάρος και πιέζει τη Μόσχα στο να την αποδεχτεί. Όλα θα ξεκαθαρίσουν τη Πέμπτη στη Κωνσταντινούπολη, αν βρεθούν εκεί για διαπραγματεύσεις Πούτιν και Ζελένσκι, με τη παρουσία Τράμπ, τότε θα μιλάμε για μια ιστορική στιγμή. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται σε επίσκεψη σε χώρες του Κόλπου συνοδευόμενος από παράγοντες των μεγάλων εταιριών υψηλής τεχνολογίας. Στο Παρίσι δε ΗΠΑ και Κίνα ήρθαν σε καταρχήν συμφωνία για τους δασμούς. Κάτι λοιπόν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, μετά ένα μεγάλο διάστημα αβεβαιότητας και μεγάλων αναταράξεων, οικονομικών, εμπορικών και πολιτικών.
Για να μην ξεφεύγουμε από τα δικά μας, ο κ. Μητσοτάκης, πριν φύγει για τη Γερμανία, ολοκλήρωσε στη Ρώμη μια δύσκολη συνάντηση με την Ιταλίδα Πρωθυπουργό κ. Μελόνι. Δεν περνάμε και τις καλύτερες των σχέσεων με την Ιταλία . Η δεξιά Πρωθυπουργός έχει ενοχλήσει την ελληνική διπλωματία με τη στάση της σε μια σειρά θέματα. Σχέσεις με την Τουρκία, με την οποία η Ιταλία αναπτύσσει ιδιαίτερες σχέσεις και σε επίπεδο πολεμικής βιομηχανίας, μέσω της πώλησης σε Τουρκικά συμφέροντα του πολεμικού σκέλους της εταιρίας Piaggio. Σε αυτό να προσθέσουμε τη γενικότερη στάση της Ιταλικής Κυβέρνησης στα θέματα της εμπλοκής της Τουρκίας στη νέα αμυντική πολιτική της Ευρώπης, την εμπλοκή της στην ηλεκτρική διασύνδεση, αλλά και γενικότερα την εμπλοκή της και τη στήριξη της στην Αλβανική κυβέρνηση Ράμα. Επίσης τη γενικότερη εμπλοκή της Ιταλίας μέσω των Σιδηροδρόμων σε όσα ταλανίζουν τα τραίνα στη χώρα μας, μετά το τραγικό γεγονός των Τεμπών. Από όπου και να το πιάσεις, οι σχέσεις μας με την Ιταλία δεν είναι ανέφελες. Το ταξίδι αυτό του Πρωθυπουργού, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις πήγε καλά. Μακάρι και οι ανακοινώσεις να μην είναι μόνο για “τα μάτια του κόσμου”, αλλά να υπάρχει πραγματικό αποτέλεσμα. Η Ευρώπη έχει τα προβλήματά της και τις διαφωνίες της, δεν έχει ανάγκη και από πρόσθετες. Πάντως είναι μια περίοδος μεγάλης κινητικότητας και έντονου ενδιαφέροντος για όλη την περιοχή μας και τον κόσμο.