Οι εμπορικοί πόλεμοι έχουν μόνο χαμένους”
Φυσικά ο Πρόεδρος Τράμπ βαρύνεται για την έναρξη αυτής της κατάστασης, αν και δεν είναι άμοιροι ευθυνών, όσοι άφησαν ανεξέλεγκτη την Κίνα και τις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ευρώπη από την άλλη “κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου” και τώρα ψάχνει τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης. Φυσικά, από τη στιγμή που δεν φρόντισε να έχει κοινό βηματισμό σε σοβαρά θέματα, τώρα αντιμετωπίζεται και αντιμετωπίζει τις διαφορετικές προσεγγίσεις και τα διαφορετικά συμφέροντα των κρατών μελών της. Άλλα της Ισπανίας, άλλα της Ουγγαρίας άλλα της Ιταλίας, άλλα της Ελλάδας και βεβαίως διαφορετικά της Γερμανίας και της Ολλανδίας. Τώρα πώς θα βρεθεί κοινός τόπος, είναι μια δύσκολη εξίσωση. Ακόμα και ο Πρόεδρος Τράμπ καλεί σε διακρατικές διαπραγματεύσεις και συμφωνίες παρακάμπτοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση ως οντότητα. Θα δούμε και με την Κίνα πώς θα εξελιχθούν οι εμπορικές σχέσεις, πάντως η Ισπανία κινήθηκε πρώτη από μόνη της σε αυτό το πεδίο.
Οι εμπορικές σχέσεις με την τεράστια Κινεζική αγορά είναι ενα μεγάλο θέμα. Το ισοζύγιο μεταξύ Ευρώπης και Κίνας είναι δυσανάλογο. Εισάγει η Ευρώπη απείρως περισσότερα από αυτά που εξάγει στην Κίνα. Δεδομένου ότι η Αμερικανική αγορά θα δυσκολέψει λόγω δασμών για τα κινέζικα προϊόντα, είναι αναμενόμενο να έχουμε περισσότερα και σε δελεαστικότερες τιμές προϊόντα στην Ευρώπη, αν δεν μπουν περιορισμοί . Αποτέλεσμα μιας τέτοιας πιθανής εισβολής κινεζικών ειδών, θα είναι κρίση σε πολλές ευρωπαϊκές εταιρίες, ιδιαίτερα μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αύξηση της ανεργίας. Θα είναι λοιπόν δύσκολες οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν και όχι εύκολη η ομοφωνία μεταξύ των κρατών μελών. Αυτά ,την ίδια ώρα των κρίσιμων αποφάσεων για την αύξηση των αμυντικών δαπανών και τις πιεστικές αποφάσεις της Ευρώπης για την κλιματική αλλαγή, που ούτε η Κίνα, ούτε οι ΗΠΑ του Τράμπ συμμερίζονται.
Πώς θα παλέψει αλήθεια η Ευρώπη τέτοιες προκλήσεις μαζεμένες, που δημιουργούν τεράστιες παγκόσμιες κοινωνικές ανισορροπίες ; Με τους δικούς σου μισθούς, που για πολλούς εργαζόμενους δεν είναι ικανοποιητικοί και υπάρχουν αντιδράσεις, με το κόστος ενέργειας στα ύψη και την περαιτέρω επιβάρυνση λόγω κλιματικής αλλαγής, με τις αδιαμφισβήτητες Δημοκρατικές σου ευαισθησίες και διαδικασίες, κάτσε να αντιμετωπίζεις τους Κινέζους, που κινούνται σε ασυγκρίτως χαμηλότερα μισθολόγια, υψηλή τεχνολογία και αυταρχική ακλόνητη διακυβέρνηση. Μπήκαμε λοιπόν σε δύσκολα μονοπάτια και το χειρότερο λίγοι καταλαβαίνουν την πραγματικότητα. Δεν λέω να αντιγράψουμε κανέναν, ούτε να ζηλεύουμε τους άλλους για τον τρόπο που ζουν, εμείς είμαστε καλύτερα σε πολλά. Όμως, ας υπερισχύσει η λογική του συναισθήματος, γιατί το πολύ της δικαιολογημένης απογοήτευσης για τα κακώς κείμενα, οδηγεί για μια ακόμη φορά σε καταστροφικές επιλογές. Βέβαια η ευθύνη είναι περισσότερο των κυβερνώντων και των αντιπολιτευόμενων και λιγότερο του λαού. Αλλά και εμείς ο λαός, ας μην βγάζουμε την “ουρά μας πάντα έξω”. Ο Πρωθυπουργός έκρουσε το καμπανάκι για τους χαμένους των εμπορικών πολέμων, Καλό είναι να το ακούει πρώτα εκείνος και οι Υπουργοί του.
