Μία διαφορετική ημέρα
Είμαστε μπροστά σε μια καινούρια περίοδο. Μια περίοδο στην οποία τίθενται ερωτηματικά για παραδοσιακές συμμαχίες και συνεργασίες οι οποίες είχαν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια και το ερώτημα είναι τι θα μας ξημερώσει… Οι κινήσεις τις οποίες έκανε ο Τραμπ ή οι συνεργάτες του απέναντι στο Ηνωμένο Βασίλειο που είναι μεταπολεμικά ο ισχυρός σύμμαχός των ΗΠΑ , δηλαδή αυτή η επίθεση ο οποία έγινε στην Μεγ. Βρετανία, η επίθεση στο δεύτερο μεγαλύτερο σύμμαχο των ΗΠΑ τον Καναδά συν το ότι από ολόκληρη την Ευρώπη δεν εκλήθη στην ορκωμοσία η κυρία Φον Ντεν Λάιεν είναι δείγματα ότι είμαστε μπροστά σε μεγάλες αλλαγές. Το προς τα πού θα πάνε και πώς θα πάνε και τι θα γίνει είναι ερωτηματικό”, είπε. Πηγή: Protagon.gr. Αυτό λοιπόν είναι το ερώτημα, έτσι λαϊκά και απλά, όπως το θέτει η κυρία Μπακογιάννη “τι θα μας ξημερώσει” σε επίπεδο γεωπολιτικό, οικονομικό και σε κάθε τι που η ζωή μας επηρεάζεται από τις διεθνείς εξελίξεις και τις αποφάσεις των “μεγάλων” του κόσμου. Και για τη χώρα μας η επόμενη ημέρα έχει ερωτηματικά, όχι τόσο ως προς τη συμμαχία με τις ΗΠΑ, αυτή είναι αμοιβαίου ενδιαφέροντος και συμφερόντων και δεν πιστεύω να αμφισβητηθεί ή να αλλάξει κάτι.
Όμως σε μια ένταση με την Τουρκία, πολύ πιθανόν η νέα Αμερικανική ηγεσία να μην ασχοληθεί και μα μην πάρει θέση, απλά θα αδιαφορήσει, στη λογική “αυτά συμβαίνουν μακριά μας και αφορούν το ΝΑΤΟ” . Τα έχουμε ακούσει, ότι “η Συρία είναι μακριά” και το ΝΑΤΟ μας στοιχίζει. Χρειάζεται λοιπόν προσοχή και εγρήγορση. Θα τολμούσα να πω ότι το πιο σταθερό σημείο αναφοράς και ικανό συνομιλητή να επηρεάσει τα πράγματα στην Αμερική είναι το Ισραήλ και η κυβέρνηση Νετανιάχου. Δύσκολες βέβαια ισορροπίες και σε τεντωμένο σκοινί, να μην πω ότι όλα αυτά κινούνται και σε μια διαφορετική κατεύθυνση, από την κυρίαρχη άποψη της Ελληνικής κοινής γνώμης. Βέβαια η έλευση Τράμπ έχει ενθαρρύνει πολλούς λαϊκιστές ανά τον κόσμο, επομένως και στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. Πολλοί από αυτούς έχουν κατηγορηθεί και για “Πουτινισμό”. Μήπως όμως και ο κ. Τράμπ δεν βλέπει με άλλο μάτι το Ουκρανικό και τις σχέσεις με τη Ρωσία του Πούτιν. Επομένως το τι μας περιμένει, όντως είναι ερωτηματικό και η επόμενη ημέρα, μια “διαφορετική ημέρα” .
ΥΓ. Γράφοντας αυτές τις γραμμές παρακολουθώ την ορκωμοσία του Νέου Προέδρου. Σε κλίμα ηρεμίας και εφορίας γίνονται οι τελετές. Οι ΗΠΑ ως κρατικός οργανισμός και σύστημα έχουν ενσωματώσει στη λογική τους την δεύτερη έλευση Τράμπ. Ίσως είναι για τους Αμερικανούς γνωστός πλέον ή και να χρειάζονται οι ΗΠΑ μια αλλαγή πλεύσης, να την έχουν ανάγκη. Δεν ξέρω πόσο έτοιμοι είμαστε οι υπόλοιποι στον κόσμο, κυρίως στην Ευρώπη.
