Ιερουσαλήμ Ιερουσαλήμ…
Αυτά αποτελούν αντικείμενο θρησκευτικών δοξασιών και ιστορικών καταβολών. Θα με ρωτήσετε όμως τι με έπιασε χριστουγεννιάτικα και έπιασα τούτη τη περιγραφή. Με ερέθισε ο κ. Ερντογάν με τους νεολαίους του κόμματος του και τον συνεταίρο του τον κ. Μπακτσελί. Πήραν λοιπόν φόρα και ποιος τους πιάνει, μετά την “νίκη τους” στη Συρία. Τώρα στην Ιερουσαλήμ φώναζαν οι νεολαίοι στον κ. Ερντογάν και αυτός, ούτε τους διόρθωσε, ούτε σιώπησε, απλά νουθέτησε να “έχουν υπομονή γιατί όποιος έχει υπομονή στο τέλος νικάει”.
Ο κ. Μπακτσελί περισσότερο εκδηλωτικός και επιρρεπής στον ιστορικό αχταρμά. Είπε χωρίς ενδοιασμούς,” ότι μετά τη Δαμασκό έρχεται η ώρα της Ιερουσαλήμ” ενθυμούμενος τη πορεία του Σαλαντίν, του Σελίμ και άλλων που κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ κατά καιρούς. Πολύ αέρα φαίνεται πήραν τα μυαλά και κάποιοι πρέπει να τα βάλουν στο κεφάλι τους τελικά. Νομίζω το αν δεν μπλοφάρουν με λόγια προς εσωτερική κατανάλωση, κάποιοι στο Ισραήλ ήδη δεν θα τους βλέπουν με καλό μάτι, ίσως ούτε και στις ΗΠΑ ακόμη και του Τράμπ.
Πάντως εμείς καλά θα κάνουμε να έχουμε το μυαλό μας στη θέση του. Να βλέπουμε μπροστά και όχι πίσω, εχθρούς και φίλους. Κυρίως να μην έχουμε εύκολες τις προδοσίες και τις μειοδοσίες. Ενότητα, αμυντική ενίσχυση και βελτίωση των σχέσεων με εκείνους που έχουν κοινά συμφέροντα με μας, καθώς και της θέσης μας στην Ευρώπη και τη Δύση. Καλά και αισιόδοξα Χριστούγεννα.
