Το “ερωτηματικό” Συρία
Ένα περίεργο γεωπολιτικό παιχνίδι είναι σε εξέλιξη και κανείς δεν είναι βέβαιος, όχι για το μέλλον, ούτε καν για το εγγύς, να μην πω για το αύριο. Οι φανεροί κερδισμένοι του σήμερα ίσως βρεθούν σε διαφορετική θέση αύριο και οι ανακατατάξεις μπορεί να φέρουν τα πάνω κάτω και μέσα στη Συρία. Άλλωστε πρόκειται για ένα κράτος με πολλές συνιστώσες, πολιτικές, θρησκευτικές και κοινωνικές, ένα κράτος που βίωσε μια σκληρή δικτατορία τεσσάρων δεκαετιών και έναν εμφύλιο μιας δεκαετίας, με πολλούς παίκτες. Τώρα φαίνονται στο προσκήνιο κάποιοι “καλοί τζιχαντιστές” αν ισχύει το καλοί, που εμφανίζονται ως οι νικητές, εν μέσω και άλλων ανταρτικών ομάδων που δρουν σε διάφορα σημεία και διεκδικούν μερίδιο.
Φαινομενικά η Τουρκία για την ώρα έχει το επάνω χέρι και την επιρροή σε μεγάλο μέρος αυτών των ομάδων, όμως και ο παράγοντας Κούρδοι παίζει σημαντικό ρόλο στην εξίσωση. Σημαντικότερος παράγοντας η υποστήριξη για την ώρα των ΗΠΑ στους Κούρδους, αλλά και ο παράγοντας Ισραήλ που μπήκε στο το παιχνίδι της Συρίας μετά την πτώση Άσαντ. Βέβαια όλα μπορεί να αλλάξουν με την έλευση Τράμπ. Ο ίδιος δηλώνει ότι η “Συρία είναι μακριά και δεν τον ενδιαφέρει”, θα μείνει όμως στην ίδια άποψη και μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ; Θα μπορέσει να λέει ότι η Συρία δεν τον ενδιαφέρει, όταν ενδιαφέρει ζωτικά το Ισραήλ και την πολιτική Νετανιάχου στην ευρύτερη περιοχή ; Όλα αυτά θα πρέπει και εμάς να μας απασχολούν και να κρατάνε σε επιφυλακή, όχι μόνο για πιθανές νέες μεταναστευτικές ροές, αλλά κυρίως για τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Είναι πολύ κοντά μας όλα αυτά και σε μας και στην Κύπρο.
Η Τουρκία έχει ζωτικά ενδιαφέροντα στην περιοχή και οι όποιες ανακατατάξεις αλλάζουν τα πάντα. Είναι μια περίοδος μεγάλων προκλήσεων και κυρίως εμφάνισης αναθεωρητισμών που δεν κάνουν μόνο τα λόγια πλέον, αλλά μπαίνουν και σε υλοποίηση. Η Ευρώπη δεν βλέπω να μπορεί πέραν κάποιων δηλώσεων να κάνει σπουδαίες παρεμβάσεις. Ο μόνος παράγοντας που φαίνεται να μπορεί να σταθεί απέναντι στις όποιες περίεργες διεκδικήσεις είναι το Ισραήλ. Φυσικά και αυτό απόλυτα προσηλωμένο στα δικά του συμφέροντα και πώς η παρούσα ηγεσία του αξιολογεί. Όμως έχει και τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να σταθεί εμπόδιο και στην Τουρκία και τον Ερντογάν, αν κρίνει ότι οι αναθεωρητισμός του Τούρκου Προέδρου το ενοχλούν και κυρίως να προσαρμόσει υπέρ του την Αμερικανική πολιτική . Δεν πρόκειται ποτέ οι ΗΠΑ να αφήσουν το Ισραήλ , πολύ περισσότερο με Πρόεδρο τον Τράμπ. Αυτά πρέπει κα προσέξουμε και κυρίως να δουν κάποιες πολιτικές δυνάμεις εντός και κάποιοι πολιτικοί, οι οποίοι κινούνται με παρωχημένη κεκτημένη ταχύτητα παρελθόντων ετών και δεν αντέχουν να δουν τις νέες εξελίξεις.
