

Φυσικά και γνωρίζαμε ότι ένας εμφύλιος πόλεμος διεξαγόταν εδώ και μια δεκαετία, ότι αντιμαχόμενες ομάδες πολεμούσαν το καθεστώς, αλλά συγχρόνως κυνηγούσε και η μια την άλλη. Ότι η Συρία είχε χωριστεί σε “κομμάτια” που κυριαρχούσαν διάφορες αυτονομιστικές ομάδες, κατευθυνόμενες από γνωστούς ή κρυφούς ξένους παράγοντες. Ότι Ρωσία και Ιράν στήριζαν με κάθε τρόπο τον Άσαντ. Όμως ότι η ανατροπή θα εξελιχθεί έτσι απότομα μέσα σε λίγες ημέρες και σχεδόν αναίμακτα, δεν το υπολόγιζε κανείς ή μάλλον κάποιοι διεθνείς παράγοντες το ήξεραν και το οργάνωσαν.
Δεν γίνεται ένας ολόκληρος στρατός καλά οργανωμένος, όπως της Συρίας, να μην αντιδρά και μέσα σε λίγες ώρες κάποιοι αντάρτες, να καλύπτουν 400 χιλιόμετρα από το Χαλέπι στη Δαμασκό και ανενόχλητοι να καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα. Ωραία η Ρωσία έχει το μυαλό της στην Ουκρανία και το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να διασφαλίσει τις βάσεις της στη Συρία. Το Ιράν και η Χεζμπολάχ έχουν χάσει τη δύναμη τους μετά τις επιθέσεις που δέχτηκαν από το Ισραήλ. Οι Αμερικάνοι κάνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα η περιοχή και οι Τούρκοι που έχουν καταλάβει εδάφη της Συρίας, “απλά” για να υπερασπιστούν τα σύνορά τους από τις επιθέσεις των Κούρδων ανταρτών, δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο, “ούτε πετραδάκι” είπε ο κ. Ερντογάν. Έλα όμως που όλα αυτά δεν φαντάζουν τόσο αθώα και λογικά !
Κάτι ευρύτερο και ακόμη άγνωστο συμβαίνει στην περιοχή. Οι εξελίξεις θα το δείξουν. Ότι όμως όλα αυτά έγιναν τόσο απλά και θα οδηγήσουν σε λύση και ειρήνευση, δεν μου φαίνεται πολύ πιθανό. Κάποια διεθνής συμπαιγνία, κάποιο παιχνίδι περίεργο “μυρίζει” στην περιοχή. Ας κρατάνε μικρό καλάθι όσοι πιστεύουν ότι έρχονταν για τη Συρία καλύτερες ημέρες. Το τι συνέβη στη Λιβύη, το Ιράκ ή το Αφγανιστάν,δεν αποτελεί καλό προηγούμενο. Οι διάφορες μειονότητες, κυρίως οι Χριστιανικές κοινότητες της περιοχής μπορείς να είναι και τα πρώτα θύματα της νέας κατάστασης. Όσο για την Τουρκία που πολλοί την θεωρούν κερδισμένη από τις εξελίξεις, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Μπορεί η τελική κατάληξη να κρύβει εκπλήξεις. Πάντως κάποιοι παγκόσμιοι παίκτες, παίζουν επικίνδυνα και με ευκολία στη πλάτη των λαών και εμφανίζονται στο τέλος υπέρμαχοι ανθρωπίνων αξιών και ελευθεριών.