Αμερικανικές εκλογές και Ευρώπη
Τράμπ ή Καμίλα Χάρις, Χάρις ή Τράμπ. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά και φυσικά τα χαρακτηριστικά των δυο υποψηφίων τελείως διαφορετικά, άρα και οι προβλέψεις για την επόμενη ημέρα. Πρώτα φυσικά να δούμε τα αποτελέσματα και πόσο ξεκάθαρα θα είναι. Μια ισοπαλία ή ένα αποτέλεσμα πολύ κοντά, μπορεί και να αμφισβητηθεί, ιδιαίτερα από την πλευρά Τράμπ, δεν είναι μακριά τα γεγονότα στο Καπιτώλιο με τους υποστηρικτές του να μιλούν για νοθεία και να προκαλούν πρωτόγνωρες καταστάσεις. Δεν παύουν οι ΗΠΑ να είναι ακόμη η υπερδύναμη και ο βασικότερος παράγοντας των διεθνών εξελίξεων, επομένως το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος απασχολεί ολόκληρο τον κόσμο.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο αστάθειας με δύο φανερούς πολέμους σε εξέλιξη, Ουκρανία και Μέση Ανατολή, αλλά και πολλές άλλες εστίες σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Δεν είναι όμως μόνο τα προβλήματα που προκύπτουν από τις εμπόλεμες ζώνες και η παγκόσμια οικονομία είναι εύθραυστη. Η Ευρώπη ιδιαίτερα, προσκολλημένη και επαναπαυμένη για δεκαετίες στο άρμα της Αμερικής, οφείλει να δει πλέον κατάματα την πραγματικότητα, να ενηλικιωθεί και να απογαλακτιστεί. Να αποκτήσει δική της φωνή, δικές της σχέσεις με τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες, δικό της στρατό, για τις δικές της ανάγκες και παρεμβάσεις. Αν εκλεγεί ο Τράμπ όλα αυτά θα έρθουν πιο γρήγορα, αν εκλεγεί η κ.Καμάλα Χάρις, όχι ότι δεν πρέπει να γίνουν, αλλά θα υπάρχει χρόνος για καλύτερη προετοιμασία. Όμως ή έτσι ή αλλιώς “το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω”. Η Αμερική δεν πρόκειται να σηκώνει εσαεί το βάρος των Ευρωπαίων αμυντικών δαπανών και του ΝΑΤΟ, δεν πρόκειται να ρωτήσει την Ευρώπη και να προσέξει τα ευρωπαϊκά συμφέροντα στις οικονομικές συναλλαγές της με την Κίνα, δεν πρόκειται να καθορίσει την ενεργειακή της πολιτική σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Πρέπει η Ευρώπη να αλλάξει λογικές και να σταθεί στα πόδια της, σύμφωνα με τις τεράστιες δυνατότητες που έχει, το κύρος που διαθέτει και την θέση της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, σαν δύναμη πολιτισμού ειρήνης ευημερίας αλλά και σταθερότητας.
Φυσικά αυτά απαιτούν ομοψυχία, απαιτούν ηγεσίες αντάξιες των περιστάσεων και γρήγορες αποφάσεις. Συνήθως η μια Σύνοδος πετάει το μπαλάκι στην επόμενη ή σε μια ενδιάμεση έκτακτη, οι ηγεσίες διαφωνούν για μικροδιαφορές ή εθνικά μικρό συμφέροντα και ο χρόνος χάνεται. Ας ευχηθούμε κάτι να αλλάξει από δω και πέρα. Οι προκλήσεις που θα μας βρουν μπροστά ειναι τεράστιες και δεν επιδέχονται αναβλητικότητα. Τα αποτελέσματα των Αμερικανικών εκλογών, όποια και να είναι θα θέσουν τις Ευρωπαϊκές Ηγεσίες προ των ευθυνών τους, αργά ή γρήγορα, με ομαλό ή με λιγότερο ομαλό τρόπο.
