

Το σίγουρο είναι ότι ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός δεν πρόκειται να σταματήσει τον πόλεμο. Βλέπει τη δημοφιλία του να ανεβαίνει, τη στήριξη των ΗΠΑ και άλλων μεγάλων χωρών να τον ενισχύει, αλλά και την διεθνή κοινότητα να αλλάζει στάση απέναντι στο Ισραήλ μετά την επίθεση του Ιράν. Το ζητούμενο είναι τι πλήγμα θα επιλέξει. Μια ισχυρή αλλά και συμβολική απάντηση και θα επικεντρωθεί κυρίως στην αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο ή με κάποιο χτύπημα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και άλλες υποδομές του Ιράν, θα δώσει έναυσμα για γενικευμένο πόλεμο στην περιοχή. Ας μη γελιόμαστε, εκεί πλέον διεξάγεται πραγματικός πόλεμος με όλα τα σύγχρονα μέσα και όχι αντιμετώπιση μίας απειλής από μια παραστρατιωτική οργάνωση, όπως είναι η Χαμάς και η Χεζμπολάχ.
Η επίθεση του Ιράν ήταν πόλεμος μεταξύ κρατών και είτε μας αρέσει είτε όχι, ας μην το κρύβουμε, ενεπλάκησαν στις αναχαιτίσεις και οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες. Επομένως αν υπάρξει κλιμάκωση με το Ιράν ο πόλεμος στην ευρύτερη περιοχή θα είναι αναπόφευκτος. Ίσως αυτό περίμεναν κάποιοι για να τελειώνουν με το καθεστώς της Τεχεράνης. Όμως ένας πόλεμος ποτέ δεν είναι βέβαιος και τα αποτελέσματα του κρίνονται στο τέλος, να μην πω μετά από χρόνια. Οι τελευταίοι πόλεμοι των Αμερικανών σε Αφγανιστάν και Ιράκ, καθώς και αυτά που συμβαίνουν σε Συρία και Λιβύη, αλλά και ο πόλεμος της Ουκρανίας, δείχνουν ότι ούτε εύκολα τελειώνουν οι πόλεμοι όταν αρχίσουν, ούτε τα αποτελέσματα είναι τα επιθυμητά γι’ αυτούς που τους ξεκινούν. “Ου μπλέξεις” και τα μόνο πραγματικά θύματα οι άμαχοι τελικά. Ο πόλεμος είναι έτοιμος δυστυχώς να “σκάσει” στη γειτονιά μας και τα καραβάνια των προσφύγων θα είναι η πρώτη επίπτωση. Κατόπιν η ανεξέλεγκτη βία και τρομοκρατία που θα διαχυθεί. Μακάρι να επικρατήσει η λογική και η αυτοσυγκράτηση, αν και τα συμφέροντα είναι μεγάλα και δυστυχώς αυτά τελικώς υπερισχύουν.