Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και η Ευρώπη | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
photo: tovima.gr
Ήδη έχει ψηφίσει επιστολικά ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων και οι εκτιμήσεις δίνουν νίκη των Δημοκρατικών και στα δύο Σώματα, περιορίζοντας αν αυτό επιβεβαιωθεί τις εξουσίες του Προέδρου Τραμπ για τα επόμενα δύο χρόνια της θητείας του. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος Πρόεδρος, δεν θα συνεχίσει να εκπλήσσει, κινούμενος σε “τεντωμένο σχοινί”. Άλλωστε του είναι προσφιλής αυτή η τακτική. Μπορεί δε μέχρι τον Ιανουάριο που θα ανανεωθούν τα δύο Σώματα να συνεχίσει να κινείται με αυτόν τον τρόπο. Προεξοφλούν δε πολλοί, μια νέα επίθεση στο Ιράν που θα αναστατώσει ξανά τον κόσμο. Όπως και οι παρεμβάσεις του στο Ουκρανικό, με τις ιδιαιτερότητες των προσωπικών σχέσεων με τη Ρωσία του Πούτιν, σπέρνουν την ανησυχία στην Ευρώπη. Ποτέ οι σχέσεις Ευρώπης και Αμερικής Τραμπ, δεν υπήρξαν αρμονικές. Με κάθε τρόπο ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του, είχαν να πουν μια κακή κουβέντα για την Ήπειρο μας, να μας κακίσουν για τις αμυντικές μας δαπάνες και τη συμμετοχή μας στη Δυτική Συμμαχία, να μας κατηγορήσουν για τη μεταναστευτική πολιτική, να περιφρονήσουν και να σαρκάσουν τις Δημοκρατικές κατακτήσεις και ευαισθησίες της Ευρώπης. Έχουν φθάσει δε στο σημείο, να υποστηρίζουν ανερυθρίαστα ακροδεξιά κόμματα, που έχουν στόχο να διαλύσουν το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Είναι επομένως εύλογη η θετική άποψη των Ευρωπαίων υπέρ των Δημοκρατικών των ΗΠΑ και η προσδοκία, ότι μια νίκη τους στις ενδιάμεσες εκλογές, θα επαναφέρει την προσδοκία ότι το μέλλον των σχέσεων Ευρώπης ΗΠΑ, θα επανέλθουν στην προ Τραμπ κατάσταση και θα σταματήσει αυτή η απροκάλυπτη κόντρα παραδοσιακών συμμάχων. Σε αυτή στην κατεύθυνση κινείται και η διαμόρφωση ειδικών σχέσεων με τον Καναδά, μια άλλη μεγάλη χώρα για την οποία ο Πρόεδρος Τραμπ, δεν έχει πει και λίγα υποτιμητικά. Ας θυμηθούμε εδώ και την κρίση για τη Γροιλανδία, χώρο Ευρωπαϊκό μέσω των σχέσεων με τη Δανία, για την οποία η Προεδρία Τραμπ επεφύλαξε ακόμη και απειλές στρατιωτικής παρέμβασης. Είναι εύλογη η επιθυμία αλλά και η προσδοκία των Ευρωπαίων ηγετών για ήττα Τραμπ και επιστροφή των Δημοκρατικών. Όμως αποτελεί τεράστιο λάθος η Ευρώπη να μην συνεχίσει την προσπάθεια να σταθεί μόνη στα πόδια της και να μην σκέφτεται ότι τα πάντα θα επιστρέψουν στην κατάσταση της Αμερικανικής προστασίας. Με Δημοκρατικούς ή Ρεπουμπλικάνους, ο κόσμος έχει αλλάξει η Αμερική έχει αλλάξει. Φυσικά θα υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις από έναν άλλον Πρόεδρο. Πολύ περισσότερο αν θα είναι ένας Δημοκρατικός. Όμως η ευκαιρία για μια δυνατή αυτόνομη πολιτικά και στρατιωτικά Ευρώπη δεν πρέπει να πάνε χαμένες. Όχι με επεκτατικές ή ηγεμονικές βλέψεις, τέτοιες δεν υπήρξαν άλλωστε ποτέ. Αλλά ως παράγοντας σταθερότητας , ειρήνης , ελευθερίας, διακίνησης ιδεών και Δημοκρατίας, στην ανθρωπότητα. Φάρος ευημερίας για όλο τον κόσμο…
