Στην 33η Γενική Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας στο Ελσίνκι ο Μητροπολίτης Ζάμπιας Ιωάννης
Με τη συμμετοχή Ορθοδόξων βουλευτών και εκπροσώπων Εκκλησιών και διεθνών οργανισμών από όλο τον κόσμο πραγματοποιήθηκε από τις 17 έως τις 21 Ιουνίου 2026, στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, η 33η Γενική Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), με κεντρικό θέμα «Η θέση και η προστασία των χριστιανικών μειονοτήτων και κοινοτήτων σε περιόδους κρίσεων».
Ξεχωριστή ήταν και η παρουσία του Ζακυνθινού στην καταγωγή Μητροπολίτη Ζάμπιας και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη, ο οποίος, υπό την ιδιότητά του ως Συντονιστή της ΔΣΟ στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, ανέγνωσε το μήνυμα της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, μεταφέροντας τις αγωνίες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χριστιανικές κοινότητες, ιδιαίτερα στην αφρικανική ήπειρο.
Τις εργασίες κήρυξε ο Πρόεδρος του Φινλανδικού Κοινοβουλίου k.Jussi Hallaho. Εναρκτήριες ομιλίες εκφώνησαν επίσης ο Γενικός Γραμματέας της ΔΣΟ, βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Θανάσης Μπούρας, και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, μεταξύ των οποίων το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, η Ισλαμική Ένωση και η Ευρωπαϊκή Ένωση .
Στο μήνυμά του, ο Προκαθήμενος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, μεταξύ άλλων, ανέφερε:
ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ Καθέδρα τοῦ Ἁγίου Μάρκου, τὴν Μεγάλη Πόλη τῆς Ἀλεξανδρείας, τὴν Πόλη τῶν ἑτεροτήτων καὶ τῆς ἁρμονικῆς συνυπάρξεως τῶν πολιτισμῶν καὶ τῶν θρησκειῶν ἀλλὰ καὶ τὴν Πόλη τῆς ἱεραποστολικῆς μαρτυρίας πρὸς τὸν σύγχρονο κόσμο.
Εἶναι ἀναντίλεκτο ὅτι ἡ ἐποχή μας εἶναι ἐποχὴ ἐντόνων καὶ θεμελιακῶν ἀλλαγῶν γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Πόλεμοι, οἰκονομικὴ δυσπραγία, ἀνέχεια, κοινωνικὲς ἀνισότητες, μεταναστευτικὲς κρίσεις, ἀλλὰ καὶ γενικότερη κρίση ἀρχῶν καὶ ἀξιῶν. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἐγκόσμιος ὀργανισμός, δὲν μετέρχεται τὶς μεθόδους τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἐναποθέτει, πρωτίστως, τὶς ἐλπίδες Της στὸν Θεό. Τοῦτο, ἀσφαλῶς, δὲν σημαίνει ὅτι παραμένουμε ἀπαθεῖς μπροστὰ στὰ τραγικὰ προβλήματα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Ἀγωνιζόμαστε, στὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας, γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ κομίζουμε στὸν κόσμο ἕνα διαφορετικὸ ἦθος∙ τὸ ἦθος τῆς Ἀναστάσεως, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ καὶ τὴν μοναδικὴ ἐλπίδα γιὰ νὰ ζήσει αὐτὸς ὁ κόσμος.
Δυστυχῶς, στὸν χῶρο τῆς πολύπαθης Ἀφρικῆς ἔχουμε τὸ θλιβερὸ προνόμιο νὰ γινόμαστε, συχνότατα, μάρτυρες τῶν τραγικῶν ἀποτόκων τοῦ φονταμενταλισμοῦ, τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ. Πλῆθος ἀδελφῶν μας διώκονται, ἐκτοπίζονται, ὑπόκεινται σὲ βασανιστήρια καὶ δολοφονοῦνται γιὰ τὸ «ἐγκλημά» τους νὰ πιστεύουν στὸν Ἰησοῦ, στὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς καταλλαγῆς.
Ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία εἶναι θεμελιῶδες καὶ ἀναφαίρετο ἀνθρώπινο δικαίωμα καὶ ἀποτελεῖ ἀπόλυτη ὑποχρέωση κάθε εὐνομούμενης Πολιτείας νὰ προστατεύει αὐτὸ τὸ αὐτονόητο δικαίωμα, ἡ παραβίαση τοῦ ὁποίου προσβάλλει βάναυσα τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο ἀλλὰ καὶ τὸν πυρῆνα τοῦ πολιτισμοῦ μας.
Ἀποτελεῖ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἡ Διεθνὴς Κοινότητα, τὰ Κράτη καὶ κάθε φορέας δημοκρατίας καὶ πολιτισμοῦ ἀνὰ τὸν κόσμο νὰ συνεργαστοῦν καὶ νὰ χτίσουν γέφυρες διαλόγου καὶ συνεργασίας γιὰ τὴν ἐξάλειψη αὐτῆς τῆς ἀπαράδεκτης καταστάσεως. Ὁ διάλογος καὶ ἡ ἀλληλοκατανόηση εἶναι ἡ μοναδικὴ ὁδὸς νὰ γκρεμιστοῦν τὰ τείχη τῆς ἀπομόνωσης, νὰ θεραπευτοῦν τὰ φοβικὰ σύνδρομα καὶ νὰ οἰκοδομηθοῦν σχέσεις ἀλληλοσεβασμοῦ καὶ ἀλληλοπεριχωρήσεως.
Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας διακονώντας γιὰ 20 αἰῶνες στὴν Ἀφρικὴ τῶν ἀνεξάντλητων δυνατοτήτων ἀλλὰ καὶ τῆς ἀτέρμονης ἐκμεταλλεύσεως ἔχει μιὰ τεράστια πεῖρα νὰ προσφέρει σὲ αὐτὴν τὴν προσπάθεια καὶ εἴμαστε πάντοτε πρόθυμοι νὰ συνδράμουμε κάθε πρωτοβουλία πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση.
Ἡ Διακοινοβουλευτικὴ Συνέλευση Ὀρθοδοξίας εἶναι μιὰ τέτοια σπουδαία προσπάθεια ποὺ στοχεύει στὴν προβολὴ τῶν ἀξιῶν, τοῦ ἤθους καὶ τῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ στὴν διαφύλαξη τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, στὴν προαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας, στὴν καλλιέργεια τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς, στὴν ἄμβλυνση τῶν κοινωνικῶν ἀνισοτήτων καὶ στὴν ἐξάλειψη κάθε μορφῆς βίας καὶ διακρίσεων.
Τὸ ἐφετινό, μάλιστα, θέμα εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπίκαιρο καὶ ἐκφράζουμε τὴ χαρὰ καὶ τὴν ἱκανοποίησή μας γιὰ τὴν εὐαισθησία καὶ τὸ αἴσθημα εὐθύνης ποὺ σᾶς διακατέχει, ἔναντι τῶν προκλήσεων ποὺ ἀντιμετωπίζουν στὴν ἐποχή μας οἱ χριστιανικοὶ πληθυσμοὶ ἀνὰ τὸν κόσμο, οἱ ὁποίοι, παρὰ τὶς διώξεις ποὺ ὑφίστανται, δίδουν πάντοτε τὴ μαρτυρία τῆς εἰρήνης καὶ τῆς μεταμορφωτικῆς δυνάμεως τοῦ Εὐαγγελίου.
Εὐχόμαστε πατρικῶς ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης νὰ εὐλογεῖ τὶς ἐργασίες τῆς Συνελεύσεως στὸ φιλόξενο Ἑλσίνκι, νὰ φωτίζει τὴ σκέψη καὶ τὴ διάνοια ὅλων σας, ὥστε οἱ ἀποφάσεις σας νὰ προάγουν τὴν εὐημερία κάθε λαοῦ πάνω στὴ Γῆ.
Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
*† Ὁ Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄*
*Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς*
