«Για τα απαχθέντα μέλη της ανθρωπιστικής αποστολής στη Γάζα, από τον στρατό του Ισραήλ».
Τα μέλη της αποστολής Global Sumud Flotilla, βρίσκονται ακόμη στις φυλακές του Ισραήλ έπειτα από την παράνομη απαγωγή τους σε διεθνή χωρικά ύδατα, υπό εξαντλητικές και ασφυκτικές πιέσεις, αλλά με υψηλό ηθικό και αποφασιστικότητα. Ανάμεσά τους και τα 27 μέλη της ελληνικής αποστολής, 11 εκ των οποίων έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας. Επιπλέον, οι Ισραηλινές αρχές αρνούνται να επιτρέψουν την φαρμακευτική αγωγή στο μέλος της αποστολής Παντελή Λούβρο, κάτι που εγκυμονεί κίνδυνο ακόμη και για την ζωή του. Η ενέργειά τους αυτή έρχεται ως συνέχεια της πειρατείας, της εκστρατείας κατασυκοφάντησης των πληρωμάτων ως “τρομοκρατών”, της απαγωγής και αιχμαλωσίας τους από τον ισραηλινό στρατό, των επανειλημμένων δηλώσεων του Υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ, Ben Gvir, ότι πρόκειται για “τρομοκράτες”, οι οποίοι θα λάβουν ανάλογη μεταχείριση, δηλαδή τις “απολύτως ελάχιστες” παροχές, της μεταγωγής και κράτησής τους σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στην έρημο Negev, της στέρησής τους ακόμα και των στοιχειωδών δικαιωμάτων.
Η ελληνική κυβέρνηση και οι προξενικές Αρχές είναι συνένοχες καθώς στην πράξη αποδέχονται την ισραηλινή πρακτική υπογραμμίζοντας με κάθε ευκαιρία την στρατηγική συμμαχία με το κράτος-δολοφόνος.
Την ίδια στιγμή, το κράτος – τρομοκράτης του Ισραήλ συνεχίζει καθημερινά τα εγκλήματα πολέμου και τον γενοκτονικό πόλεμο στη Γάζα. Καθημερινά οι δολοφονίες παιδιών και οικογενειών αυξάνονται από τους βομβαρδισμούς, τις επιθέσεις και την πείνα. Όμως ο λαός της Παλαιστίνης αντιστέκεται.
Στο πλευρό του έχει τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που κατέκλυσαν τους δρόμους τις προηγούμενες μέρες. Ενωμένοι/ες σε κοινό αγώνα με τον παλαιστινιακό λαό και με τα αδέρφια μας που κρατούνται στις φυλακές του Ισραήλ, συνεχίζουμε και διεκδικούμε:
•Άμεση απελευθέρωση των απαχθέντων του Global Sumud Flotilla.
•Καθολική διακοπή των σχέσεων της Ελλάδας με το Ισραήλ.
Το κίνημα μας, «αλληλεγγύη παντού» εκτός από την κινητοποίηση για την Παλαιστίνη, θα βρεθεί σε έναν ακόμα δίκαιο αγώνα, των γονιών των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών και στην απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι. Γιατί δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.