
Αυτό συνέβη και στην περίπτωση των «Παλιών Νέων», μιας νεοσύστατης μουσικής παρέας που αποτελείται από μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, με συνδετικό τους κρίκο την αγάπη για την μουσική και, κυρίως, την ανάγκη να κρατήσουν ζωντανό ένα κομμάτι της παράδοσης του τόπου μας.
Οι «Παλιοί Νέοι» μας συστήθηκαν με τρόπο αυθόρμητο και συνάμα ταπεινό. Τους γνωρίσαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αμέσως οι μελωδίες τους μας έκλεψαν την καρδιά. Διότι είναι πραγματικά όμορφο να βλέπεις νέους ανθρώπους να αγαπούν το παλιό και να διαπιστώνεις ότι στην πραγματικότητα για αυτούς το παλιό αποτελεί κομμάτι τους…
Μέλη της ομάδας αυτής είναι ο Παύλος Μαρίνος, ο Σταύρος Κοσκινόπουλος, ο Θοδωρής Λίβος, ο Νικόλαος Λίβος, ο Διονύσης Μεϊντάνης, η Μαργιρένια Πάνου και η Νίνα Σούλη. Ωστόσο, όπως μας είπαν οι ίδιοι, όσοι νέοι αγαπούν την μουσική αποτελούν δυνητικά μέλη της παρέας… Οι «Παλιοί Νέοι» είναι μια παρέα ανοιχτή, όπως οι παλιές μουσικές παρέες που άφησαν το στίγμα τους στην μουσική παράδοση του νησιού.
Η ομάδα είναι νεοσύστατη και γεννήθηκε σχεδόν αυθόρμητα, με πρωτεργάτες τον Παύλο Μαρίνο και τον Σταύρο Κοσκινόπουλο, οι οποίοι , παρά το νεαρό της ηλικίας τους, έχουν ήδη καταφέρει να ξεχωρίσουν στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι. «Πριν από περίπου εννιά μήνες είχαμε την ιδέα να φτιάξουμε ένα προφίλ και να ανεβάζουμε διάφορα παραδοσιακά τραγούδια της Ζακύνθου αλλά και από όλη την Ελλάδα. Ξεκινήσαμε τους «Παλιούς Νέους» παίζοντας ως πρώτο κομμάτι το Συρτό Ζακυνθινό», μας λέει ο Παύλος Μαρίνος. «Με τον Παύλο είχαμε συναντηθεί σε μαντολινάτες και σε διάφορες εκδηλώσεις. Πήγαμε να παίξουμε στον κρυμμένο θησαυρό και, όπως γυρίζαμε, μου λέει: «δεν φτιάχνουμε και εμείς ένα βίντεο, όπως κάνουν και οι υπόλοιποι;». Όλο αυτό το είχαμε συναντήσει στα social media… Έτσι ξεκινήσαμε, βγάλαμε ένα βίντεο με τον Παύλο και ύστερα πήραμε μαζί μας διάφορα παιδιά», συνεχίζει ο Σταύρος Κοσκινόπουλος. Ήδη από το πρώτο τους βίντεο οι «Παλιοί Νέοι» είχαν μεγάλη απήχηση στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Έκτοτε, τα βίντεο πολλαπλασιάστηκαν και η παρέα σταδιακά μεγάλωνε…

Η ονομασία τους αποτελεί χαρακτηριστικό κομμάτι της ιστορίας τους. Οι «Παλιοί Νέοι» παίρνουν κάτι από τους παλιούς, το διασώζουν και το παραδίδουν στους νέους… «Το όνομα «Παλιοί Νέοι» προέκυψε γιατί παίρνουμε από τους παλιούς όλη αυτή την παράδοση και τη συνεχίζουμε εμείς», μας λένε. Στον πυρήνα της προσπάθειάς τους βρίσκεται η πεποίθηση ότι η παράδοση δεν πρέπει να σιωπήσει. «Η παραδοσιακή μουσική είναι αυτή που κρατάει τον τόπο και τις αξίες του», σημειώνουν με βαθύ το αίσθημα της ευθύνης. Όταν τους ρωτήσαμε τι σημαίνει για αυτούς η παράδοση, μας απάντησαν με τρόπο σύντομο, αλλά ουσιαστικό. «Η παράδοση είναι κάτι που πρέπει να διασωθεί, γιατί δεν υπάρχουν άτομα πλέον», υπογραμμίζει ο Παύλος Μαρίνος και ο Σταύρος Κοσκινόπουλος προσθέτει πως «αποτελεί την πολιτιστική ταυτότητα του νησιού μας». Για τους νεαρούς αυτούς η παράδοση δεν είναι μια λέξη άνευ περιεχομένου. Παράδοση για τους «Παλιούς Νέους» είναι ο τόπος τους και σε αυτό έγκειται η ουσία της προσπάθειάς τους. Αυτά τα παιδιά αποτελούν την γέφυρα ανάμεσα στο παλιό και στο νέο και είναι ο συνδετικός κρίκος του χθες και του σήμερα…
Οι συνομήλικοί τους σε μεγάλο βαθμό τους επιβραβεύουν και τους ενθαρρύνουν να συνεχίσουν. Οι ίδιοι, ωστόσο, επιδιώκουν κάτι περισσότερο από το να παίζουν μουσική. Επιθυμούν να παρακινήσουν και άλλα νέα παιδιά να πλησιάσουν την παράδοση. «Όλη αυτή η παράδοση χαρακτηρίζει την ταυτότητα του νησιού μας και κυρίως των Επτανησίων, γιατί τα παραδοσιακά αυτά όργανα τα συναντάμε περισσότερο στα Επτάνησα. Είναι κάτι που πρέπει να διασωθεί και σίγουρα πρέπει να μπουν στον χώρο και νέα παιδιά», μας λένε.

Το όνειρά τους σχετίζονται, φυσικά, με τη μουσική. Μολονότι είναι στην αρχή της διαδρομής τους, οι «Παλιοί Νέοι» ξέρουν ήδη ότι θέλουν η μουσική και η παράδοση να αποτελούν μέρος αυτής της διαδρομής. Για κάποιους η μουσική θα παραμείνει ένα αγαπημένο χόμπι που θα τους συντροφεύει στην πορεία της ζωής τους, ακόμα και αν ο επαγγελματικός τους δρόμος είναι διαφορετικός. Κάποιοι άλλοι φιλοδοξούν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη μουσική. Ο Παύλος Μαρίνος, για παράδειγμα, ο οποίος ήδη έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στους «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυνθος» αλλά και στην ορχήστρα που τα τελευταία χρόνια αναβιώνει τα παραδοσιακά μας πανηγύρια, ονειρεύεται να ασχοληθεί με τη σύνθεση.
Σε μια εποχή που όλα αλλάζουν γρήγορα, που οι ήχοι έρχονται και φεύγουν ταχύτητα μέσω της οθόνης, οι «Παλιοί Νέοι» μας θυμίζουν κάτι απλό: ότι η παράδοση σιωπά μόνο όταν δεν υπάρχει κάποιος να την τραγουδήσει… Και, ευτυχώς, στη Ζάκυνθο υπάρχουν ακόμα παιδιά που πιάνουν τα όργανα στα χέρια τους, μαθαίνουν τις μελωδίες των προηγούμενων και τις μεταφέρουν στη δική τους εποχή.