Ανοιχτή επιστολή προς Γ. Καλούδη

Αγαπητέ κ. Γιώργο, διαβάσαμε την δυναμική αντίδρασή σας, σχετικά με την αποστολή του Ιονίου στην Αυστραλία και πάθαμε σύγχυση… Εμείς εδώ στο Νότο κ. Γιώργο, νοιώθουμε θεατές στο παράλογο της Κέρκυρας. Και εκεί που νομίζαμε ότι τελικά ο Περιφερειάρχης και η ομάδα του, την έχουν δει πολύ «Κερκυραίοι» διαπιστώνουμε ότι κι εσείς… ακολουθείτε «από πίσω». Και έχετε πολιτικό δίκιο, αφού ακούγεται έντονα ότι θα είσαστε και υποψήφιος Βουλευτής στην Κέρκυρα, που αλλού; Αλήθεια, δεν είδαμε ούτε μία δυναμική αντίδραση για όλα όσα καταγγείλαμε εμπράκτως για την τουριστική λαίλαπα προβολής της Κέρκυρας σε σχέση με το Νότο (Βρυξέλλες, Λονδίνο – destination κ.α…. και βέβαια το φιάσκο του Ισραήλ). Η υπόθεση Αυστραλίας, χωρίς να γνωρίζουμε γιατί διχάζει εσάς τους Κερκυραίους και σε τι δεν συμφωνείτε (κόντρες και συμφέροντά σας;;;) μας κάνει να απορούμε, διότι όταν ρωτήθηκε ο Νότος, παρά την άσχημη οικονομική συγκυρία, δήλωσε παρόν. Εκτός από φορείς, απλοί παραγωγοί τοπικών προϊόντων, κλήθηκαν να συμμετέχουν με προσωπικά τους έξοδα και δήλωσαν παρών.Τα νησιά του νότου κ. Καλούδη «δεν παίζουν Κρίκετ» ενώ γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι, οι εκατοντάδες χιλιάδες των επισκεπτών στα νησιά μας είναι φτωχοί Βρετανοί.

  • Ξέρουν και κάτι ακόμη, ότι στην Αυστραλία ζουν πάνω από 18.000 Επτανήσιοι (πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς).
  • Ξέρουν ότι, η καμπάνια υπέρ της Ελλάδας έχει ξεκινήσει με τεράστια δυναμική στην μακρινή Αυστραλία, για εμάς, χωρίς όμως εμάς.
  • Ξέρουν ότι είναι μια ισχυρή υγιής οικονομία που θα βοηθήσει έμπρακτα σε ότι της ζητηθεί.
  • Ξέρουν ότι, η πιο δυναμική ελληνική παροικία παγκοσμίως είναι αυτή της Ιθάκης στην Μελβούρνη (http://www.ithaca.org.au/).
  • Ξέρουν ότι, τα ομογενειακά μέσα, έχουν τεράστια δύναμη και επιρροή.
  • Ξέρουν ότι, εσείς εκεί στην Κέρκυρα, έχετε φιλοξενήσει και διατηρείτε τρομερές σχέσεις με τον πρόεδρο των ομογενών ελλήνων βουλευτών παγκοσμίως τον κ. Πανταζόπουλο που ονειρεύεται την άφιξή σας εκεί.
  • Ξέρουν ότι, υπάρχει ένα σπίτι, ένας φίλος ένας αδελφός να τους αγκαλιάσει.
  • Ξέρουν ότι, αν ενωθεί η φωνή μας με την μεγάλη αυτή παροικία, το μήνυμά μας θα φθάσει στα πέρατα του κόσμου.
  • Ξέρουν ότι, τις τουριστικές ευρωπαϊκές εκθέσεις , τις «πονάτε» αλλά είναι άλλος ο λόγος και ο ρόλος.
  • Ξέρουν ότι, εν γένει τουρισμός, προώθηση αγροτικών προϊόντων, πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναντήσεις βουλευτών και φορέων, επιμελητηριακές συναντήσεις, πολιτικές συνάψεις, αγκάλιασμα με τους συμπατριώτες μας, αδελφοποιήσεις πόλεων (το Brisbane το έχει ιδρύσει η Ζακυνθινιά Διαμαντίνα Ρώμα, δύο αιώνες πριν – δείτε λεπτομέρειες στο διαδίκτυο), δεν μπορούμε να κάνουμε στο Λονδίνο, ούτε στο Βερολίνο.

Για αυτά τα λίγα, για την διάθεση, αλλά ΚΥΡΙΩΣ για την πολυσυμμετοχικότητα όλων των νησιών, εσείς οι Κερκυραίοι, με την ολοκληρωμένη σας πρόταση, μας «κάνατε να σκεφτόμαστε θετικά». Τώρα, πάλι είσαστε εσείς που δεν θέλετε. Γιατί άραγε; Ποια συμφέροντα συγκρούστηκαν εκεί στην μεγάλη πρωτεύουσα των Επτανήσων; Ποιος από εσάς θέλει και ποιος δεν θέλει; Είσαστε σίγουρος ότι έχουν υπογραφεί συμβάσεις έργων και αναθέσεις;;; Πρέπει να τα δούμε όλα, αλλά από την αρχή όχι από το τέλος… Πείτε την αλήθεια… είναι άποψή σας ή μαλώνετε έχοντας πάλι μικροσκοπιμότητες; Τελικά άλλη μια φορά εμείς θα κάνουμε ότι πείτε. Ότι πει η συμπολίτευση και ότι δεν θέλει η αντιπολίτευση… Εσείς έχετε το μαχαίρι και το πεπόνι. Εμείς είμαστε παρατημένοι… μη μας υπολογίζετε…. Παρά του ότι σας ποιστέψαμε. Τέλος κ. Γιώργο, επειδή μιλάτε για αναθέσεις και έξοδα, είσαστε σίγουρος ότι τον πρώτο χρόνο της αιρετής περιφέρειας, δεν έχουν γίνει τέτοια υπέρ της Κέρκυρας και κυρίως υπέρ «γνωστών – αγνώστων» που σουσουρίζουν 20 χρόνια εκεί πάνω και ακόμη εξουσιάζουν καταστάσεις, έργα και προϋπολογισμούς; Τους ξέρετε ή τους συμπονάτε;;;

Σημείωση: Οσο εσείς καμαρώνετε για τα βραβεία σας, στις Βρυξέλλες, εμείς ακόμη περιμένουμε να μας βρείτε μια λύση με τις συγκοινωνίες μας. Αν αρρωστήσει εκτάκτως ένα μωρό, πρέπει να έρθει superPuma κ. Γιώργο, λες και ζούμε στο Καστελόριζο. Ένα πακέτο φακές για να φτάσει στο ράφι του μπακάλικου, έχει όσο ένα κουτί χαβιάρι, από το κόστος των μεταφορών. Πεθαίνουμε, κ. Καλούδη και εσείς ακόμη μας θέλετε θεατές, στα συμφέροντα της πόλης σας (ούτε καν των χωριών σας). Όσο για τα βραβεία σας, εμείς χαιρόμαστε, αν και δεν μας καλείτε να παραβρεθούμε… να σας χειροκροτήσουμε… Καμαρώνουμε που είμαστε ένα μικρό σας κομμάτι. Η παρούσα επιστολή αφορά κι άλλους συναδέλφους σας, αλλά με εσάς έχουμε το θάρρος, οι άλλοι σε πολλές περιπτώσεις έχουν καταπιεί «καδρόνια», οπότε θα ήταν δώρον άδωρον….