«H ειλικρίνεια, οι στοχευμένες επιλογές, η άνευ προσκομμάτων συνεργασία των φορέων της Ζακύνθου, καθώς και ο αγώνας για την ανάκτηση της εμπιστοσύης των πολιτών είναι το μεγαλύτερο και καλύτερο έργο που μπορεί να παραχθεί στη Ζάκυνθο, τις δύσκολες ώρες που διανύουμε», δηλώνει με έμφαση ο Διονύσης Μυλωνάς, Αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου, κληθείς από την εφημερίδα μας να προβεί στην περιγραφή των στόχων του για το 2012.
Στην αρχή των δηλώσεών του, ο κ. Μυλωνάς αντιμετωπίζει με ιδιαίτερο σκεπτικισμό στο πρόγραμμα διοικητικής μεταρρύθμισης «Καλλικράτης», στο οποίο ασκεί σκληρή κριτική, δεδομένου ότι, όπως ανέφερε, το μεγαλύτερο «αγκάθι» που αντιμετωπίζει, καθημερινά, είναι ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο και συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο να καθορίζει τις αρμοδιότητες των διαφόρων τομέων, με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγχυση, γραφειοκρατία και αλληλοεπικάλυψη, που πληρώνουν οι πολίτες.
Σε ό,τι αφορά τους στόχους του, ο κ. Μυλωνάς ανέφερε ότι προωθούνται η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η κατασκευή της μαρίνας και της προβλήτας υποδοχής κρουαζιερόπλοιων, η ταχύτατη μεταφορά και στελέχωση του νέου νοσοκομείου, η επάρκεια στο νερό, καθώς και η καλή λειτουργία των αποχετευτικών δικτύων.
Ειδικότερα:
«Ο Καλλικράτης έφερε σύγχυση, γραφειοκρατία και αλληλοεπικάλυψη φορέων»!
«Κλείνουμε, πλέον, ένα χρόνο από την εφαρμογή του «Καλλικράτη». Υπήρξα από εκείνους που δεν στήριξαν τον «Καλλικράτη» από την αρχή, ούτε σαν σκέψη και ούτε σαν υλοποίηση. Είχα και έχω τις ενστάσεις μου, γιατί ο «Καλλικράτης» αποτελεί μια ωραία μεν σκέψη, έρχεται, όμως, να στηθεί σε ένα οικονομικό και λειτουργικό χθες, το οποίο είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί στη σημερινή Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.
Είναι ουσιαστικά ένα πρόγραμμα που δημιουργήθηκε, χωρίς διαβούλευση και χωρίς εξασφαλισμένους οικονομικούς πόρους.
Οι δώδεκα μήνες εφαρμογής του «Καλλικράτη» απέδειξαν σε όλους, όσοι ασχολούνται με την Αυτοδιοίκηση, πως επρόκειτο για μία μεταρρύθμιση που έγινε στο «πόδι», με ερασιτεχνική προχειρότητα.
Ακόμη και σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες απίστευτων δυσλειτουργιών και στρεβλώσεων που δυσχεραίνουν το έργο μας, ως Αιρετή Περιφέρεια, και είναι παράλληλα πηγή προβλημάτων, όσον αφορά στην εξυπηρέτηση των πολιτών από τις υπηρεσίες μας, που έχουν κληθεί να σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος της μεταρρύθμισης.
Το μεγαλύτερο αγκάθι, που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στο έργο μας, είναι ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο και συγκεκριμένο πλαίσιο, που να καθορίζει τις αρμοδιότητες των διαφόρων φορέων. Το αποτέλεσμα είναι να εμπλέκονται πάρα πολλοί φορείς για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, οι οποίοι δεν μπορούν να συνεργαστούν εύκολα, ώστε να παράγουν αποτελεσματικό έργο. Θα αναφέρω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: Η κατασκευή του «παραλιακού δρόμου», στην οποία εμπλέκονται ο Δήμος, η Περιφέρεια, η Αποκεντρωμένη Περιφέρεια, τα αρμόδια Υπουργεία, η Κτηματική Υπηρεσία κ.α., το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να δοθεί, ευέλικτα και γρήγορα, λύση σε θέματα, όπως αυτά που απαιτούν άμεσο χειρισμό.
Χρειάζεται, λοιπόν, περαιτέρω εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων, αν δε θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει η σύγχυση, η γραφειοκρατία και η αλληλοεπικάλυψη που υπάρχει σήμερα, για τις οποίες κανένας δεν είναι υπεύθυνος, αλλά τελικά την «πληρώνει» ο πολίτης».
«Δεν έχει νόημα να αναλωθούμε σε όσα «θα» κάναμε, αλλά σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε και ας είναι λιγότερα»!
«Πρόβλημα, επίσης, αποτελεί το γεγονός ότι η μετάβαση στον «Καλλικράτη» συνέπεσε χρονικά με μια εξαιρετικά δυσμενή οικονομική συγκυρία, προϊόν της κορύφωσης της κρίσης χρέους, που εκδηλώθηκε στη χώρα μας με τις επακόλουθες περιοριστικές πολιτικές, που εφαρμόστηκαν, οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης.
Επιπροσθέτως, το «Πρόγραμμα ΕΛΛ.Α.Δ.Α» του «Καλλικράτη» (Ελληνική Αρχιτεκτονική Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης), που θα χρηματοδοτούσε, με τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ, αναπτυξιακά έργα παραμένει ακόμα ανενεργό, γιατί δεν έχει ακόμη υπογραφεί από τους συναρμόδιους υπουργούς.
Σκοπός του προγράμματος ήταν η δημιουργία ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου, το οποίο θα ολοκλήρωνε τις βασικές υποδομές, θα προστάτευε το περιβάλλον, θα διασφάλιζε την κοινωνική συνοχή, με αναδιάρθρωση των κοινωνικών υποδομών, θα στήριζε υψηλού επιπέδου εικαστικές παρεμβάσεις στο χώρο, θα υποστήριζε τις ορεινές, δυσπρόσιτες και νησιωτικές περιοχές και θα προωθούσε το θεσμό των συνεργασιών της αυτοδιοίκησης με τον ιδιωτικό τομέα, ενισχύοντας έτσι την επιχειρηματικότητα.
Δυστυχώς, όμως, όλο αυτό αποτελεί μέχρι σήμερα μία ανεκπλήρωτη υπόσχεση, ενώ, συγχρόνως, υπάρχει και μεγάλη ασάφεια στο Προεδρικό Διάταγμα, σχετικά με τη χρηματοδότηση του εν λόγω προγράμματος.
Συγκεκριμένα, δεν προσδιορίζει, σε ποιο ποσοστό χρηματοδοτείται από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και σε ποιο ποσοστό ανέρχεται η κρατική συμμετοχή. Ουσιαστικά, δεν αναλαμβάνεται καμία συγκεκριμένη δέσμευση έναντι του κρατικού προϋπολογισμού.
Είναι βέβαιο πως και στη συνέχεια θα υποχρεωθούμε να αντιμετωπίσουμε αντίξοες συνθήκες και αιφνιδιασμούς αλλά τώρα πια, θεωρώ, ότι όλοι μας έχουμε λάβει τα μηνύματα των καιρών και τα αξιολογούμε με περισσή σοβαρότητα. Σίγουρα θα κάνουμε λιγότερα από όσα θα πετυχαίναμε αν ο «Καλλικράτης» εφαρμοζόταν σε ομαλότερο οικονομικό περιβάλλον. Δεν έχει, όμως, κανένα νόημα να αναλωθούμε σε όσα «θα» κάναμε, αλλά να εστιάσουμε σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε, ώστε να τα κάνουμε καλά. Ας είναι λιγότερα. Αλλά ας είναι ουσιαστικά»!
«Βασικός στόχος μας είναι να αναδείξουμε τις απίστευτες δυνατότητες που έχει το νησί μας»!
«Στην Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου έχουμε θέσει στόχους και αναπτυξιακό σχεδιασμό που να συνάδει με την ταυτότητα του τόπου μας, να αναδεικνύει τη φυσιογνωμία του και να προασπίζει τη μοναδικότητά του.
Επιπλέον, προσπαθούμε για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και τη στοχευμένη επιχειρηματικότητα.
Σε ό,τι αφορά το Περιβάλλον, προωθούμε μια ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι, καθώς το τμήμα Περιβάλλοντος έχει, ήδη, δρομολογήσει την ωρίμανση μελετών και την εκτέλεση βασικών έργων. Επίσης, βασικός στόχος μας παραμένει η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η οποία είναι ξεκάθαρο, πλέον, πως δεν εξαρτάται μόνο από τα ελκυστικά οικονομικά πακέτα αλλά προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένων συνθηκών για να ευδοκιμήσει. Έργα υποδομής κι εύκολη προσβασιμότητα στον προορισμό είναι δυο από τις βασικότερες προϋποθέσεις. Πρέπει να κατασκευαστούν μαρίνα και προβλήτα για κρουαζιερόπλοια, μιας και είναι, πλέον, διαπιστωμένο πως ο τουρισμός της κρουαζιέρας είναι το μέλλον για τις επόμενες δεκαετίες, αφού πρόκειται για ποιοτικό τουρισμό, ο οποίος δεν απευθύνεται μόνο σε μια επαγγελματική τάξη αλλά στο σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου και, κατ’ επέκταση, στην ίδια την οικονομική ζωή της πόλης.
Ας μη ξεχνάμε ακόμα ότι βασικός άξονας των στόχων της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου είναι ο ευαίσθητος τομέας της υγείας και, φυσικά, η άμεση μεταφορά και η στελέχωση του νέου νοσοκομείο, το οποίο θα βοηθήσει πάρα πολύ τις παρεχόμενες υπηρεσίες περίθαλψης των πολιτών.
Παράλληλα, εκπονούνται μελέτες, ώστε να έχουμε σε επάρκεια και σε άριστη ποιότητα το αναντικατάστατο αγαθό του νερού. Η προσπάθεια την οποία καταβάλλουμε, πρέπει να συνδέεται με μέτρα οικονομίας του νερού, με μια μακροπρόθεσμη πολιτική για τη διαχείριση του δικτύου, καθώς και με την καλή λειτουργία της αποχέτευσης.
Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» είναι μια μεγάλη τομή. Είναι αυτό, όμως, που ζητούσαμε εμείς οι αυτοδιοικητικοί χρόνια; Έχει, πράγματι, ο Περιφερειάρχης και το Περιφερειακό Συμβούλιο αποφασιστικές αρμοδιότητες για πλήθος θεμάτων που αφορούν την περιοχή τους ή μήπως εισηγούνται; Μήπως τις περισσότερες φορές εκφράζουν επιθυμίες, αφού άλλοι αποφασίζουν; Ο νόμος, που έχουμε αυτή τη στιγμή στα χέρια μας, χρειάζεται να εξειδικευτεί, να συμπληρωθεί όπου κρίνεται αναγκαίο, να τροποποιηθεί, να αποσαφηνιστεί, ώστε αυτό το κείμενο να βελτιωθεί και να γίνει, επιτέλους, λειτουργικό, αποτελεσματικό και να ανταποκρίνεται στα οράματα και στους αγώνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Απώτερος στόχος μας είναι να βελτιώσουμε το πλαίσιο, που κινούμαστε, για να μπορέσουμε να αναδείξουμε τις απίστευτες δυνατότητες που έχει το νησί μας και να τις υποστηρίξουμε, όπως τους αξίζει, όπως μας αξίζει.
Εν κατακλείδι, το μεγαλύτερο και καλύτερο έργο που μπορεί να παραχθεί είναι η άνευ προσκομμάτων συνεργασία των φορέων του νησιού μας, προκειμένου αυτό να αποτελέσει απαρχή για μια ειλικρινή «επικοινωνία» με τους πολίτες αυτού του τόπου. Πρέπει να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου και να τους κάνουμε αρωγούς σε κάθε μας προσπάθεια. Ειλικρίνεια, λοιπόν, στις σχέσεις μας και στοχευμένες επιλογές».