Μπορούμε, αρκεί να θέλουμε

Προβληματιζόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι το σχολείο καταφέρνει να δώσει στα παιδιά πολύ λίγα ενώ θα έπρεπε να μπορούν να αποκομίσουν πολλά κατά τη διάρκεια της σχολικής ζωής τους που θα τους φαινόταν χρήσιμα στο μέλλον: Αγάπη για τη μάθηση για παράδειγμα, δεξιότητες που θα τους είναι χρήσιμες στη ζωή, πειθαρχία. Συνείδηση για το τι είναι σωστό να πράττουν και τι όχι. Κριτική σκέψη και πάνω απ’ όλα πώς να είναι δίκαιοι και να μαθαίνουν απ’ τα λάθη τους. Βλέπουμε το σχολείο να έχει μετατραπεί σε μια αρένα. Εκπαιδευτικούς να παραπονιούνται για το πόσο δύσκολο είναι να φέρουν σε πέρας το έργο τους. Γονείς πού άλλοτε αδιαφορούν για τα σχολικά δρώμενα επειδή πιστεύουν ότι η παρέμβαση και συμμετοχή τους σε αυτά δεν θα αλλάξουν τίποτα, ή εκείνους που κουνούν το δάχτυλο στον εκπαιδευτικό νομίζοντας ότι τα προβλήματα λύνονται με τον εκφοβισμό και τις απειλές.
Μαθητές, τέλος, που απαξιώνουν το σχολείο λόγω της παραπαιδείας, κουρασμένους από τους ρυθμούς που τους επιβάλλει το σύστημα και απογοητευμένους γιατί οι γονείς τους περιέγραψαν το σχολείο ως παράθυρο στον κόσμο, τον εκπαιδευτικό ταγμένο στο λειτούργημά του και πάνω απ’ όλα δίκαιο και αμερόληπτο κριτή ενώ όλα τα παραπάνω διαψεύδονται στο μεγαλύτερο μέρος τους.
Όλοι γνωρίζουμε τις υλικοτεχνικές αδυναμίες και ελλείψεις που παρουσιάζουν τα σχολεία μας, αλλά παρ΄ όλα αυτά πρέπει να λειτουργούν. Για να πετύχει όμως ο πραγματικός στόχος του σχολείου θα πρέπει να υπάρχει σωστή συνεργασία μεταξύ μαθητών, εκπαιδευτικών, γονιών. Έχουμε άραγε ποτέ αναρωτηθεί για το πραγματικό ρόλο του σχολείου:
Α) Να καταφέρουν οι μαθητές να αναπτύξουν την ανθρωπιστική τους ευαισθησία για να σταματήσει επιτέλους ο μοναδικός στόχος του ανθρώπου που είναι το χρήμα, το συμφέρον, το βόλεμα.
Β) Να αναπτύξουν οι μαθητές την προσωπικότητα τους καλλιεργώντας τις διάφορες αξίες: την ευγένεια, το σεβασμό, την εκτίμηση, την αναγνώριση. Μόνον έτσι θα υπάρχει σωστή συνεργασία και επικοινωνία με το συμμαθητή τους , το συνάνθρωπό τους(σήμερα κι αργότερα).
Γ) Να αναπτύξουν την ικανότητα να ελέγχουν το περιβάλλον τους, να αντιλαμβάνονται δηλαδή την πραγματικότητα των καταστάσεων κι αυτό θα γίνει με τη γνώση και τη μόρφωση.
Δ) Να αποκτήσουν τη δυνατότητα να συνδυάζουν τη θεωρία και τη γνώση με τη δράση συμμετέχοντας σε δραστηριότητες (π.χ. πολιτιστικές εκδηλώσεις στο σχολείο) που θα τον βοηθήσουν στο να παίρνει αποφάσεις ή για το άτομό του (ο καθένας) ή για την ομάδα, αντιμετωπίζοντας προβληματικές καταστάσεις.
Ε) Γενικά ο προβληματισμός που δέχεται ο μαθητής στην ώρα του μαθήματος τόσο για παλιότερες εποχές όσο και για τη σύγχρονη εποχή να τον βοηθήσουν να σχηματίσει μια συνολική εικόνα για τον άνθρωπο και ποιος είναι ο προορισμός του μέσα στην κοινωνία.
Δηλαδή: ο ρόλος του σχολείου είναι πολύπλευρος και μόνον έτσι μπορεί να πετύχει πραγματικά ώστε να έχει σωστή απήχηση στην κοινωνία. Tο σχολείο πρέπει να πάρει πίσω τον κεντρικό του ρόλο, γιατί δεν είναι μόνο χώρος μάθησης, αλλά ένα εξαιρετικό εργαστήρι ανθρώπινων σχέσεων.
Oι γονείς από την πλευρά τους πρέπει να γίνουν συνήγοροι των παιδιών τους, δεν πρέπει να γίνονται -όσο και να φανεί ακραίο αυτό που θα πω- συνεργοί στο έγκλημα. Tο οποίο έγκλημα έχει ένα χρυσό περιτύλιγμα, ότι είναι για το καλό και την ευτυχία των παιδιών. Άλλωστε, όταν ο γονιός πάει να κάνει τον δάσκαλο αφήνει τα παιδιά του ορφανά χωρίς μάνα ή πατέρα στα χέρια ενός κακού δασκάλου. Γιατί δεν ξέρω κανένα γονιό ο οποίος να είναι επιτυχημένος δάσκαλος.
Oι γονείς πρέπει, επίσης, να γνωρίζουν ότι η παιδική ηλικία έχει ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα. Περνάει. Kαι αλίμονο αν μας φύγει. Συχνά οι δάσκαλοι και η οικογένεια ξεχνούν αυτό το οποίο γνωρίζουν πολύ καλά. Oτι η διαδικασία της ωρίμασης περνάει από στάδια που αν τα υπερβούμε οι συνέπειες θα είναι σοβαρές για όλη τη ζωή των παιδιών.
Οι γονείς θα πρέπει να κατανοήσουν ότι το σχολείο μόνο του δεν μπορεί να παίξει κοινωνικοποιητικό ρόλο. Η οικογένεια και το σχολείο έχουν κοινές θέσεις και αξίες. Μόνο με τη συνεργασία μπορούν να δημιουργήσουν αξιακά συστήματα και να βελτιώσουν αισθητά την αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και να βοηθηθούν έτσι ουσιαστικά τα παιδιά.