Σε δεινή θέση έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία, η οποία πνέει τα λοίσθια και, σύμφωνα με τα πιο απαισιόδοξα σενάρια, βαδίζει, ολοταχώς, στην κατάρρευση, με τεράστια ευθύνη αυτών που κυβέρνησαν τη χώρα, χωρίς αιδώ, κατασπαταλώντας το δημόσιο χρήμα και σε πολλές περιπτώσεις οικειοποιώντας το, αδιαφορώντας για το χάος που άφησαν πίσω τους.
Ο όρος «Ελλάδα» κατάντησε συνώνυμο κάθε απατεωνιάς και αφερεγγυότητας, το κύρος της χώρας μας έχει πληγεί ανεπανόρθωτα και η κυβέρνηση παραπαίει, αδυνατώντας να κάνει τις ρηξικέλευθες τομές που θα αλλάξουν την τελματώδη κατάσταση και θα οδηγήσουν στην ίδρυση του κράτους, που είναι και το μεγάλο ζητούμενο, όπως η εφαρμογή των νόμων και η πάταξη της διαπλοκής και της διαφθοράς των πολιτικών, που οδήγησαν τη χώρα στα σημερινά αδιέξοδα.
Η οικονομία αποτελεί τη βάση κάθε κοινωνίας και, σαφώς, η άσκησή της έχει έντονη πολιτική χροιά, γι’ αυτό το λόγο η εφημερίδα μας αλίευσε από το διαδίκτυο τις βασικές θέσεις των κομμάτων για τις δύσκολες ώρες που διανύουμε.
Γιώργος Παπακωνσταντίνου: “Δραματική η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας”!
Ο Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, παρουσιάζοντας τους βασικούς στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης στο Υπουργικό Συμβούλιο, καθώς και το περίγραμμα των αλλαγών που σχεδιάζονται στην ελληνική οικονομία, τόνισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
Η κατάσταση της οικονομίας είναι δραματική, καθώς το 2009 συρρικνώθηκε κατά 1,2%, έναντι ανάπτυξης 2% το 2008.
Η ιδιωτική κατανάλωση υποχώρησε κατά 1,5% (έναντι αύξησης 2,3% το 2008), οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 20%, οι εξαγωγές κατά 16% και οι εισαγωγές κατά 25% περίπου.
Στόχος για το 2010 είναι να υπάρξει μία σταθεροποίηση στο -0,3%, με προοπτική το 2012 ο ρυθμός ανάπτυξης να ανέλθει στο 1,9% και να επιταχυνθεί περαιτέρω στο 2,5% το 2013.
Κύριοι στόχοι μας είναι η δημοσιονομική προσαρμογή με μια σειρά διαρθρωτικών μέτρων που μειώνουν τη σπατάλη και αυξάνουν δίκαια τα δημόσια έσοδα, η μετάβαση στο νέο αναπτυξιακό πρότυπο της πράσινης ανάπτυξης, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του πολίτη στο κράτος και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των διεθνών εταιρών στην Ελλάδα.
Για το έλλειμμα του προϋπολογισμού προβλέπεται η μείωση κατά 4% του ΑΕΠ το 2010, 3,1% το 2011 και 2,8% το 2012, ώστε στο τέλος του 2012 να έχει υποχωρήσει στο 2,8% του ΑΕΠ, από 12,7% το 2009. Περαιτέρω, το 2013 εκτιμάται ότι το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 2% του ΑΕΠ.
Για το 2010, τα μέτρα είναι «ποσοτικοποιημένα», όπως άλλωστε ζήτησε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η μείωση 4% στο δημόσιο έλλειμμα αντιστοιχεί σε περικοπές δαπανών ή πρόσθετα έσοδα ύψους 10 δισ. ευρώ. Συνολικά, στην τριετία η προσαρμογή ανέρχεται στα 25 δισ. ευρώ.
Σε ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος, φέτος αναμένεται να ανέλθει στο 120% του ΑΕΠ, ενώ θα μείνει σταθερό στο 120,6% το 2011 και θα αρχίσει να αποκλιμακώνεται από το 2012, ώστε το 2013 να έχει μειωθεί στο 113,4% του ΑΕΠ.
Επίσης, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας προβλέπεται μείωση των δαπανών του δημοσίου (10% κατά μέσο όρο) και αύξηση των εσόδων, ενώ ειδική αναφορά έκανε ο υπουργός Οικονομικών στην αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, όπως η υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή των φορολογικών δηλώσεων από το 2011.
Μέσα στην επόμενη τριετί, αναμένονται έσοδα ύψους 2,3% του ΑΕΠ από τις αποκρατικοποιήσεις και 2,8 δισ. ευρώ από το πακέτο στήριξης των τραπεζών.
Η αναστολή των προσλήψεων το 2010 (εκτός από Παιδεία, Υγεία και Σώματα Ασφαλείας), η μείωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου, και η μείωση δαπανών για προμήθειες νοσοκομείων είναι ορισμένα ακόμα από τα μέτρα που θα οδηγήσουν σε ενίσχυση των εσόδων.
Νέα Δημοκρατία: “Το μόνο που ήθελε το ΠΑΣΟΚ ήταν η εξουσία”!
Ο κ. Παπανδρέου επί ένα χρόνο ζητούσε επιμόνως εκλογές. Δεν δίστασε μάλιστα να εμπλέξει και το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας για να τις εκβιάσει. Διακήρυττε σε όλους τους τόνους ότι είχε το σχέδιο για να
βγει η χώρα από την κρίση, ότι τα «λεφτά υπάρχουν» και ότι το πρόβλημα ήταν μόνο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Χρειάστηκαν λιγότερες από 100 ημέρες για να αποδειχθεί ότι το ΠΑΣΟΚ δε διέθετε και δε διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση. Το μόνο που το ενδιέφερε ήταν η εξουσία.
Αναφορικά με τις δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου και την αύξηση του κόστους δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου, αυτές επιδείνωσαν, αντί να εκτονώσουν, την ανησυχία και την επιφυλακτικότητα των αγορών. Αντίθετα με τις προσδοκίες του κ. Υπουργού, δεν αλλάζει εύκολα το κλίμα. Και σίγουρα δε γυρνάει με αμφίσημες δηλώσεις, με υπαναχωρήσεις και με παλινωδίες στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής.
Όπως πρόσφατα ανέφερε και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπουτσής «οι αγορές δεν περιμένουν επικοινωνιακά τρικ και δηλώσεις επικοινωνιακού περιεχομένου. Περιμένουν ουσιαστικά νομοθετικά μέτρα και συγκεκριμένα αποτελέσματα από την πολιτική της κυβέρνησης και την ανταπόκριση της ελληνικής οικονομίας.» (13.01.2010)
Είναι καιρός, συνεπώς, το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης να αφήσει τα πολλά λόγια και να επικεντρωθεί στα έργα.
Να εγκαταλείψει τις πολλές δηλώσεις που επιτείνουν την αβεβαιότητα και επιδεινώνουν το οικονομικό κλίμα.
Όσο αυτές συνεχίζονται, τόσο θα διευρύνονται τα διαφορικά επιτόκια των ελληνικών ομολόγων. Τόσο θα επιβαρύνεται η χώρα και οι πολίτες της.
ΚΚΕ: “Αντεπίθεση τώρα στο Σύμφωνο Σταθερότητας”!
Ο λαός δεν πρέπει να δείξει καμία εμπιστοσύνη στην κυβερνητική προπαγάνδα, περιμένοντας τη νέα φοροεπιδρομή που διαμορφώνει σε βάρος του η κυβέρνηση με τη νέα φορολογική πολιτική της και το νέο «Σύμφωνο Σταθερότητας». Όλα τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζει εξυπηρετούν την ίδια στόχευση και απόφαση που στρέφεται ενάντια στους μισθωτούς και στους αυτοαπασχολούμενους. Είναι μέτρα υλοποίησης του Κρατικού Προϋπολογισμού που διαχειρίζεται έσοδα – έξοδα με σκοπό την καπιταλιστική κερδοφορία, δηλαδή τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου στην αγροτική και βιομηχανική παραγωγή, σε όλες τις υπηρεσίες που έχουν ήδη γίνει εμπορεύματα (παιδεία, υγεία, πολιτισμός, πρόνοια κλπ.).
Πριν ακόμα η κυβέρνηση καταθέσει το φορολογικό νομοσχέδιο έχει ήδη δρομολογήσει την αύξηση των εσόδων από την αντιλαϊκή έμμεση φορολογία κατά 1,6 δισ. ευρώ. Προβλέπεται να αυξηθούν, το 2010, κατά 869 εκ. ευρώ τα έσοδα από το ΦΠΑ, τον άδικο έμμεσο φόρο που επιβαρύνει εξίσου άνισα εισοδήματα και εξανεμίζει το λαϊκό εισόδημα. Σε αυτό στοχεύουν οι σκόπιμες και επιλεκτικές διαρροές της κυβέρνησης για φορολογικές αλλαγές είτε με άμεση γενική αύξηση του ΦΠΑ είτε με τεμαχισμένη, ξεκινώντας από ένα μέρος των εμπορευμάτων.
Μόνο η εργατική και λαϊκή αντεπίθεση μπορεί να της ορθώσει εμπόδια. Αντίθετα η λαϊκή αναμονή και η συναίνεση προσφέρονται ώς «λάδι» στη μηχανή της αντιλαϊκής επίθεσης. Οι κυβερνητικές διακηρύξεις περί «δικαιότερης φορολόγησης του συνόλου των εισοδημάτων» είναι το δόλωμα για ν’ ακινητοποιηθεί η λαϊκή αντεπίθεση. Μια απειροελάχιστη αύξηση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου (π.χ. με έκτακτη φορολογική εισφορά) κάθε άλλο παρά ανατρέπει το κραυγαλέο αντιλαϊκό περιεχόμενο της φορολογικής, γενικότερα της οικονομικής πολιτικής κάθε αστικού κόμματος, όπως και του ΠΑΣΟΚ: Οι αντιλαϊκοί φόροι, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, τα κρατικά δάνεια, οι επιδοτήσεις και τα αναπτυξιακά προγράμματα όλα υποτάσσονται στο σκοπό του κέρδους των μονοπωλιακών ομίλων, είναι σε αντίθεση με την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.
Πρέπει η λαϊκή πείρα και η γνώση να ωριμάζουν την πολιτική ταξική συνείδηση, να εκφράζονται και στο συσχετισμό στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Γι’ αυτό, σήμερα, γίνεται επιτακτική ανάγκη να αποδυναμωθεί η επίδραση που έχουν στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, στους εργαζόμενους, συνδικαλισμένους και μη, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Το ίδιο και τα όργανα των μεγαλεμπόρων και καπιταλιστών της αγροτικής παραγωγής στους μικρέμπορους και τους αγρότες που με ή χωρίς ετεροαπασχόληση δυσκολεύονται να επιβιώσουν.
Είναι ψέμα που εμποδίζει τη λαϊκή αντεπίθεση ο ισχυρισμός ότι η κρίση απαιτεί συναίνεση, ότι η «ανάκαμψη», δηλαδή η έξοδος από την κρίση, είναι εθνικός στόχος και μας αφορά όλους. Η αλήθεια είναι ότι και στη χρονιά της κρίσης υπήρξε πακτωλός κερδών, ενώ η περίοδος των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης όχι μόνο δεν οδήγησε στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών αλλά αντίθετα επιδείνωσε δραματικά το επίπεδο ζωής της λαϊκής οικογένειας.
Πίσω από την αύξηση του δημόσιου χρέους βρίσκονται η υπέρογκη κρατική χρηματοδότηση των μεγαλοεπιχειρηματιών με τα προκλητικά υψηλά κέρδη, οι υπέρογκες δαπάνες εξοπλισμού για τα σχέδια του ΝΑΤΟ, οι συνέπειες της έκθεσης της εγχώριας παραγωγής στον ανταγωνισμό της «απελευθερωμένης» αγοράς της ΕΕ από την οποία επωφελούνται κάποια μονοπώλια.
Η διόγκωση των ελλειμμάτων οφείλεται στην επιδείνωση της θέσης μιας οικονομίας σε συνθήκες μεγαλύτερης απελευθέρωσης των αγορών και όξυνσης του ανταγωνισμού, σε ανακατατάξεις στο συσχετισμό στις αγορές, στην όξυνση των προβλημάτων που προέρχονται από την αναρχία και την ανισομετρία στην καπιταλιστική παραγωγή. Το φαινόμενο να συρρικνώνεται η βιομηχανική παραγωγή ενώ εξάγονται κεφάλαια και για άμεσες ξένες επενδύσεις δεν είναι ούτε ελληνικό, ούτε «τριτοκοσμικό», ούτε κάποιου ιδιαίτερου «μοντέλου». Είναι φαινόμενο του υπερώριμου, σάπιου καπιταλισμού, γι’ αυτό συναντάται και στην Ελλάδα αλλά και στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία, στην Ιταλία και αλλού. Από τη συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας εξαρτάται η στάση απέναντι στον ταξικό αντίπαλο: Καπιταλιστές, κόμματα και κυβερνήσεις τους, διακρατικές συμμαχίες τους, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
ΣΥΡΙΖΑ: «Να καταργηθεί το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας»!
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στις 100 πρώτες μέρες διακυβέρνησής της, κατέγραψε και αποτύπωσε έναν αντεργατικό και αντιλαϊκό σχεδιασμό και ολοκλήρωσε την ακόμη πιο συντηρητική στροφή της.
Τώρα ετοιμάζεται, μέσα από το Σύμφωνο Σταθερότητας – που συναποφάσισε μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση – να εφαρμόσει ένα τριετές πρόγραμμα λιτότητας, ύφεσης φοροεπιδρομής, απολύσεων και έξαρσης της ανεργίας, απορρύθμισης της εργασίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Με άλλοθι την κρίση, η κυβέρνηση εφαρμόζει – με ακόμη πιο σκληρά μέτρα – την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.
Στο όνομα της αξιοπιστίας της Ελλάδας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κεφαλαιαγορές, διευρύνεται η επίθεση κατά των εργασιακών και λαϊκών δικαιωμάτων και οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν διπλά και τριπλά την οικονομική κρίση για την οποία μόνο αυτοί δεν ευθύνονται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να αλλάξει το σημερινό πολιτικό και οικονομικό σκηνικό, για να απελευθερωθούν οι τεράστιες δυνατότητες των εργαζομένων να ωθήσουν τη χώρα σε μια κατεύθυνση μεγάλων προοδευτικών αλλαγών, στα πλαίσια της ανάγκης για τον κοινωνικό μετασχηματισμό στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
ΛΑΟΣ: “Η χώρα οδηγείται στην καταστροφή”!
Τελικά, φαίνεται ότι…”ΩΤΙΛ” χρειάζεται όλη η κυβέρνηση για να βελτιωθεί η ακοή της. Με τα μέτρα που παίρνουν οδηγούν την χώρα στην πλήρη καταστροφή και προσφέρουν ζωτικό χώρο στους κερδοσκόπους.
Ίσως τον Μάρτιο χρειαστεί να ληφθούν σοβαρότερες αποφάσεις για να αποφευχθούν τα χειρότερα».
Οικολόγοι Πράσινοι: “Η στατιστική επικύρωση της πολιτικής μας αναξιοπιστίας”!
Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) και η συνακόλουθη απόφαση του ECOFIN τονίζει για μια ακόμα φορά με έμφαση το έλλειμμα αξιοπιστίας των δημόσιων μακροοικονομικών στοιχείων. και αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων. Αναδεικνύει έντονα ότι το κλίμα απαξίωσης απέναντι στη χώρα μας διεθνώς δεν αφορά μόνο την κατάσταση της οικονομίας αλλά σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που αυτή αποτυπώνεται.
Με στοιχεία προκύπτει ότι, τα προηγούμενα 12 χρόνια τουλάχιστον, η χώρα μας ούτε μπορούσε ούτε ήθελε να αποτυπώσει με ακρίβεια και ειλικρίνεια την πραγματική κατάσταση των δημοσίων οικονομικών. Η Eurostat επίσης αρνείται να επικυρώσει τα στοιχεία για το 2008 που έστειλε η ΕΣΥΕ αφότου ανέλαβε η νέα κυβέρνηση δείχνοντας ότι τα λόγια δεν αρκούν. Την ίδια στιγμή βέβαια η Eurostat κρύβει τις δικές της ευθύνες γιατί επικύρωνε όλα αυτά τα χρόνια στοιχεία για τα οποία είχε σοβαρές αμφιβολίες.
Πέρα από τους εθνικούς λογαριασμούς όμως υπάρχει η συνολική αδυναμία της χώρας να παράγει πλήρη και αξιόπιστα στατιστικά δεδομένα που είναι απαραίτητη υποδομή για την αποτελεσματική διακυβέρνηση, το δημόσιο διάλογο και την επιστημονική έρευνα σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Αυτό αποτυπώνεται στην έλλειψη περιβαλλοντικών στατιστικών ιδίως των περιβαλλοντικών λογαριασμών που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας της παραγωγικής διαδικασίας. Δεν ξεχνούμε δε ότι πρόσφατα η χώρα μας ελέγχθηκε και για τα δεδομένα εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου από τον ΟΗΕ.
Δυστυχώς το νομοσχέδιο που τέθηκε σε διαβούλευση για Στατιστική Αρχή απέχει πολύ από το να είναι ικανοποιητικό. Πέρα από τη νομική αυτοτέλεια, δεν εξασφαλίζει την επαγγελματική ανεξαρτησία. Είναι σαφές δε, ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την ΕΣΥΕ αλλά και άλλες υπηρεσίες όπως το Γενικό λογιστήριο του κράτους.
Το συντομότερο δυνατόν πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες δράσεις για την διασφάλιση της ποιότητας των στατιστικών δεδομένων της χώρας
Μια ευρεία και ειλικρινής δημόσια διαβούλευση με τα κόμματα, κοινωνικούς φορείς, ΜΚΟ, και την επιστημονική κοινότητα, που θα καθορίσει τις προδιαγραφές των στατιστικών δεδομένων που έχουμε ανάγκη.
Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης της ΕΣΥΕ που θα ξεκινάει από την αξιολόγηση όλων των στατιστικών δεδομένων που παράγει και των διαδικασιών που ακολουθούνται και θα προτείνει αξιόπιστες και βιώσιμες λύσεις στα προβλήματα.
Βελτίωση του επιπέδου κατάρτισης των στελεχών της και ενίσχυσή του με αξιόλογους επιστήμονες στατιστικούς, οικονομολόγους και πληροφορικούς
Διασφάλιση ότι όλες οι υπηρεσίες του κράτους δίνουν εγκαίρως, καλής ποιότητας δεδομένα για στατιστική χρήση.