Ακριβότερο ταξίδι, μεγαλύτερη πίεση…
Μπορεί η Ζάκυνθος να μην επηρεάστηκε στον ίδιο βαθμό από τις αυξήσεις των αεροπορικών εισιτηρίων, λόγω της μεγάλης συμμετοχής των πτήσεων charter, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν μας αφορά…. Γιατί ο τουρίστας μπορεί να έρθει στο νησί, αλλά το ερώτημα είναι τι θα μπορεί τελικά να ξοδέψει όσο βρίσκεται εδώ… Και αυτό είναι κάτι που ήδη φαίνεται στην αγορά. Λιγότερες εκδρομές, λιγότερα γεύματα σε εστιατόρια, περιορισμός στη διασκέδαση και γενικότερα μικρότερη κατανάλωση. Δηλαδή, μπορεί οι αφίξεις να κρατούν μια θετική εικόνα, όμως η πραγματική οικονομική αποτύπωση της τουριστικής κίνησης να είναι διαφορετική.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο “καμπανάκι”. Δεν αρκεί να μετράμε μόνο πόσοι έρχονται. Χρειάζεται να βλέπουμε πόσες ημέρες μένουν, πόσα χρήματα αφήνουν και αν τελικά η τουριστική κίνηση μεταφράζεται σε πραγματικό όφελος για την τοπική οικονομία… Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις καλούνται να λειτουργήσουν με αυξημένα κόστη, ενώ τα συμβόλαια με τους tour operators δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια για αυξήσεις. Αντίθετα, σε μια δύσκολη αγορά οι πιέσεις για προσφορές και χαμηλότερες τιμές μεγαλώνουν. Κάπου εδώ δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Ο επισκέπτης προσπαθεί να περιορίσει τα έξοδά του, η επιχείρηση προσπαθεί να κρατήσει την τιμή της ανταγωνιστική και στο τέλος όλοι καλούνται να απορροφήσουν ένα μέρος του αυξημένου κόστους.
Επιπλέον, οι χαμηλές προκρατήσεις για το 2027 δείχνουν ότι η αγορά μπαίνει στον χειμώνα με επιφυλακτικότητα. Η ενεργειακή κρίση, το κόστος των μετακινήσεων και η γενικότερη ακρίβεια δεν είναι ζητήματα που αφορούν μόνο τις αεροπορικές εταιρείες. Φτάνουν μέχρι το ξενοδοχείο, το εστιατόριο, την εκδρομή και τελικά μέχρι την ίδια την τοπική οικονομία. Γι’ αυτό και χρειάζεται να δούμε έγκαιρα τι σημαίνουν όλα αυτά για τη Ζάκυνθο…
