
photo: in.gr
Με δύο λεπτά στο Facebook και μια γρήγορη ανάγνωση μιας ανάρτησης, έχουμε ήδη αποφασίσει ποιος φταίει, ποιος είναι ανίκανος, ποιος είναι απαράδεκτος και, φυσικά, τι θα έπρεπε να είχε κάνει ο άλλος. Λεπτομέρεια: δεν ήμασταν εκεί. Δεν ξέρουμε τι προηγήθηκε. Δεν γνωρίζουμε την πραγματική ιστορία. Αλλά τι σημασία έχει; Εμείς είδαμε ένα post. Άρα… ξέρουμε.
Και όσο λιγότερα γνωρίζουμε, τόσο μεγαλύτερη η σιγουριά μας.
Το καλύτερο, βέβαια, είναι η γενναιότητα που προσφέρει μια οθόνη. Λόγια που δύσκολα θα ξεστόμιζε κάποιος κοιτώντας τον άλλον στα μάτια, γράφονται πανεύκολα με δύο αντίχειρες από την ασφάλεια του καναπέ.
Η κριτική είναι χρήσιμη. Η εμπάθεια δεν είναι. Η διαφορετική άποψη είναι δικαίωμα. Η προσβολή δεν είναι «ελευθερία έκφρασης».
Ίσως, λοιπόν, πριν πατήσουμε «δημοσίευση», να κάνουμε κάτι επαναστατικό: να σκεφτούμε.
Γιατί το πληκτρολόγιο δίνει σε όλους φωνή. Δεν δίνει όμως σε όλους και δίκιο.