
Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, αποκάλυψε μια απίστευτα νοσηρή πραγματικότητα, που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες πολίτες. Η ανθρώπινη ζωή αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και η Ιατρική επιστήμη έχει μετατραπεί σε πεδίο εύκολου πλουτισμού.
Η ραγδαία ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των ιατρικών πράξεων έχει δημιουργήσει μια κοινωνία δύο ταχυτήτων. Από τη μία, οι προνομιούχοι που μπορούν να τις εξαγοράσουν και από την άλλη, οι οικονομικά αδύναμοι πολίτες, που αποκλείονται από την σωστή ιατρική φροντίδα.
Αυτή η στροφή προς το κέρδος αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στην επιλογή των ιατρικών ειδικοτήτων. Εκεί που στο παρελθόν η γυναικολογία αποτελούσε την πρώτη επιλογή λόγω οικονομικών απολαβών, σήμερα η τάση στρέφεται στην πλαστική χειρουργική. Η θεραπεία του πόνου και της ασθένειας παραμερίζονται, δίνοντας τη θέση τους στη βιομηχανία της εικόνας και της ματαιοδοξίας.
Στο κέντρο της Αθήνας επικρατεί μια χαώδης κατάσταση, όπου η επιστημονική και επαγγελματική δεοντολογία έχουν χαθεί σε σημαντικό βαθμό. Καταγγέλλεται η ύπαρξη γιατρών χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, αμφισβητούμενων πτυχίων και τίτλων σπουδών χωρίς καμία εγκυρότητα, γιατρών «της μόδας», οι οποίοι στερούνται εξειδίκευσης και πιστοποίησης, αλλά αυτοδιαφημίζονται ως αυθεντίες μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου ο καθένας είναι ό,τι δηλώνει..
Την ίδια στιγμή, ο Ιατρικός Σύλλογος δεν ασκεί ουσιαστικό έλεγχο για την προστασία των πολιτών. Η Ιατρική χάνει τον ιερό της χαρακτήρα και μετατρέπεται σε οικονομική συναλλαγή.
Επικρατεί στις μέρες μας μια βαθιά κρίση γύρω από την υγεία. Η εικόνα στα social media αξίζει περισσότερο από τη γνώση και το χρήμα περισσότερο από την ηθική. Η απώλεια μιας ζωής, είτε πρόκειται για έναν επώνυμο καλλιτέχνη είτε για τον πιο απλό πολίτη, μας υπενθυμίζει ότι έχουμε αποτύχει στο πιο βασικό σημείο, να είμαστε άνθρωποι.