Μητσοτάκης και Ερντογάν στον ΟΗΕ | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος
photo: eurokinissi
Μια γενικού χαρακτήρα νηφάλια παρατήρηση οφείλει να καταλήξει στην αναγνώριση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Ταγίπ Ερντογάν επιχειρούν σε κάθε περίπτωση να αξιοποιήσουν το βήμα της Γενικής Συνέλευσης, ώστε να παρουσιάσουν τις κατά βάση πάγιες θέσεις τους ενώπιον της διεθνούς κοινότητας. Ό,τι άλλο έχουν να συζητήσουν σημαντικό, το συζητούν μεταξύ τους, στις διμερείς συναντήσεις τους. Εφέτος φαίνεται ότι, στην παρούσα συγκυρία, δεν έχουν να συζητήσουν τίποτε. Εύστοχα ειπώθηκε ότι βρέθηκαν “σαν δύο ξένοι στην ίδια πόλη” . Έχουν ατύπως συμφωνήσει ότι τα “ήρεμα νερά” των προηγούμενων ετών είναι πλέον φουρτουνιασμένα και μένει να φανεί πώς μπορεί, στο μέλλον, να τεθούν κάποια ζητήματα στο τραπέζι του διαλόγου. Για την Ελλάδα το ζήτημα παραμένει ένα (ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα), για την Τουρκία είναι πάντα πολύ περισσότερα. Επόμενο ήταν λοιπόν τα ελληνοτουρκικά να βρεθούν στο επίκεντρο της ομιλίας του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη. “Ο διάλογος είναι αναγκαίος, αλλά δεν μπορεί να συνυπάρξει με μονομερείς ενέργειες”, διαμήνυσε στην Τουρκία από το βήμα του ΟΗΕ ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι το μόνο πλαίσιο για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας.
Παρά την ένταση των τελευταίων μηνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και τη συνεχιζόμενη στάση κατοχής στην Κύπρο, ο Πρόεδρος της Τουρκίας διακήρυξε από το βήμα του ΟΗΕ την προσήλωση του στο ” διεθνές Δίκαιο”. Φυσικά όπως το διαβάζει και το αντιλαμβάνεται ο ίδιος. Μόνο επιφυλακτικός μπορεί να είναι κανείς για τη συνέχεια, με τέτοιες δηλώσεις. Έχει όμως μια αξία η παρατήρηση των ομοιοτήτων και των διαφορών στη γενικότερη παρουσία και στα όσα είπε ο Ταγίπ Ερντογάν το 2025 και το 2026. Οι ομιλίες του τούρκου προέδρου στις δύο διαδοχικές Γενικές Συνελεύσεις παρουσιάζουν ομοιότητες στη δομή και στη ρητορική τους. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί κάτι πολύ διαφορετικό. Η Άγκυρα διατηρεί, ως γνωστόν, σταθερούς τους βασικούς πυλώνες της εξωτερικής της πολιτικής, προσαρμόζοντας απλώς την ένταση, ανάλογα με την επικαιρότητα. Θα μπορούσε να προσθέσει κανείς το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του ΓΓ του ΟΗΕ, κοντά στο τέλος της θητεία του, για το Κυπριακό. Δεν χρειάζεται κανένας ενθουσιασμός από την διπλωματική κινητικότητα του ΟΗΕ. Η Ελλάδα την στηρίζει, πάντα μέσα στα πλαίσια των αποφάσεων του οργανισμού, ενώ η Τουρκία μιλάει σταθερά για δύο κράτη. Πάντως ο κ. Ερντογάν δεν κατάφερε να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Τραμπ, κάτι που διακαώς επιθυμούσε, ούτε άκουσε κάποια λέξη ή πρόοδο στο θέμα των F-16. Φεύγει με άδεια χέρια από τις ΗΠΑ. Δεν έχουμε λοιπόν τίποτα καινούργιο ή ενδιαφέρον από τις φετινές παρουσίες στον ΟΗΕ. Αρκετοί προεξοφλούν εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο το επόμενο διάστημα. Όλη η περιοχή της Μέσης Ανατολής ούτως ή άλλως είναι σε ένταση, επομένως και προσοχή χρειάζεται και ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο.
