
Στον Γιώργο Φιορεντίνο,
για τα δυο αξιόλογα βιβλία του
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ο συμμαθητής,
συνάδελφος και φίλος,
συμπατριώτης εκλεκτός.
Φιλόλογος αγαπητός
Πολιτισμού ταγός και στύλος,
πολίτης άγρυπνος και ενεργός
επίμονος, μαχητικός,
Αλληλεγγύης λειτουργός,
μας χάρισε, ευχάριστα,
τα δύο του βιβλία:
τις Προσωποποιήσεις του
και τις Αναφορές του
(χρόνων πολλών γραφές του)
με θέματα και με πηγές:
τις σκέψεις, τις ιδέες του,
τα συναισθήματά του,
τις κρίσεις, τις επιλογές
και τα μηνύματά του,
χάρες του τόπου και πληγές,
μια έγνοια, μια ελπίδα,
τη Φύση, την πατρίδα,
τα όνειρα, τις μνήμες, τις ευχές
και ό,τι στο φως συμβαίνει
και πάνω μάς πηγαίνει.
Με ύφος έντεχνο, προσωπικό,
ευχάριστο και γλαφυρό,
με Λόγο άρτιο, ποιοτικό,
γράφει χωρίς υπερβολές
ή μεγαλοστομίες,
με γλώσσα εύληπτη, σωστή,
χωρίς κοινοτοπίες…
Προσωποποιήσεις λυρικές,
στοχαστικές και πειστικές,
ηδύσημες, ουσιαστικές,
ανθρωποκεντρικές
ή Φυσιολατρικές,
με στίχους σύγχρονους,
συμβολικούς ή ρεαλιστικούς,
εικονοπλαστικούς,
όχι με γρίφους σκοτεινούς.
~•~
ΔΥΟ βιβλία τού καιρού μας,
που διαβάζονται κι αρέσουν,
καθαρή φωνή προσθέτουν
στη Ζακυνθινογραφία
ή σ’ ακμής Λογοτεχνία.
Του φίλου η συγκομιδή
είναι μεστή και πλούσια,
πολύσημη, ποιοτική,
όχι αδιάφορη, απλοϊκή,
άχαρη και ανούσια…
~•~
ΜΠΡΑΒΟ, Γιώργο Φιορεντίνο,
για το δώρο το διπλό,
που ‘γινε δεκτό στο Φιόρο
με χαρά και θαυμασμό
για τα τόσα του στοιχεία
στου καιρού τον χαλασμό,
σ’ αγνωσία και αφασία ‒
μ’ όνειρο και λογισμό,
σ’ έναν κόσμο λυπηρό.
Γιώργο Φιορεντίνο, γεια σου,
τα βιβλία τα καλά σου,
μας αρέσουν, μας ενώνουν
κι αν τον τόπο δεν αλλάζουν,
(όπως τίποτ’ άλλο εδώ)
ομορφιά πολλή μοιράζουν
(και σε όσους δεν διαβάζουν).
Αύρας δωρητής κ’ εσύ,
με καρδιάς και Λόγου φύλλα
διώξε μ’ άλλους τη μαυρίλα,
μήπως και το Τζάντε γίνει
πράγματι Χρυσό Νησί,
πάντα με Συγγνώμης Άγιο
κι άλλης Πλάσης ποιητή ‒
μα χωρίς πλάνης Ναυάγιο
στου βυθού τη διαδρομή!
Γιώργο Φιορεντίνο, γεια σου,
βγάλε κι άλλα κείμενά σου,
όχι για να καμαρώσεις,
μα απλά πάλι να δώσεις
δώρα της Χαράς, της Γνώσης.
Ποιητής ή συγγραφέας
μόνος σου δεν θα δηλώσεις ‒
Μείνε ό,τι ωραίο είσαι
‒ κι ό,τι μας πειράζει σβήσε,
όντας άνθρωπος Ιδέας,
της αφής και της παρέας.
Υ.Γ.
Πριν το τέλος της πορείας,
δείτε τ’ άνθη ευφορίας
απ’ τον Γιώργο Φιορεντίνο,
που αυτούς τους λίγους στίχους
σαν αντίδωρο του δίνω:
‒ Φίλε Γιώργο, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.
Ναι, στ’ αλήθεια σ’ επαινούμε
και για κάθε σου σελίδα
πάλι θα σε συγχαρούμε!