Πρόσωπα και γραφές | ΔΩΡΗΤΗΣ ΠΝΟΗΣ (Μια σκιαγραφία) | Γράφει ο Διονύσης Σέρρας

Ι
Στης Τιμής τον Ερασίμολπο
‒ τον Διονύση Αρβανιτάκη ‒
βέρο Τζαντιώτη εκλεκτό
της γης πολίτη γνωστικό
του νόστου ταξιδιώτη ‒
γόνο ηδύσημο του τόπου
‒ ή μέτρο κρίσης τού Ανθρώπου ‒
για το ύφος και το ήθος
για της Χάρης του το στήθος
για τα έργα τ’ αγαθά του
‒ τα πολλά μηνύματά του ‒
στον καλό γιατρό και φίλο
(δίχως προσωπείο πλάνης
ή απάτης και πλεκτάνης)
Χρέους στίχους τού οφείλω ‒
για τη νέα προσφορά του
‒ δώρο από την καρδιά του ‒
για σπουδής Υποτροφίες
ή ανάσας Χορηγίες ‒
γι’ άλλη γνώση Μουσικής
στην Ιόνια Σχολή ‒
με αντίδωρο Βραβείο
της ακμής λαμπρό σημείο ‒
μάθημα ζωής μεγάλο
του Πολιτισμού σινιάλο.

ΙΙ
ΧΑΙΡΕ, φίλε πατριώτη
και του Τζάντε Δον Κιχότη,
που περήφανους μας κάνεις
όπως ζεις
και μ’ ό,τι φτιάνεις:
με τις έντεχνες Τζαντίνες,
τις αρμονικές, τις φίνες
και τις άλλες σου συνθέσεις
(σ’ όλους θέλοντας ν’ αρέσεις),
με του ίαμβου τους στίχους
ή της λύρας άλλους ήχους
με ρυθμού ωραίες ρίμες
για το Χθες και για το Τώρα
‒ για του όνειρου τη Χώρα
για τις άσβηστες τις μνήμες ‒
με του στοχασμού τα σχόλια
αντοχής κ’ ευθείας βόλια
για της διαδρομής τούς στόχους ‒
για της Λύπης τούς ενόχους.
~•~
‒ Πιο βαθιά όποιος περάσει
κι άλλον κόσμο θα θαυμάσει!

ΙΙΙ
‒ Δωρητή πνοής, στοχάσου:
η Τιμή όλη δικιά σου,
με το σήμα σου αιώνιο
στης αγάπης το Ιόνιο
και στην άλλη την Ελλάδα
φλόγα φήμης και αφής
απ’ του δώρου σου τη δάδα
ώς τη λάμψη τής κορφής.